Φ. Τσαλαχούρης: Με την 7η Συμφωνία του χαρακτηρίζεται πλέον συμφωνιστής!

Rodiaki NewsRoom

«Συμφωνία των Αγγέλων» για γυναικεία χορωδία και ορχήστρα

Στις 20 Αυγούστου 2026 ο Φίλιππος Τσαλαχούρης ολοκλήρωσε τη σύνθεση της 7ης Συμφωνίας του, opus 157, με τίτλο «Συμφωνία των Αγγέλων» για γυναικεία χορωδία και ορχήστρα, έχοντας φθάσει πλέον έναν αριθμό που ελάχιστοι Έλληνες συνθέτες έχουν στην εργογραφία τους, σε μία χρονική συγκυρία που είναι επετειακή για τον ίδιο αφού το 2027 συμπληρώνει σαράντα χρόνια δημιουργίας!

Το έργο αποτελεί έναν ύμνο στον άυλο κόσμο των αγγέλων που αποδίδουν τονικά οι φωνές. Η 7η Συμφωνία ολοκληρώθηκε επτά χρόνια μετά την 6η που έχει τίτλο «Arcadia». Με επτά Συμφωνίες στον κατάλογο των έργων του ο Τσαλαχούρης χαρακτηρίζεται πλέον συμφωνιστής. Σημειώνεται πως ελάχιστοι Έλληνες συνθέτες έχουν αυτόν τον αριθμό Συμφωνιών στην εργογραφία τους.

Την ερχόμενη καλλιτεχνική περίοδο 2026-2027 είναι προγραμματισμένες πολλές και ενδιαφέρουσες εκτελέσεις έργων του Τσαλαχούρη. Από την Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα θα παιχτεί το συμφωνικό ποίημα «Ιώβ» σε πρώτη πανελλήνια εκτέλεση(17 Ιανουαρίου 2027) ενώ και η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών θα παρουσιάσει την συμφωνική εισαγωγή «Balzac» σε πρώτη παγκόσμια εκτέλεση (13 Μαΐου 2027). Ο «Ιώβ» είναι εμπνευσμένος από την βιβλική μορφή και με κεντρικό πρωταγωνιστή το σόλο φλάουτο της ορχήστρας αναζητά την διάσταση των μοναχικών συναισθημάτων. Ο «Ιώβ» παρουσιάστηκε για πρώτη φορά από την Συμφωνική του Eger στην Ουγγαρία τον Μάρτιο του 2024. Ο «Balzac» αποτελεί φόρο τιμής στον κολοσσό της λογοτεχνίας που ο Τσαλαχούρης θαυμάζει και θέλησε μέσα από αυτήν την συμφωνική εικόνα να αναπαραστήσει την εντύπωση που του γεννά και μόνον η μορφή. Ο ίδιος ο συνθέτης αναφέρει πως η όψη του Μπαλζάκ όπως την έχει αποδώσει ο Ροντέν στο συγκλονιστικό άγαλμα είναι πολύ κοντά στις συμφωνικές του εικόνες.

Τον ερχόμενο Απρίλιο θα ανέβει και η δραματική καντάτα «Επί ξύλου» υπό τη διεύθυνση του συνθέτη (25 Απριλίου 2027). Το έργο είναι μία αλληγορία με κεντρικούς ήρωες του πρώτους μουσικούς της Ελληνικής και της Ιουδαϊκής παράδοσης, ο Μαρσύας και ο Ιουβάλ. Θέμα της καντάτας και αποτέλεσμα της φανταστικής αυτής συνάντησης με κριτή την μορφή του θανάτου είναι η ανάδειξη της σημασίας της μουσικής για τον άνθρωπο. Το έργο θα διευθύνει ο ίδιος ο συνθέτης. Για την απόδοσή του εκτός από τις σολιστικές φωνές απαιτείται μεγάλη χορωδία, φλάουτα και εκκλησιαστικό όργανο.

Θα ακουστούν επίσης και δύο σημαντικά πιανιστικά έργα: Τα «Νυχτερινά» από τον νεαρό πιανίστα Θοδωρή Φιλιππόπουλο στην Εναλλακτική Σκηνή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής (10 Νοεμβρίου 2026) και η «Σονάτα» από τον Θοδωρή Τζοβανάκη στο Μέγαρο Μουσικής (24 Ιανουαρίου 2027).

