Η μονόπλευρη λιτότητα και η φοροκαταιγίδα δεν μπορούν να συμπορευθούν με την ανάπτυξη

Rodiaki NewsRoom

(Β' μέρος)

Β) Ταμείο Αξιοποίησης Περιουσίας του δημοσίου
Ο έγκριτος Νομικός και Οικονομολόγος Γιάννης Μανουηλίδης, που εργάζεται στο Λονδίνο σε Οίκο αναπτυξιακών προγραμμάτων, σε συνέντευξή του στην «Καθημερινή» της15-11-2015, υποστηρίζει ότι το Ταμείο Αξιοποίησης της Περιουσίας του Δημοσίου (ΤΑΙΠΕΔ) που σήμερα διαχειριζόμενο την καθημερινότητα μιας «προς άμεσης πώλησης» στρατηγικής, πρέπει να παραχωρήσει τη θέση του σ’ ένα ΤΑΙΠΕΔ ΙΙ, που να έχει το περιθώριο ένα κράτος να διαχειριστεί την περιουσία του με τέτοιο τρόπο, σαν να είναι ιδιωτική, χωρίς απαραίτητα, ωστόσο, να πωληθεί.

Συμφωνούμε απόλυτα, ότι η υπάρχουσα ακίνητη περιουσία πρέπει να αξιοποιηθεί πλήρως και για κανένα λόγο δεν πρέπει να πωληθεί, εκτός για ορισμένες περιπτώσεις που αφορούν μικροιδιοκτησίες.

Προ ετών, το 2010, δόθηκε στη δημοσιότητα πίνακας που εμφάνιζε την ακίνητη περιουσία του Δημοσίου ανά Νομό. Η τότε αξία της συνολικά για τη χώρα υπολογιζόταν σε 272.875,1 εκατομμύρια ευρώ. Όσο, δηλαδή, είναι περίπου και το τωρινό δημόσιο χρέος της χώρας.

Δυστυχώς, αυτή την τεράστια δημόσια ακίνητη περιουσία καμία Κυβέρνηση της χώρας δεν φρόντισε στα σοβαρά να την αξιοποιήσει κατάλληλα.

Σε ποσοστό επί του συνόλου έκτασης της χώρας πρώτη έρχεται η Νομαρχία Θεσσαλονίκης, με ποσοστό 31,94%, δεύτερη η Νομαρχία Μαγνησίας με 31,75% και τρίτη η Νομαρχία Φθιώτιδος με 29,18%. Στη συνέχεια τέταρτη του Πειραιά με ποσοστό 2,34% και πέμπτη της Δωδεκανήσου, με ποσοστό 0,88%.

Έτσι, με βασική κατεύθυνση, ότι απαραίτητα πρέπει να αξιοποιηθεί κατάλληλα και όχι να πωληθεί, να καταστρωθεί άμεσα ένα μακροχρόνιο πλάνο και με ιδιωτική διοίκηση, υπό την εποπτεία, φυσικά, του Κράτους. Έτσι, αντί να τσακώνεσαι δικαστικά σε ποιόν ανήκει, να δεις πώς το διαχειρίζεσαι, ώστε να φέρει όφελος για όλους.

Τώρα που η οικονομική κρίση που βιώνουμε ανέδειξε τις αναγκαίες αλλαγές, είναι στο χέρι μας να τις μετατρέψυμε σε παραγωγικές διαρθρωτικες αλλαγές.

3. Η περίπτωση της Δωδεκανήσου
Εξετάζοντες την κατάσταση που δημιουργήθηκε και τοπικά-στη Δωδεκάνησο, ως συνέπεια της πενταετούς ύφεσης, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη στα μέτρα που παίρνει η Κυβέρνηση η Συνταγματική πρόβλεψη της νησιωτικότητας της περιοχής, επιβάλλεται άμεσα να γίνουν οι παρακάτω ενέργειες:

με πυλώνα τον τουριστικό τομέα να προγραμματιστεί, με ομοφωνία όλων των τοπικών παραγόντων, κάθε ενέργεια ώστε να αρχίσει η αξιοποίηση όλων των συγκριτικών παραγωγικών πλεονεκτημάτων του δωδεκανησιακού συμπλέγματος.

