Λούντα Μάργαρη: Η 23χρονη κυνηγός από τα Μαριτσά της Ρόδου

Rodiaki NewsRoom

Οι πρώτες παιδικές της εικόνες γύρω από τη θήρα είναι στα κυνηγοτόπια της Λούντας. Τη συνοδεύουν από τότε, ενώ είναι υπεύθυνες για την αναζήτηση ακόμα περισσότερων τέτοιων στιγμών που χαρίζει το κυνήγι

Του
Δημήτρη Μιλτιάδη
στο kynigesia.gr

«Είμαι ευτυχισμένη! Ονειρευόμουν από παιδί να γίνω κυνηγός.

Από τότε που έτρεχα πίσω από τον πατέρα μου και αργότερα από τον αδελφό μου στο βουνό».
Έβγαλε την πρώτη της κυνηγετική άδεια και αδημονούσε να βγει στα βουνά μαζί με το Σέττερ της: την Quee (από το queen) επειδή είναι η... βασίλισσα της καρδιάς της, που τη μεγάλωσε από κουτάβι, όπως και τα τρία αγόρια της. Έτσι μας είπε η ίδια για τον πατέρα της, τον αδελφό της και τον έρωτά της! Είναι η Λούντα Μάργαρη, 23 ετών, από τα Μαριτσά, η νεαρή σύγχρονη... Άρτεμις από το «νησί των Ιπποτών»!

Η 23χρονη τον περασμένο Ιούλιο πέρασε από τα γραφεία του Κυνηγετικού Συλλόγου Ρόδου, κάνοντας το όνειρό της πραγματικότητα: έγινε κυνηγός και με τη... βούλα! Λίγο αργότερα, πόζαρε στον φακό, έχοντας στα χέρια την πρώτη της άδεια και το πρόσωπό της έλαμπε από χαρά!

Κάτω από τη φωτογραφία της νέας, την οποία ανάρτησε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και ο σύλλογός της, και αναδημοσίευσε και το kynigesia.gr, υπήρχαν πολλά σχόλια γεμάτα ευχές από καρδιάς, στο καλωσόρισμά της, με «εύγε» από την κυνηγετική οικογένεια, τόσο από το νησί της όσο και από κάθε γωνιά της Ελλάδας!

«Είμαι ευτυχισμένη! Ονειρευόμουν από παιδί να γίνω κυνηγός. Από τότε που έτρεχα πίσω από τον πατέρα μου και αργότερα από τον αδελφό μου στο βουνό. Καθόμουν με τις ώρες στο καρτέρι για τσίχλες και φάσσες. Καμάρωνα τις πετυχημένες τουφεκιές του μπαμπά, ενώ μέχρι και σήμερα λέω σε όλους με υπερηφάνεια! Είναι ο καλύτερος!».

Οι πρώτες παιδικές της εικόνες γύρω από τη θήρα είναι στα κυνηγοτόπια της Λούντας. Τη συνοδεύουν από τότε, ενώ είναι υπεύθυνες για την αναζήτηση ακόμα περισσότερων τέτοιων στιγμών που χαρίζει το κυνήγι.

«Θα μου μείνει αξέχαστη μία εξόρμηση για πέρδικες με τον πατέρα και τον αδελφό μου, όταν ήμουν στο δημοτικό. Τους άκουσα που ετοιμάζονταν για κυνήγι και σηκώθηκα κι εγώ. Θα με πάρετε μαζί σας! Πείσμωσα και δεν τους άφηνα να φύγουν. Μα έχεις μάθημα, προσπάθησαν να με αποτρέψουν! Δεν τα κατάφεραν! Πήγα πρώτα στο κυνήγι και μετά στο σχολείο! Δεν θα άντεχαν τα μούτρα που θα τους κρατούσα!», θυμάται η Λούντα.

Φαίνεται ότι το κυνήγι η 23χρονη Ροδίτισσα το έχει στο... αίμα της! Από μικρή πήγαινε στο «πέραμα», στα καρτέρια για τις τσίχλες, κρατώντας την ανάσα της, δίχως να βγάλει τσιμουδιά, μένοντας ακίνητη για να μην χαλάσει την τουφεκιά του πατέρα της, Θανάση.

«Ο μπαμπάς είναι 50 και κάτι, αλλά δείχνει και νιώθει 30 ετών. Είναι τα καλά του κυνηγιού και της επαφής με τη φύση! Οι πρώτες μου εξορμήσεις ήταν δίπλα του. Μετά με έπαιρνε μαζί του ο αδελφός μου ο Κώστας. Είναι μεγαλύτερος, 33 χρόνων. Αυτός μου έμαθε να τουφεκάω. Πρώτα σε τενεκεδάκια και μετά με πήγε στο σκοπευτήριο. Εκεί διδάχτηκα τη σκοποβολή!», εξηγεί η Λούντα.

«Φέτος θα είµαι δίπλα τους µε το δικό µου τουφέκι»
«Δεν είχα άδεια! Δεν ήθελα να παρανομήσω! Απλώς, προετοιμαζόμουν στο σκοπευτήριο για να βγω στο βουνό έτοιμη και νόμιμα με δικό μου όπλο!».

