Γιάννης Παρασκευάς: Για τον κ. πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Ανδρουλάκη Νίκο

Rodiaki NewsRoom

Γράφει ο Γιάννης Παρασκευάς, 

Είναι πλέον μόνιμο το μοτίβο των συζητήσεων και ένας ο προβληματισμός, «πως και γιατί δεν μπορεί το ΠΑΣΟΚ να σηκώσει κεφάλι και να εμφανισθεί η δύναμη που μπορεί να βάλει τέλος στον ΕΦΙΑΛΤΗ που ζούμε».

Εφιάλτη αποκάλεσε τότε, τον πατέρα Μητσοτάκη ο ΑΝΔΡΕΑΣ, ο γιος είναι χειρότερος ΕΦΙΑΛΤΗΣ από τον πατέρα και για την πατρίδα και για την κοινωνία.

Σε όλους τους τόνους διατυπώνεται η άποψη ότι το ΠΑΣΟΚ «έχει πρόγραμμα κυβερνητικής πολίτικης, έχει τα καλύτερα στελέχη, έχει συνέπεια, είναι παράταξη με ιστορικό βάθος, αλλά η κοινωνία του αποστρέφει το πρόσωπο».

Αυτό που μπορεί κάποιος να πει είναι ότι, όλο αυτό το πακέτο που διαθέτει το ΠΑΣΟΚ σαν προϊόν, δεν πουλάει και αν συμβαίνει αυτό σημαίνει ότι,

1.Εαν το προϊόν είναι καλό και δεν μπορεί να πεισθεί το καταναλωτικό κοινό, τότε την ευθύνη την έχουν οι διαφημιστές και οι τρόποι επικοινωνίας

2. Το προϊόν είναι εκτός τόπου και χρόνου και αφήνει αδιάφορο το καταναλωτικό κοινό, όποτε δεν φταίνε οι διαφημιστές και ο τρόπος επικοινωνίας

3. Οι έχοντες την ευθύνη προβολής του προϊόντος, δεν έχουν κατανοήσει τι είναι αυτό που ζητά το κοινό και αγνοούν τους τρόπους προσέγγισης

4. Να είναι καλό το προϊόν αλλά οι ετικέτες και το μήνυμα να είναι λάθος, το κοινό να ζητά αλεύρι και να του προσφέρουν παντεσπάνι

5. Αν αυτό συμβαίνει τότε η ηγετική ομάδα και ο Πρόεδρος δεν έχουν την ικανότητα κατανόησης της πραγματικότητας.

Έχουμε λοιπόν σήμερα, ένα δεδομένο αποτέλεσμα, που από πολλούς περιγράφεται σαν κόλλημα της βελόνας και ένα άλλο γεγονός, τραυματικό για το ΠΑΣΟΚ, χάθηκε πολύτιμος χρόνος, τρία χρόνια σαν Αξιωματική Αντιπολίτευση, δεν κατάφερε να κερδίσει τον τίτλο του διεκδικητή της εξουσίας.

Αθροίζοντας όλα αυτά καταλήγει κάποιος στο συμπέρασμα, ότι πολλά πράγματα έγιναν λάθος και την ευθύνη δεν την έχει μόνο ο Πρόεδρος, αλλά συνολικά η ΗΓΕΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ.

Αν συμβαίνει αυτό, τότε βαρύνεται ο Πρόεδρος με τις λανθασμένες επιλογές του, όσον αφορά την ηγετική ομάδα και τα διορισμένα όργανα του Κινήματος, όπως και για την λανθασμένη τακτική προβολής των θέσεων του.

Εύκολα μπορεί να διατυπώσει κανείς την άποψη, ότι αυτή η ηγετική ομάδα δεν έχει ομογενοποιημένη πολιτική άποψη, από προβεβλημένα στελέχη ακούγονται παράταιρες φωνές και οι προσπάθειες προβολής του κυβερνητικού προγράμματος του Κινήματος συναντούν τοίχο.

Το μεγαλύτερο κενό, η μη αξιοποίηση του πλήθους των στελεχών, τα περισσότερα των οποίων είναι απενεργοποιημένα, στην Αυτοδιοίκηση, στην Παιδεία, στην Υγεία, στους εργασιακούς χώρους, στην νεολαία, στην δημόσια διοίκηση, για κάθε χώρο θα έπρεπε να είχε δημιουργηθεί και ένα ΚΙΝΗΜΑ.

Το τραγικότερο όλων, βρισκόμαστε στο μέσον μιας παρατεταμένης προεκλογικής περιόδου και το κονκλάβιο της Τρικούπη προσπαθεί να συγκροτήσει ψηφοδέλτια στα μέτρα των δικών τους συμφερόντων με την επιλογή των αρεστών και συμφωνούντων και όχι με στόχο την μεγαλύτερη δυνατή εκλογική επιτυχία.

Οι επί μέρους τοπικές δυνάμεις είναι εκτός της διαδικασίας καταρτισμού των ψηφοδελτίων, δεν έχουν λόγο, δεν τους επιτρέπεται η έκφραση άποψης, ίσως ζητηθεί η συμβολή τους στο κλείσιμο των κενών.

Κλασικό παράδειγμα η περιοχή μας, τα Δωδεκάνησα, μια περιοχή που ιστορικά κυριαρχούσε το ΠΑΣΟΚ, οι πληροφορίες λένε ότι υπάρχει αδυναμία συγκρότησης ψηφοδελτίου, λόγω της άρνησης συμμετοχής παλαιών στελεχών που συμμετείχαν ή νέων που αρνούνται την συμμετοχή.

Όλοι ή η πλειοψηφία αυτών, δεν δέχονται να είναι νεροκουβαλητές του κ. Νικητιάδη, θεωρούν αρνητική την παρουσία του και αρνούνται την συμμετοχή τους αν αυτός είναι ξανά υποψήφιος.

Το ΠΑΣΟΚ θα μπορούσε να συγκροτήσει ένα πολύ ισχυρό ψηφοδέλτιο, αν το κονκλάβιο της Τρικούπη, δώσει στον κ. Νικητιάδη μια θέση υποψήφιου στην Αθήνα , με νέους ανθρώπους, με όρεξη και πίστη στις αρχές του κινήματος και με γνώση των προβλημάτων της περιοχής.

Αν αυτό δεν συμβεί δεν υπάρχουν καλές προοπτικές για τα αποτελέσματα των εκλογών.

«Είπα και ελάλησα, αμαρτίαν ουκ εχω»