Ελένη Κορωναίου: Η Ψυχολογική και Κοινωνική Επίδραση της Καλοσύνης σε Περιβάλλοντα Ανταγωνισμού και Στρατηγικής Συμπεριφοράς

Ελένη Κορωναίου: Η Ψυχολογική και Κοινωνική Επίδραση της Καλοσύνης σε Περιβάλλοντα Ανταγωνισμού και Στρατηγικής Συμπεριφοράς

Ελένη Κορωναίου: Η Ψυχολογική και Κοινωνική Επίδραση της Καλοσύνης σε Περιβάλλοντα Ανταγωνισμού και Στρατηγικής Συμπεριφοράς

Rodiaki NewsRoom

ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΚΕ 2091 ΦΟΡΕΣ

Γράφει η Ελένη Κορωναίου

Ψυχολόγος, MSc

Σε μια εποχή που ο κυνισμός και η ιδιοτέλεια συχνά προβάλλονται ως απαραίτητα «όπλα» για την επιβίωση και την επιτυχία, η αληθινή καλοσύνη μπορεί να παρουσιάζεται ως «αδυναμία» ή «αφέλεια». Όμως, η ψυχική επιστήμη και η καθημερινή εμπειρία μας αποδεικνύουν ξανά και ξανά ότι η καλοσύνη ενός ανθρώπου έχει δύναμη και μάλιστα διαχρονική, ουσιαστική και μεταμορφωτική.

Κατά τον Panait Istrati, η ρήση «Η καλοσύνη ενός ανθρώπου είναι πιο δυνατή από τις πονηριές χιλίων», δεν είναι απλώς ένας ιδεαλιστικός στοχασμός, αλλά μια υπενθύμιση της επίδρασης που μπορεί να έχει η ενσυναίσθηση, η κατανόηση και η ειλικρίνεια σε διαπροσωπικό, επαγγελματικό και κοινωνικό επίπεδο.

Ως ψυχολόγος, παρατηρώ καθημερινά ότι τα άτομα που επιλέγουν να παραμείνουν αληθινά, ευγενικά και αυθεντικά ακόμα και όταν περιβάλλονται από χειριστικές συμπεριφορές έχουν βαθύτερες και ποιοτικότερες σχέσεις, μεγαλύτερη ψυχική ανθεκτικότητα και εσωτερική πληρότητα.

Η καλοσύνη δεν είναι αδυναμία. Είναι στάση ζωής, εσωτερική επιλογή και πράξη θάρρους. Χτίζει εμπιστοσύνη, καλλιεργεί συναισθηματική ασφάλεια και έχει την ικανότητα να διαλύει ακόμη και τις πιο ύπουλες μορφές πονηριάς ή τοξικότητας.

Η ψυχολογία μας διδάσκει ότι το καλό – όσο αθόρυβα κι αν δρα – έχει μακροχρόνια επίδραση. Εκεί που η πονηριά διαβρώνει, η καλοσύνη θεραπεύει. Εκεί που η χειραγώγηση διχάζει,
η καλοσύνη ενώνει.

Το να παραμένει κανείς αυθεντικά καλός, ακόμα κι αν περιβάλλεται από το αντίθετο είναι πράξη ψυχικής ανθεκτικότητας και προσωπικής δύναμης. Δε «χάνει» κανείς όταν είναι καλοσυνάτος – αντίθετα, επενδύει στη δική του ψυχική σταθερότητα και δημιουργεί σχέσεις αλληλοσεβασμού και εμπιστοσύνης.

Η κοινωνία μας δεν έχει ανάγκη από περισσότερο ανταγωνισμό. Έχει ανάγκη από ανθρώπους, οι οποίοι με τις πράξεις και τη στάση τους, υπενθυμίζουν ότι…

Ένας μόνο άνθρωπος με καλοσύνη μπορεί να φωτίσει σκοτεινές πραγματικότητες και να επηρεάσει θετικά ζωές – πολύ περισσότερο απ’ όσο φαντάζεται.

Η καλοσύνη δεν είναι ποτέ λίγη. Είναι δύναμη – και ίσως τελικά – η πιο σπουδαία.

Διαβάστε ακόμη

Θάνος Ζέλκας: Τα σύνορα πριν από τη σέντρα

Νίκος Κωνσταντινίδης: Όταν οι Φάροι της Πόλης Χαμηλώνουν το Φως τους: Ένα Αντίδωρο Ευγνωμοσύνης στο «Δέντρο» και την «Ακαδημία»

Δημήτρης Προκοπίου: Επιθαλάσσια αρωγή και τουριστικά σκάφη

Γιώργος Γιωργαλλίδης: Η αντίληψη της ΝΔ για την Αυτοδιοίκηση: «Όποιος δεν χειροκροτεί, φιμώνεται».

Δημήτρης Προκοπίου: Φύλαξη αποσκευών στο αεροδρόμιο Ρόδου-Μια υπηρεσία που δεν υπάρχει

Χρήστος Ι. Π. Κολοβός: Μεγάλη κοροϊδία το νέο Ειδικό Χωροταξικό των «Α»ΠΕ

Κοσμάς Σφυρίου: Ανάλυση των 8 πρόσφατων δημοσκοπήσεων

Γιάννης Παρασκευάς: Εξ όνυχος τον λέοντα