Κι επειδή όχι απλά διαφαίνονται, αλλά υπάρχουν οι προϋποθέσεις σε τοπικό επίπεδο ανάπτυξης του πρωτογενή τομέα, πρέπει να ανασκουμπωθούμε-να στρωθούμε στα σοβαρά στην προσπάθεια να επιδιωχθεί, με κάθε ορθολογική προσπάθεια η αποδοτική αξιοποίηση της εναπομείνασας δωδεκανησιακής δημόσιας ακίνητης περιουσίας για παραγωγική αγροτική ανάπτυξη.

Κατά τη γνώμη μου, και λόγω της πείρας εκ της 35ετούς υπηρεσίας μου στο Επιμελητήριο Δωδεκανήσου, για το σκοπό αυτό θα πρέπει, άμεσα, κατ’ αρχή να δραστηριοποιηθούν όλες οι συναρμόδιες δημόσιες Υπηρεσίες, ώστε να καταγραφεί η υπάρχουσα κατάσταση και στη συνέχεια:

Πρώτα, να διαχωριστούν τα καθαρώς αγροτικά κτήματα και με μία διαδικασία δίκαιη και στηριγμένη σε αντικειμενικά κριτήρια να δοθεί σε ενδιαφερόμενους, με βάση τα εχέγγυα, ανάλογη έκταση, με την υποχρέωση να δημιουργηθούν σύγχρονες δενδροφυτεύσεις, καθώς και λοιπές γεωργικές και κτηνοτροφικές εκμεταλλεύσεις.

Τα κτήματα της κατηγορίας αυτής και ανάλογα με τις προϋποθέσεις που θα συγκεντρώνει ο φορέας, που θα αναλάβει την αξιοποίηση (εταιρία, κονοπραξία, φυσικό πρόσωπο κ.ά), να παραχωρηθούν υπό τύπον εκμίσθωση, με ελάχιστο μίσθωμα για 10 ή 15 χρόνια,με προοπτική να ανανεώνεται η σύμβαση, εφόσον και από τον ενδιάμεσο χρόνο διαπιστώνεται, ότι η έκταση γης αξιοποιείται για το σκοπό που εκμισθώθηκε.

Προς την κατεύθυνση αξιοποίησης της ακίνητης περιουσίας της, η Αρχιεπισκοπή Αθηνών προχωρεί, μέσω του νέου κοινού σχήματος, που ίδρυσε από κοινού με το Ελληνικό Δημόσιο, στην σχολάζουσα εν λόγω περιουσία της.

Έτσι, με βάση τον ψηφισθέντα Νόμο ιδρύθηκε Εταιρία Αξιοποίησης Εκκλησιαστικής Περιουσίας (ΕΑΕΑΠ), με στόχο, σε πρώτη φάση, η αξιοποίηση ακινήτων-«φιλέτων»- της στο Λεκανοπέδιο Αττικής, όπου υπολογίζεται ότι η Αρχιεπισκοπή διαθέτει πάνω από 120.

Η πρωτοβουλία αυτή της Ελλαδικής Εκκλησίας, με σύμφωνη γνώμη και του Ελληνικού Κράτους αποβλέπει στο τρίπτυχο: νέες θέσεις εργασίας, περισσότερα έσοδα για την ενίσχυση του φιλανθρωπικού έργου της και ουσιαστική αξιοποίηση της εν λόγω περιουσίας («Η Καθημερινή» 4-8-2012).

Ωστόσο, και η Εκκλησία της Δωδεκανήσου θα μπορούσε να προχωρήσει σε τέτοια πρωτοβουλία, επειδή, όμως, υπάγεται στο Οικουμενικό Πατριαρχείο απαιτείται ειδική έγκριση από την Ανωτάτη Εκκλησιαστική Αρχή.

Η ημερήσια εφημερίδα «Η Καθημερινή» της 7-2-2013, ολόκληρη την 3η σελίδα της την κάλυψε στην ανάδειξη της Μελέτης που έκανε η περιβαλλοντική Οργάνωση WWF, ως προς τις μεταβολές στις χρήσεις γης για την 20ετία από το 1987 έως 2007.

