Ζήσαμε εικόνες απείρου κάλους στην περιοχή της Κερατέας στην βάση της αντίδρασης των κάτοικων στην δημιουργία χώρου εναποθέτησης απορριμμάτων (ΧΥΤΑ) της ευρύτερης περιοχής.
Ζήσαμε εικόνες απείρου κάλους στην περιοχή της Κερατέας στην βάση της αντίδρασης των κάτοικων στην δημιουργία χώρου εναποθέτησης απορριμμάτων (ΧΥΤΑ) της ευρύτερης περιοχής. Πολίτες εναντίον αστυνομικών, αυτονομικοί ενάντια των πολιτών και η Τ.Α. να καταγράφει την πλήρη άρνηση της.
Ένα εκρηκτικό μείγμα απαξίωσης κάθε έννοιας δημοκρατίας, διαλόγου και συναίνεσης. Ευτυχώς τις τελευταίες ημέρες εμφανίζεται ένα στιγμιαίος συμβιβασμός για κατάπαυση του «πυρός» από τα εμπλεκόμενα μέρη και την πολιτεία. Μια θετική ανάσα από τις εικόνες ντροπής που θύμιζαν πεδίο μάχης.
Αλλά δεν είναι το μόνο κρούσμα σε ένα μεγάλο κύκλο βίας που ξετυλίγεται στην χώρα.
Πριν από λίγες ημέρες έκθαμβοι παρακολουθήσαμε από την τηλεόραση ένα κουκουλοφόρο να θέλει να επιτεθεί με άγριες διαθέσεις στον νομπελίστα βιολόγο Τζέιμς Γουότσον σε auditorium του Πανεπιστημίου Πάτρας.
Εικόνες ντροπής και πάλι, να διαδίδονται σε όλο τον κόσμο προσβάλλοντας την ελεύθερη διακίνηση ιδεών και άποψης σε χώρο όπου μεγαλουργούν φοιτητές, και δάσκαλοι. Ακόμη και σήμερα προβληματίζομαι για τα όρια της Δημοκρατίας και τα περιθώρια ανοχής. Είναι αίσχος να πλήττεται η εικόνα της χώρας με τέτοια φαινόμενα σε μια στιγμή μάλιστα που το κύρος έχει ήδη τραυματιστεί από την οικονομική αστάθεια. Ρίχνουμε νερό στον μύλο της ασυδοσίας και της ακυβερνησίας, επαυξάνοντας τις σειρήνες ενάντια της χώρας.
Ένα άλλο κρούσμα εμφανίζεται στη επίθεση ενάντια στον κ.Πάγκαλο στο Παρίσι πριν λίγες ημέρες, όταν Έλληνες φοιτητές κατάφεραν να ακυρώσουν εκδήλωση για την ταινία «Ζ» του Κώστα Γαβρά με αφορμή την υπόθεση των μεταναστών, από συγκεκριμένους φοιτητές που εξαπέλυσαν έντονη φραστική επίθεση προς τον αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης, μειώνοντας το κύρος της εκδήλωσης και μετατρέποντας την αίθουσα σε «πεζοδρόμιο» από πολιτιστική δράση.
Αλλά και το κτίσιμο της πόρτας γραφείου καθηγητή πανεπιστημίου της Κρήτης, το γιαούρτομα του καθηγητή Ιωακείμ Γρυσπολάκη δείχνουν στοιχεία παρακμής ισοπεδώνοντας την έννοια του ασύλου και την ανάδειξη μιας γενιάς (όχι όλης) που δεν σέβονται, που δεν κατανοούν, δεν αντιλαμβάνονται ότι πέρα από τον νεανικό αυθορμητισμό και θάρρος υπάρχουν τα πλαίσια ενός κόσμου που εργάζεται με ταπεινότητα και αυτοσυγκράτηση μακριά από βιαιότητες και «τσαμπουκαλίκια».
Όμως και το ματωμένο πρόσωπο του τ.υπουργού Κώστα Χατζηδάκη ακόμα και σήμερα δείχνει την θηραϊκή αντίληψη που έχει ομάδα πολιτών ενάντια στο πολιτικό σύστημα. Μήπως είναι πρόφαση για να ξεπεράσουν την ανθρώπινη αντοχή και να δείξουν ότι οι «αγανακτισμένοι» μπορούν να εντυπωσιάσουν σε μια κατηφόρα ανατρέποντας αξίες και αρχές;
Δεν είναι πολιτιστικά προσεγγίσιμο οι εικόνες πολιτών να πετροβολούν αστυνομικούς για να επιβάλλουν τον δικό τους νόμο. Όμως δεν είναι και κοινωνικά αποδεκτό, η πολιτεία και οι φορείς πρόληψης να μην διαισθάνονται τις αντιδράσεις σε βαθμό να κλείνουν δρόμοι και
επιχειρήσεις σε υπαιτιότητα μερικών απρόσωπων.
Η κοινωνία οφείλει να βρει τη διέξοδο μέσα από την ευθύτητα του λόγου και όχι του άλογου. Δεν μπορούν αν εμφανίζονται κρούσματα τα οποία συνθλίβουν την αξιοπρέπεια του ατόμου, όσο και εάν διαφωνούμε στις αποφάσεις του. Μπορούμε να συνδιαλεγόμαστε, δεν μπορούμε να αντιμαχόμαστε.
Η εποχή των ανοικτών οριζόντων δεν την προδιαγράφει ο «άλλος» αλλά αυτός που νιώθει ότι και από μόνος μπορεί να αλλάξει τον κόσμο προς το καλύτερο και όχι πάντως προς το χειρότερο. Είναι γνωστό ότι έννοιες καλό, κακό, χειρότερο, άριστο έχουν υποκειμενική διάσταση, όμως η θεώρηση ότι Δημοκρατία σημαίνει να μην βλάπτεις την ελευθερία του άλλου και την διακίνηση ελεύθερης σκέψης είναι γνωστό και αποτελεί κοινωνική αποδοχή.
Της φυλακής τα κάγκελα (σίδερα) είναι για τους λεβέντες και όχι στους μασκοφόρους της Κερατέας.
* Γράφει ο Αγαπητός Ξάνθης
Αρχιτέκτονας-Μηχανικός
Ακολουθήστε τη Ροδιακή στο Google News
