«Ασπίδα του Αχιλλέα»: Πώς στήνεται ο νέος θόλος αεράμυνας της Ελλάδας

Rodiaki NewsRoom

Των Γιάννη Χαραμίδη και Μαρίνου Αλειφέρη

στο protothema.gr

Η Ελλάδα δεν αγοράζει απλώς τρία νέα αντιαεροπορικά συστήματα. Με την «Ασπίδα του Αχιλλέα» επιχειρεί να δημιουργήσει για πρώτη φορά έναν ενιαίο μηχανισμό αεράμυνας, ικανό να εντοπίζει, να αξιολογεί και να αναχαιτίζει διαφορετικές απειλές – από drones και πυραύλους cruise μέχρι βαλλιστικούς πυραύλους – μέσα από μία κοινή εικόνα μάχης.

Στον πυρήνα του σχεδιασμού βρίσκονται το SPYDER, το BARAK MX και το David’s Sling. Το βάρος όμως της συμφωνίας δεν βρίσκεται μόνο στις δυνατότητες κάθε συστήματος ξεχωριστά. Βρίσκεται κυρίως στο πώς θα συνδεθούν μεταξύ τους, πώς θα επικοινωνούν τα ραντάρ με τα κέντρα διοίκησης και πώς θα αποφασίζεται σε πραγματικό χρόνο ποια απειλή πρέπει να αντιμετωπιστεί, με ποιο όπλο και από ποιο σημείο.

Η επιλογή του Ισραήλ προσθέτει μία ακόμη διάσταση. Τα συγκεκριμένα συστήματα έχουν χρησιμοποιηθεί σε πραγματικές συνθήκες πολέμου απέναντι σε επιθέσεις μεγάλης κλίμακας με drones και πυραύλους. Για την Ελλάδα αυτή η εμπειρία έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς ο στρατιωτικός σχεδιασμός δεν μπορεί να αγνοήσει τη μεγάλη επένδυση της Τουρκίας σε μη επανδρωμένα συστήματα, βαλλιστικούς πυραύλους και δυνατότητες μαζικών επιθέσεων με στόχο τον κορεσμό της αεράμυνας.

Το πρόβλημα σε ένα τέτοιο περιβάλλον δεν είναι πλέον η αναχαίτιση ενός μόνο στόχου. Είναι τι συμβαίνει όταν δεκάδες διαφορετικές απειλές εμφανίζονται ταυτόχρονα στο ραντάρ και το σύστημα πρέπει μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα να αποφασίσει ποιες θα αντιμετωπίσει και ποιες όχι.

Στο θέμα αναλύουμε τι ακριβώς περιλαμβάνει η «Ασπίδα του Αχιλλέα», πώς σχεδιάζεται να λειτουργήσει η νέα αρχιτεκτονική αεράμυνας και γιατί η συμφωνία με το Ισραήλ ξεπερνά κατά πολύ μία απλή αγορά πυραύλων.

Ιδιαίτερο βάρος έχει και ένα ζήτημα που σπάνια βρίσκεται στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης: ο έλεγχος του συστήματος διοίκησης και του πηγαίου κώδικα. Γιατί το ζητούμενο δεν είναι μόνο αν η Ελλάδα θα διαθέτει αποτελεσματικά όπλα. Είναι αν θα μπορεί να τα ενσωματώνει, να τα προσαρμόζει και να εξελίσσει την ίδια την «Ασπίδα» χωρίς να εξαρτάται κάθε φορά από τον κατασκευαστή.

Η πραγματική αξία της συμφωνίας θα κριθεί τελικά όχι μόνο στο τι μπορεί να καταρρίψει το David’s Sling, το BARAK ή το SPYDER, αλλά στο αν όλα αυτά μπορούν να λειτουργήσουν πράγματι ως ένα ενιαίο ελληνικό σύστημα αεράμυνας.