Η Λούντα απέκτησε από τον περασμένο Ιανουάριο ένα αλληλεπίθετο δίκαννο και είναι πολύ χαρούμενη.
«Μου το έκανε δώρο το αγόρι μου, ο Μηνάς. Με πήγε στο κατάστημα και μου έκανε έκπληξη. Μου αρέσει πολύ, γιατί είναι κομμένο και ραμμένο στα μέτρα μου».

Η γνωριμία με τον Μηνά έγινε στην οικογενειακή μας επιχείρηση στο Ροδίνι. Είναι ένα σύγχρονο κρεοπωλείο με κρέατα δικής του παραγωγής. Προέρχονται από τη φάρμα της οικογένειας Μάργαρη, η οποία τροφοδοτεί χονδρικά εστιατόρια, ξενοδοχεία, ψητοπωλεία, αλλά και λιανικά τα νοικοκυριά της Ρόδου, ενώ εξυπηρετεί κι όλα τα Δωδεκάνησα.

«Ο Μηνάς είναι φίλος του αδελφού μου, πηγαίνουν μαζί για κυνήγι. Ήρθε στο μαγαζί μας και γνωριστήκαμε. Ύστερα όλα κύλησαν ομαλά. Ερωτευτήκαμε και από τότε βγαίνουμε στο βουνά μαζί, ο πατέρας, ο αδελφός μου και ο αγαπημένος μου. Φέτος, θα είμαι δίπλα τους, αλλά με το δικό μου τουφέκι», λέει η Λούντα.

Η νεαρή έχει προετοιμαστεί για αυτήν τη μέρα, την οποία έχει ονειρευτεί πολλές φορές.
«Προνόησα και πήρα το Σέττερ μου. Τη μεγάλωσα από κουτάβι και την εκπαιδεύω. Είναι 2 ετών και φέτος θα έχουμε τις πρώτες προσωπικές μας εμπειρίες σε φέρμες και τουφεκιές στις μπεκάτσες. Στην εκπαίδευση με βοήθησε και ο αδελφός μου που έχει μεγαλύτερη εμπειρία από μένα. Λαχταρώ για την πρώτη εξόρμησή μας».

Η Λούντα περιγράφει και τη στιγμή που πήγε στο Αστυνομικό Τμήμα για τις διατυπώσεις.
«Δεν με πίστευαν οι αστυνομικοί. «Βρε συ, σίγουρα είναι δικό σου το όπλο», με ρωτούσαν. Τους φαινόταν περίεργο που μία μικρή κοπέλα έβγαζε δελτίο κατοχής. Στο νησί μας, είναι άλλες δύο-τρεις γυναίκες κυνηγοί, αλλά μεγαλύτερες», περιγράφει.

Με την ίδια περιέργεια την αντιμετωπίζουν και οι φίλες της
«Μία μέρα ήρθε μία φίλη μαζί με εμένα και τον μπαμπά μου στο καρτέρι για φάσσες, αλλά βαρέθηκε. Την καταλαβαίνω. Εγώ, αντίθετα, το χάρηκα. Γιατί το κυνήγι το ζω από μικρή, το έχω στο DNA μου. Πάντως, σε όλες τις γυναίκες, που τους αρέσει η επαφή με τη φύση, τους προτείνω να το δοκιμάσουν. Εμένα προσωπικά το κυνήγι με ηρεμεί, με γεμίζει, με συναρπάζει. Είναι μοναδικές οι στιγμές που ζεις, βλέποντας να σου... χαμογελάει το πρωί ο ήλιος. Είναι η καλύτερη... ψυχοθεραπεία, στις δύσκολες εποχές όπου κυριαρχούν το άγχος και το στρες της καθημερινότητας. Ο καλύτερος ψυχολόγος είναι η φύση! Και η γέφυρα μαζί της είναι το κυνήγι!», σύμφωνα με τη φιλοσοφία της 23χρονης Ροδίτισσας.

Καμιά φορά, όπως μας εκμυστηρεύεται, κλείνει τα μάτια και προσπαθεί να μαντέψει το μέλλον:
«Σκέφτομαι ότι είμαστε μαζί με τον Μηνά, αγαπημένοι όπως τώρα, ότι ο Θεός θα μας ευλογήσει με παιδιά που θα έχουμε τη χαρά να τα παίρνουμε κι αυτά μαζί μας στο κυνήγι. Έτσι φαντάζομαι την οικογένεια. Με κυνηγετικές εξορμήσεις στη φύση», ονειρεύεται.

Εγώ και τα τρία... αγόρια µου
Η Λούντα, δεν πήγε για κυνήγι στις 20 Αυγούστου, στην έναρξη. Έμεινε στο μαγαζί τους, άσχετα αν το μυαλό της έτρεχε στους κυνηγότοπους.

«Κάποιος έπρεπε να μείνει πίσω. Ο αδελφός μου και ο καλός μου βγήκαν οι δυο τους στην πρεμιέρα. Εγώ κι ο μπαμπάς κρατήσαμε το μαγαζί. Όμως δεν πειράζει. Θα έχουμε πολλές ευκαιρίες να κυνηγήσουμε μαζί, εγώ και τα τρία... αγόρια μου! Και είμαι σίγουρη ότι η πρώτη μας φετινή κοινή έξοδος θα είναι ακόμη πιο μαγευτική από όλες τις προηγούμενες, γιατί αυτή τη φορά θα κρατάω στα χέρια το δικό μου όπλο και θα ακολουθώ την Quee μου, που θα φερμάρει τις μπεκάτσες».