Ο Γιάννης Σαββάκης από τις Καλυθιές, συνεχίζει το έργο του πατέρα του με το ιστορικό σκάφος
ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΚΕ 2452 ΦΟΡΕΣ
Από το 1976 φεύγει από το Μαντράκι, για βόλτες στις ακτές
Συνέντευξη στη Ροδούλα Λουλουδάκη
Οι δημιουργοί του τουριστικού θαύματος της Ρόδου! Άνθρωποι καθημερινοί που έβλεπαν όμως μπροστά, και «μπροστά» είναι αυτό που εμείς ζούμε σήμερα. Άλλο που δεν το πήγαμε τόσο καλά όσο θα το πήγαιναν εκείνοι, που το οραματίστηκαν.
Ο Γιώργος Κυπαρισάκος, μορφή για τη ζωή που έζησε, ο Κάργας με το όνομα, που πέθανε στα 100 κι έβαζε το «Ντιρλαντά» και ξεσήκωνε τους Φινλανδούς, ο Στέργος Σαββάκης από τις Καλυθιές που άφησε τις οικοδομές και ήρθε στο Μαντράκι, να γράψει ιστορία. Αυτή την ιστορία μου λέει πάνω στο ιστιοφόρο “Vikings”, τo παλαιότερο σήμερα, ο γιος του Γιάννης, που τα τελευταία πέντε χρόνια συνεχίζει τις βόλτες στις ακτές που ξεκίνησε ο πατέρας του έχοντας πολλές φορές αυτούς τους ίδιους πελάτες, τα παιδιά τους, τα εγγόνια τους.
Πήρε συλλυπητήρια από τουρίστες απ’ όλο τον κόσμο όταν ο Στέργος Σαββάκης, μόλις μία εβδομάδα αφότου έπεσε στο κρεβάτι του νοσοκομείου, πέθανε.
Στο ιστορικό σκάφος που τον συνάντησα, μόλις αυτό επέστρεψε από τη βόλτα του, θυμάται, νοσταλγεί και παραδέχεται τον πατέρα του ως «μάγκα».
«Δημιουργός», μου λέει. «Άντονυ Κουίν, νησιά γύρω-γύρω, κοιμόταν στο σκάφος. Πήγαινε και στο Μαρμαρίς κόσμο και διανυκτέρευε εκεί. Τότε γουστάρανε τα πανιά, κι έβαζε τα πανιά. Άλλος ένας ήταν ο Κάργας. Κι αυτός μορφή. Είχε ειδικότητα στους Φινλανδούς. Έβαζε το «ντιρλαντά-ντιρλανταντά», έβαζε το «Μαρία με τα κίτρινα». Πέθανε 100 χρονών ο Κάργας. Ο Γιώργος ο Κυπαρισάκος! Τον σεβόμαστε, τον Κυπαρισάκο. Έχω πελάτες από τον πατέρα μου που έρχονται σαράντα χρόνια. Κι έρχονται τώρα και τα παιδιά τους και τα εγγόνια τους. Αυτοί οι άνθρωποι διαφήμιζαν τη Ρόδο. Από αυτό εδώ το σκάφος πέρασαν φίρμες: εφοπλιστές, μουσικοί, και πολιτικοί! Από Σουηδία, από Ελβετία… Το 1976-’77 άντε να είχε άλλα πέντε-έξι καΐκια τέτοια, στο Μαντράκι».
Πώς από εργολάβος ο πατέρας σας, επέλεξε τη θάλασσα και ήρθε στο Μαντράκι;
Ήταν το 1976 που επέλεξε την αρχική του αγάπη, τη θάλασσα. Έβαλε στο μάτι αυτό το συγκεκριμένο σκάφος που είχε μόλις ένα-δυο χρόνια που το είχαν ρίξει στο νερό. Του έδωσαν το όνομα των Νορβηγών θαλασσοπόρων γιατί τότε ήταν πολλοί οι Νορβηγοί τουρίστες και συνεργάστηκε με το πρακτορείο που τους έφερνε, όπως ήταν το «Κλάμπ 33».
Μεσήλικας όταν ήταν παρήγγειλε και του έφτιαχναν κι άλλο ένα σκαρί όπως το ήθελε εκείνος. Το έφτιαχνε 25 χρόνια, το πάλευε στο καρνάγιο ο καραβομαραγκός ο Μανόλης, το Μουλαδί το παρατσούκλι του, αλλά δεν πρόλαβε να το δει να πέφτει στη θάλασσα. Σήμερα δουλεύει μ’ αυτό ο αδελφός μου Σάββας. Ήτανε ωραίος άνθρωπος ο πατέρας μου. Με τα ταξίδια του στον κόσμο, την καλή του ζωή κι ό,τι περίσσευε έφτιαχνε το άλλο του σκάφος, που είναι διπλάσιο απ’ αυτό. Έτσι μας άφησε δύο ιστιοφόρα. Πέθανε ο πατέρας μου το 2016, και το δεύτερο, το μεγάλο, το ρίξαμε στη θάλασσα, το 2017.
Μόλις στα 74 του χρόνια!
Πέθανε το 2016 γιατί αρρώστησε. Ήτανε όμως δυνατός χαρακτήρας. Θυμάμαι, μπήκε στο νοσοκομείο μόλις μία εβδομάδα πριν πεθάνει, και μέχρι τότε δούλευε, ήξερε ότι θα πέθαινε και ζήτησε από τους γιατρούς να τον αφήσουν να βγει για μία μέρα και να γυρίσει την επόμενη. Γύρισε, έπεσε σε κώμα και σε τρεις μέρες, πέθανε. Ζήτησε να τον φέρουμε εδώ να δει μέσα από το αυτοκίνητο το σκάφος και να πάει στο καρνάγιο να δει το άλλο που τελείωνε. Είχε τόση δύναμη. Όταν έγινε η διάγνωση δεν έκανε χημειοθεραπεία, δεν έκανε τίποτα. Ήξερε ότι θα πέθαινε. Και όταν πέθανε με πήρανε τηλέφωνο άνθρωποι απ’ όλο τον κόσμο, μέχρι από την Κίνα, πελάτες του. Τον παραδέχομαι τον πατέρα μου, ήτανε μάγκας. Και οι τουρίστριες τότε γι’ αυτούς έρχονταν. Μεθαύριο θα έχω πελάτες του πατέρα μου, που έρχονται 30 χρόνια!
Είναι ωραίο να αναγνωρίζεις όπως κάνει αυτός ο γιος, να μην το παίρνεις όλο πάνω σου και να συνεχίζεις, να συνεχίζεις δυνατά ό,τι ξεκίνησε! Αύριο θα είναι μια άλλη μέρα, με άλλους πελάτες και τον ίδιο στόχο. Ν΄ αγαπήσουν τις ομορφιές της Ρόδου, να φύγουν και να μιλούν γι' αυτές.
Ακολουθήστε τη Ροδιακή στο Google News