Με αφορμή, λοιπόν, την ολοκλήρωση της 7ης Συμφωνίας συναντήσαμε τον Φίλιππο Τσαλαχούρη στο Ωδείο Αθήνων όπου είναι διευθυντής των Μουσικών Σχολών και του θέσαμε μερικές ερωτήσεις σχετικά:

Πώς νιώθετε μετά από την κατάκτηση μίας ακόμη Συμφωνίας και μάλιστα με τον αριθμό 7;

«Το πρώτο που θα πω είναι συγκίνηση. Εργάστηκα μόλις πέντε μήνες για αυτήν την παρτιτούρα, ούτε πολύ αλλά ούτε και λίγο. Μία ακόμη Συμφωνία στην εργογραφία μου είναι σημαντικό γεγονός. Πέρα από την ικανοποίηση κυριαρχεί η συγκίνηση.

Θα την ακούσουμε σύντομα;

«Ίσως το φθινόπωρο του 2027. Δεν το γνωρίζω ακόμη. Θα επιδιώξω την εκτέλεσή της διότι πιστεύω πολύ σε αυτό το έργο. Έχει τίτλο "Συμφωνία των Αγγέλων". Πιστεύω στους αγγέλους και νιώθω ευγνωμοσύνη για την παρουσία τους στη ζωή μας. Προσπάθησα να αποδώσω, κυρίως μέσα από τις φωνές διότι το έργο εκτός από ορχήστρα απαιτεί και χορωδία το συναίσθημα της ασφάλειας και της θέρμης. Ναι, πιστεύω πολύ σε αυτό. Ελπίζω να το νιώσουν και οι ακροατές.

Την επόμενη καλλιτεχνική περίοδο έχουν ανακοινωθεί πολλές και σημαντικές εκτελέσεις έργων σας. Σίγουρα πλέον κατατάσσεστε στους πολυπαιγμένους Έλληνες συνθέτες. Πώς νιώθετε με αυτήν την αναγνώριση;

«Με περιβάλει ένα αίσθημα γαλήνης. Πιστεύω στην μαγεία της μουσικής και στην ιαματική της δύναμη στην ζωή των ανθρώπων. Πιστεύω στην αλήθεια που κάθε παρτιτούρα πρέπει να έχει εντός της. Διακρίνω στις εκτελέσεις των έργων μου την αγάπη των συναδέλφων, την εκτίμησή τους στο έργο μου και την ικανοποίηση της επιθυμίας των ακροατών να με ακούσουν. Όλα αυτά συνθέτουν μέσα μου αυτό το αίσθημα της γαλήνης που δεν κρύβω πως είναι σπάνιο και πολύ πολύ τρυφερό. Είναι πέρα από εμένα οι εντάσεις και μεγαλόστομες εκφράσεις».

Διάβασα τον κατάλογο των έργων σας και συγκράτησα πως το πρώτο σας έργο είναι καταγεγραμμένο το 1987, όταν ήσασταν δεκαοκτώ ετών. Οι περισσότερες εκτελέσεις έργων σας είναι το 2027, ακριβώς σαράντα χρόνια μετά. Είναι για εσάς μία επέτειος αυτή η συμπλήρωση σαράντα χρόνων δημιουργίας;

«Δεν το είχα σκεφτεί, από εσάς και την παρατήρησή σας διαπιστώνω αυτήν την χρονική συγκυρία. Είναι απίστευτο διότι το 1987 μου φαίνεται πολύ κοντά. Τα σαράντα χρόνια τα μετρώ με τις εμπειρίες της μουσικής… αλλά και τα παιδιά μου που ζουν τα είκοσι ένα από αυτά. Ναι, όπως το θέτετε είναι μία επέτειος. Δεν έχω σκοπό να κάνω κάτι ιδιαίτερο. Νομίζω πως ο καλύτερος τρόπος να εορταστεί να γραφτεί ή να παιχτεί κάποιο έργο. Η μουσική έχει σημασία και ο χρόνος, ο μόνος κριτής που συνεργάζεται στενά με τις καρδιές των ανθρώπων».