Τίτος Κάββαλος-Εκτός Σχεδίου Δόμηση: Η (ονείρου) οδύσσεια και ο Αντίνοος

Rodiaki NewsRoom

Του Τίτου Κάββαλου, Εκπρόσωπου επικοινωνίας τριάντα τριών (33) ιδιοκτητών ακινήτων, ιδιοκτήτης στο χωριό Σείσι Τ.Κ. Βραχασίου, Δήμου Αγίου Νικολάου Κρήτης.

Όταν οι διοικούντες σου αποφασίζουν ότι το οικόπεδο που αγόρασες ή έχεις στην κατοχή σου νόμιμα, δεν χτίζει (έτσι απλά) , και εσύ είσαι " τρελός ", όπου αντιδράς, στην οικονομική καταστροφή σου από ίδιο σου, το Κράτος .

Διαπιστώσεις:

1. Γεωτεμάχιο άνω των 4 στρεμμάτων με τίτλο μεταγραμμένο πριν το έτος 2003, είναι οικόπεδο και χτίζει…..τελεία.

2. Άρα πριν το έτος 2003, δεν μας αφορούν οι δρόμοι…..τελεία και παύλα.

3. Όταν ένα γουρούνι σε βάζει να παλέψεις μαζί του στης λάσπες θα σε νικήσει λόγω πείρας και θα το χαρεί(ΣτΕ176/2023) & (George W. Bush/ «Επιχείρηση Ιρακινή Ελευθερία» /_{ Προπαγάνδα }_…..Πάραυτα έχουμε την παρακάτω απορία:

Οι περισσότεροι αν όχι όλοι οι δρόμοι παραχωρήθηκαν από τους ιδιοκτήτες ώστε να διαπλατύνουν παλαιά μονοπάτια,και εξυπηρετούν όχι μόνο την πρόσβαση στις ιδιοκτησίες, αλλά και αρμοδιότητες και ευθύνες του κεντρικού κράτους πχ πολιτική προστασία, πυροσβεστική.

Το κράτος στην ουσία χωρίς απαλλοτρίωση και την καταβολή αποζημιώσεων έχει δημιουργήσει ένα δίκτυο κοινοχρήστων χώρων,όπως προκύπτει και από το ΚΤΗΜΑΤΟΛΌΓΙΟ που έχουν ΕΚ στο ΚΑΕΚ τους.

Αν δεν θεωρούνται "δημόσιοι και αναγνωρισμένοι " και να προσδίδουν οικοδομισημοτητα, γιατί οι Δήμοι και οι Περιφέρειες, εισέπρατταν επιχορηγήσεις ώστε να βελτιώνουν με τσιμεντόστρωση ή ασφαλτόστρωση τους δρόμους;

Πώς ενέκρινε το ελεγκτικό συνέδριο τις πληρωμές των έργων αυτών ;

Εν κατακλείδι:

Εμείς σαν Έλληνες επιλέγουμε το φως. Πρέπει να ζήσει η κατσίκα του γείτονα, και θέλουμε να ζήσει και η δική μας, και όλοι να κάνουμε «καλιμεντο», για το καλό της Ελληνικής κοινωνίας και του Κράτους εν τέλει.

Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων για τον χρόνο και τη συνδρομή σας.

«οὐ μόνον ἀρχὴ ἄνδρα δείκνυσιν, ἀλλὰ καὶ ἀρχὴν ἀνήρ»

Υ.Γ.1 : Οι πολίτες ευημερούν όταν ευημερεί η κοινωνία, ποτέ το αντίστροφο, μας έμαθε ο κ. Γιάννης Χρονάκης στο γυμνάσιο στη Νεάπολη.

Υ.Γ 2: προς τον βουλευτή Λασιθίου Κρήτης κ. Πλακιωτάκη Ιωάννη, και όλους τους βουλευτές της βουλής των Ελλήνων .

Αριθμός Πρωτοκόλλου: 5320/2026

Αιτούμαστε να πράξετε με την ίδια ταχύτητα ανθρωπιά και εν συναίσθηση, και να οργανώσετε συνάντηση με τον Πρωθυπουργό και αρμόδιους φορείς ( ΥΠΕΝ/ δικαιοσύνης), και για όλους εμάς στον νόμο Λασιθίου Κρήτης όπου (κοιμόμαστε με οικόπεδο και ξυπνάμε με χωράφι), όχι από "καιρικά φαινόμενα", αλλά από τα " ΚΡΑΤΙΚΆ ΦΑΙΝΌΜΕΝΑ". Άνω του 50% τον ψηφοφόρων σας, δηλ. 6000 άνθρωποι στο Λασίθι, πάνω από ένα εκατομμύριο στην Ελλάδα , νομίζουν ότι έχουν οικόπεδο, και εν ουσία έχουν χωράφι, Άδικα. Δράστε προς αποκατάσταση της δικαιοσύνης… αν δεν μπορεί ο αντιπρόεδρος της βουλής των Ελλήνων, τότε ποιος άλλος;

Υ.Γ 3:Άραγε υπάρχουν ακόμη άνθρωποι κεντρικά στα υπουργεία και στην κυβέρνηση που να νοιάζονται πραγματικά για τους πολίτες και να προσπαθούν να δώσουν ουσιαστικές λύσεις ή απλά θα προσποιούνται μέχρι να πάρουν την ψήφο μας…

Αριθμός Πρωτοκόλλου : 4776/2026

Εκτός Σχεδίου Δόμηση: Είναι Αληθές…2521/2000 (ΞΕ) ΣΤΕ (ΝΟΥ).