Δεν αναφέρει, όμως, χωριστά της Δωδεκανήσου, καθόσον η Μελέτη επεκτείνεται στο σύνολο των νησιών του Αιγαίου. Βέβαια, τα στοιχεία που αναφέρονται στα Δωδεκάνησα η Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου μπορεί να ανλτήσει από την αρμόδια Κρατική Υπηρεσία, όταν μάς χρειαστούν.

Η τωρινή αντιμετώπιση της αγροτικής επανεκκίνησης, γιατί προηγούμενα μέχρι τη δεκαετία του 1970, είχαμε ανάλογη δωδεκανησιακή αγροτική παραγωγή, πρέπει να προσεχθεί ιδιαίτερα.

Έτσι, απόσα διαβάζουμε στον τύπο, το αρμόδιο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης έχει καθιερώσει να παραχωρείται, σε όποιον ζητήσει, ένα μικρό τεμάχιο για παραγωγή. Η διαδικασία αυτή, κατά την άποψή μας, δεν αποτελεί βιώσιμη ορθολογική λύση.

Με την πάροδο του χρόνου να καταλήξει σε αυτοκατανάλωση, όπως ήταν την περίοδο του μεσοπολέμου. Αποτελεί, ας μάς επιτραπεί η έκφραση «νερόβραστη λύση». Δεν πρέπει να ονειροπολούμε να λέμε χωρίς κανένα δεδομένο να πάνε στα χωριά να ζήσουν οικογένεια με δέκα κότες και πέντε δέντρα.

Πέραν των άλλων, με σπασμωδικές κινήσεις δεν αντιμετωπίζεται οικονομικά η μείωση του κόστους παραγωγής, ώστε να διασφαλίζονται οικονομίες κλίμακας σε τέτοιο μέγεθος, που να μπορούν τα προϊόντα να ανταπεξέλθουν στον συναγωνισμό της αγοράς.

Όμοια αγροτικά προϊόντα που εισάγονται από την Κρήτη ή άλλες περιοχές της χώρας ή και από την Τουρκία, παρόλο που επιβαρύνονται και με τα μεταφορικά, εντούτοις είναι φθηνότερα στο καταναλωτικό κοινό, από εκείνα που παράγονται στην περιοχή μας.

Και όπως τονίζει ο γεωπόνος Γιώργος Γενεάρχης: «...Για να μιλάμε σήμερα για συμφέρουσα καλλιέργεια, χρειαζόμαστε εγκαταστάσεις, τουλάχιστον, 10 στρεμμάτων...». («ΑΓΡΟΤΕRRA», Φεβρουάριος 2013).

Ο γνωστός Γάλλος Οικονομολόγος και διανοούμενος Ζακ Αταλί, σε πρόσφατη οικονομολογική ανάλυσή του, που δημοσιεύθηκε και στον ελληνικό τύπο, ανέλυσε με υποστηρικτικά επιχειρήματα, ότι «...η ανεργία δεν θα αντιμετωπιστεί μόνο χάρη σε πολυεθνικές, που θα ανοιξουν μεγάλα εργοστάσια με χιλιάδες εργαζόμενους.

Οι μικροεπιχειρήσεις είναι, επίσης, απαραίτητες· και υπάρχουν χιλιάδες παραδείγματα ανά τον κόσμο για το πώς η μικροπίστωση ενισχύει τη μεσαία επιχειρηματικότητα...».

Ως εκ τούτου, λύση από κάθε άποψη είναι η αξιοποίηση και όχι η πώληση επαναλαμβάνουμε-ανάλογων αγροτικών εκτάσεων, με σύμβαση μίσθωσης από το Δημόσιο στο οποίο ανήκουν, και όχι να περιέλθουν στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, με την υποχρέωση να στήσει ο ενδιαφερόμενος επενδυτής βιώσιμη γεωργική ή κτηνοτροφική μονάδα.