Μας υπενθυμίζω ότι στην συγκεκριμένη απόφαση του το ΣΤΕ έκρινε μεταξύ άλλων ότι: τα γεωτεμάχια *άνω των τεσσάρων χιλιάδων μέτρων, ουδέποτε είχαν απαίτηση σε κοινόχρηστο δρόμο, κατά την ημέρα δημοσίευσης της εν λόγω απόφασης.

«Συμπέρασμα : Η υπ' αριθμό 2521/2000 απόφαση του Συμβουλίου της Επικράτειας (Δ' Τμήμα υπό 7υελή σύνθεση):«Δεν τίθεται και δεν απαιτείται εκ του νόμου ύπαρξη πρόσοψης (οιουδήποτε μήκους) σε κοινόχρηστο δρόμο ως προϋπόθεση κατά κανόνα αρτιότητας για τα -σχηματισθέντα προς της 31-12-2003- γήπεδα εμβαδού επιφάνειας τεσσάρων (4) στρεμμάτων και άνω (εκτός σχεδίου, εκτός ορίων οικισμού, εκτός Ζ.Ο,Ε κ.λπ.) σύμφωνα με τη διάταξη της περιπτ, α ’ της παρ.1 άρθρου 1 του ΠΔ της 24/31-5-1985 & (ΦΕΚ 270Δ/31-5-1985) εν συνδυασμό με τη διάταξη της παρ., 3 άρθρου 23 Ν. 3212/2003» Μέσα από την απόφαση 2521/2000 του ΣτΕ, προκύπτει ότι δεν υπάρχει πάγια νομολογία για απαιτήσει σε κοινόχρηστο δρόμο, προκύπτει ότι το ίδιο το ΣΤΕ έχει ομολογήσει αντίθετα στο παρελθών από την 176/2023, και ανατρέπεται η από το έτος 1928 καλή πίστη στον πυρήνα της Ασφάλειας δικαίου του, αλλά και η δικαιολογημένη εμπιστοσύνη του διοικουμένου.

…(και) όποιος κατάλαβε, κατάλαβε…

• Παράλληλα:

1. Το 1978 καθορίστηκε ελάχιστον εμβαδόν γηπέδου 4000 τ.μ. για την εκτός σχεδίου δόμηση (ούτε δρόμοι, ούτε τίποτα).

2. Το 1985 τροποποιήθηκε το Π.Δ. του 1978 και προστέθηκε ότι σε γήπεδα 4000 τ.μ. που εφάπτονται σε εθνικό, επαρχιακό, δημοτικό, κοινοτικό δρόμο απαιτείται πρόσωπο 45 μέτρων, τα υπόλοιπα παραμένουν ως έχουν, δηλαδή χωρίς πρόσωπο σε δρόμο.

3. O Νόμος 3212 του 2003 τροποποίησέ το Π.Δ. του 1985 προσθέτοντας την απαίτηση προσώπου σε κοινόχρηστο δρόμο για τα γήπεδα που δημιουργούνται από το 2003 και μετά, τα υπόλοιπα παραμένουν ως έχουν, δηλαδή χωρίς πρόσωπο σε δρόμο.

4. Η σχετική υπ’ αρ. 2521/2000 απόφαση του Συμβουλίου της Επικράτειας (Τμήμα Δ’ με επταμελή σύνθεση).

5. Νόμος 3212/31-12-2003 (ΦΕΚ 308Α’), Άρθρο 23, παράγραφος 3: «Η περίπτωση α’ της παραγράφου 1 του άρθρου 1 του από 24/31-5-1985 προεδρικού διατάγματος, όπως αντικαθίσταται με την παρ.1 του άρθρου 10 του νόμου αυτού, δεν ισχύει για γήπεδα που υφίστανται κατά την έναρξη ισχύος του νόμου αυτού».

6. (2521/2000 ΣτΕ/( 7 ) & Νόμος 3212/31-12-2003 (ΦΕΚ 308Α’), Άρθρο 23, παρ.3).

Η εκτός σχεδίου δόμηση στην Ελλάδα, δεν έχει καταργηθεί τελικά, αλλά ισχύει…… (και) ο νοών νοείτω.

Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων για τον χρόνο και τη συνδρομή σας.

«οὐ μόνον ἀρχὴ ἄνδρα δείκνυσιν, ἀλλὰ καὶ ἀρχὴν ἀνήρ»

Τίτος Κάββαλος

Εκπρόσωπος επικοινωνίας τριάντα τριών (33) ιδιοκτητών ακινήτων, ιδιοκτήτης στο χωριό Σείσι Τ.Κ Βραχάσιου, Δήμου Αγίου Νικολάου Κρήτης. email: kavvalostitos@gmail.cοm

Υ.Γ: Η υπ' αριθμό 2521/2000 απόφαση του Συμβουλίου της Επικράτειας (Δ' Τμήμα υπό 7υελή σύνθεση):

"Θα επέφερε, πράγματι, υποβάθμιση του φυσικού και οικιστικού περιβάλλοντος και θα προσέκρουε, ως εκ τούτου, στο Σύνταγμα, ρύθμιση προβλέπουσα ότι τα γήπεδα που κείνται στις επίμαχες εκτός σχεδίου περιοχές της Αίγινας, τα οποία, προκειμένου να θεωρηθούν ως κατά παρέκκλιση άρτια, έπρεπε, υπό το προϊσχύσαν καθεστώς, να πληρούν ορισμένες ελάχιστες προϋποθέσεις τόσο ως προς το εμβαδόν όσο και ως προς το πρόσωπο και το βάθος, θεωρούνται ήδη άρτια και οικοδομήσιμα, με μόνη την προϋπόθεση ότι έχουν ορισμένο ελάχιστο εμβαδόν(1), ακόμη δηλαδή και αν στερούνται παντελώς προσώπου, ήτοι κοινού ορίου με κοινόχρηστο χώρο (βλ., ως προς την έννοια του "προσώπου", τα οριζόμενα στην παράγραφο 15 του άρθρου 2 του Ν. 1577/1985 "Γενικός Οικοδομικός Κανονισμός", Α` 210, το οποίο ισχύει, κατά το άρθρο 28 παράγραφος 2 του ίδιου νομοθετήματος, και για την εκτός σχεδίου δόμηση). "

"Η ρύθμιση αυτή δεν θα μπορούσε, άλλωστε, να δικαιολογηθεί ούτε από την ανάγκη προστασίας πραγματικών καταστάσεων που δημιουργήθηκαν με ευθύνη της Διοικήσεως (ανάγκη η οποία, κατά τα εντεθέντα ανωτέρω, είχε ήδη πλήρως ικανοποιηθεί με τις ρυθμίσεις του από 24.9/1.10.1977 Π.Δ/τος), ούτε από την ανάγκη εξομοιώσεως των όρων δομήσεως που ισχύουν στις ως άνω περιοχές με τους όρους δομήσεως που προβλέπονται στις γενικές περί δομήσεως εκτός σχεδίου διατάξεις του Π.Δ. της 24/31.5.1985.Είναι αληθές ότι το τελευταίο αυτό διάταγμα δεν τάσσει, προκειμένου περί γηπέδων ιδιαιτέρως μεγάλου εμβαδού(1), προϋποθέσεις κατά κανόνα αρτιότητάς, αφορώσες το πρόσωπο των εν λόγω γηπέδων. "Προκειμένου, όμως, περί γηπέδων με μικρότερο εμβαδόν(2), συγκρίσιμο προς το ελάχιστο απαιτούμενο για τα γήπεδα των ως άνω περιοχών της Αίγινας, οι ανωτέρω γενικές διατάξεις τάσσουν προϋποθέσεις ελαχίστου προσώπου, απαιτώντας μάλιστα, στις περιπτώσεις αυτές, πρόσωπο όχι επί οιουδήποτε κοινοχρήστου χώρου αλλά επί διεθνούς, εθνικής, επαρχιακής, δημοτικής ή κοινοτικής οδού, Εν όψει όλων των ανωτέρω, όταν η πολεοδομική αρχή ελέγχει αν ένα γήπεδο, ευρισκόμενο σε μια από τις ανωτέρω, εκτός σχεδίου περιοχές της Αίγινας, πληροί τις προϋποθέσεις της κατά παρέκκλιση αρτιότητος, οφείλει να ελέγξει όχι μόνον αν το γήπεδο διαθέτει το ελάχιστο απαιτούμενο εμβαδόν, όπως αυτό καθορίζεται στην κρίσιμη διάταξη του Π.Δ. της 28.7/31.8.1989, αλλά και αν διαθέτει το ελάχιστο πρόσωπο, το ελάχιστο δηλαδή όριο προς κοινόχρηστο χώρο, που απαιτούν οι διατάξεις του άρθρου 2 παράγραφος 2 του Π.Δ.

1. άνω των τεσσάρων χιλιάδων μέτρων.
2. Κάτω των τεσσάρων χιλιάδων μέτρων, στην περιοχή της Αίγινας.