Με αυτόν τον τρόπο να αντιμετωπιστεί, ως προααναφέρουμε, σε ανάλογη έκταση και η ανεργία, αλλά και να δημιουργηθούν παραγωγικές επιχειρηματικές μονάδες, που θα συμβάλουν, αναλογικά, στην ανάπτυξη της δωδεκανησιακής πραγματικής οικονομίας.

Ο αδικοχαμένος το 1986, Πάλμε Ούλωφ, Σουηδός πολιτικός, Πρωθυπουργός της Σουηδίας, (1969-1976 και 1982-1986), και Ηγέτης του Σουηδικού Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος Εργατών, ο γνωστότερος διεθνώς Σουηδός Πολιτικός διεκήρυττε με παρρησία: «Έχουμε ανάγκη επιχειρηματιών».

4. Ειδικό γραφείο παρακολούθησης
Θα πρέπει, ωστόσο, να δραστηριοποιηθεί και η Διεύθυνση Γεωργίας Δωδεκανήσου και από «το σκονισμένο αρχείο» να αναδειχθεί κάθε δυνατότητα, που μπορεί να επικαιροποιηθεί, ώστε να συμβαδίζει με τα σημερινά δεδομένα.

Και παράλληλα, να οργανωθεί ειδικό γραφείο στη Διεύθυνση Γεωργίας, εν ανάγκη να αποσπαστεί από την Κεντρική Υπηρεσία του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης κατάλληλο πενταμελές γεωπονικό προσωπικό, το οποίο θα ασχολείται αποκλειστικά με την ενεργοποίηση του δωδεκανησιακού πρωτογενή τομέα και να υποδεικνύει τα αγροτικά προϊόντα που θα παράγονται και σε ποια θέση πρέπει να αξιοποιείται παραγωγικά η έκταση, που θα έχει παραχωρηθεί για αξιοποίηση.

Γιατί, εάν χωρίς κατάλληλο προγραμματισμό ο ενδιαφερόμενος ασχοληθεί με καλλιέργειες, όπως το καλαμπόκι και το βαμβάκι, που δεν μπορούν να γίνουν ανταγωνιστικές προς τις χαμηλού κόστους παραγωγής της Ανατολικής Ευρώπης, τότε θα αποτύχουν (Όλγα Κλώντζα:

«Η Επαρχία κρύβει ευκαιρίες και θησαυρούς». «Το Βήμα», 4-8-2013). Εξάλλου, και ο πρώην Υπουργός Ανάπτυξης Αθ. Τσαυτάρης, έστω και με κάποια δόση υπερβολής, «...η σωτηρία της Ελλάδας δεν βρίσκεται στο υπέδαφος, όπως είναι της μόδας να λέμε, αλλά στα φυτά της...».
Οι ειδικοί αναφέρουν ως παράδειγμα, «...ότι κατά τη διάρκεια της τελευταίας εποχής των παγετώνων που γνώριση η Γη σχεδόν όλη η Ευρώπη καλύφθηκε από πάγους εκτός ένα μικρό τμήμα της, μέρους της οποίας ήταν και η Ελλάδα, καθώς και η Δωδεκάνησος. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα μέρος της χλωρίδας να διατηρηθεί ανέπαφο και να μάς κληροδοτηθεί».

Τέλος, στις 6 Ιουλίου 2007, ύστερα από πρωτοβουλία του τότε Υπουργού Ανάπτυξης Αλέξανδρου Κοντού, πραγματοποιήθηκε στη Ρόδο η παρουσίαση του σχεδίου μελέτης με τον τίτλο: «Για την παραγωγή προϊόντων ειδικών προδιαγραφών στο Νότιο Αιγαίο για την κάλυψη της ζήτησης κατά την τουριστική περίοδο, για ολοκληρωμένη αγροτική ανάπτυξη» (γεωργία, κτηνοτροφία, αλιεία, δάση).

Ο Αλ. Κοντος ανέφερε, ότι η πολιτική του Υπουργείου είναι να δοθεί έμφαση στην «άλλη Γεωργία», που να έχει ως στόχο την παραγωγή προϊόντων του πρωτογενή τομέα υψηλής ποιότητας, που θα παράγονται από δυναμικές ομάδες αγροτών.

Γράφει ο Κυριάκος Ι. Φίνας