Μανώλης Κασσώτης: Δωδεκανησιακοί Σύλλογοι στην Αμερική - Καστελλόριζο

Rodiaki NewsRoom

Του
Μανώλη Κασσώτη
στο anamniseis.net

Στην αρχή, οι πρώτοι Καστελλοριζιοί μετανάστες στην Αμερική δημιούργησαν επιτροπές για να βοηθήσουν το νησί τους.

Αργότερα το 1925, με πρωτοβουλία του Νικολάου Καραπεζούνη, συνήλθαν οι Καστελλοριζιοί της Νέας Υόρκης: Νικόλαος Καραπεζούνης, Ανδρέας Κ. Μιχαλάκης, Κωνσταντίνος Σ. Πασσαρής, Κίμων Κ. Μιχαλάκης, Σωτήρης Ιακ. Σωτηράκης, Νικόλαος Μαλαξός, Κώστας Ν. Κυπραίος, Αντώνης Χρήστου, Κωνσταντίνος Σ. Γαβριήλ, Κυριάκος Σ. Πασσαρής, Αθανάσιος Τσακούνης, Ιωάννης Νικολάου, Πέτρος Σ. Μερζάνης, Μιχάλης Α. Σάββας, Γεώργιος Τσαρλατάνος, Αντώνης Δ. Κυπραίος, Νικόλαος Ι. Σωτηράκης, Γεώργιος Ι. Σωτηράκης και Αντώνιος Πάππας και ίδρυσαν την «Καστελλοριζιακή Αδελφότητα» με πρόεδρο τον Ανδρέα Κ. Μιχαλάκη.

Σκοπός της Αδελφότητας ήταν η τόνωση και διατήρηση του αισθήματος της αλληλεγγύης μεταξύ των μελών και η βοήθεια προς το Καστελλόριζο που καταπιεζόταν από την τότε Φασιστική Ιταλία.

Το 1926, που το Καστελλόριζο πλήγηκε από φοβερό σεισμό, η Αδελφότητα βοήθησε με χρήματα, τρόφιμα και ρουχισμό τους σεισμοπαθείς.

Η κινητοποίηση των Δωδεκανησίων της Αμερικής για την απελευθέρωση και ενσωμάτωση της Δωδεκανήσου στη Μητέρα Ελλάδα, βρήκε την Αδελφότητα στο πλευρό της Δωδεκανησιακής Νεολαίας και του Εθνικού Δωδεκανησιακού Συμβουλίου.

Μετά τον πόλεμο συνέβαλε στην ίδρυση της Δωδεκανησιακής Ομοσπονδίας, και έκτοτε συμμετέχει στο έργο και στις εκδηλώσεις της και στους εθνικούς αγώνες της Ομογένειας.

Πρόεδροι της Αδελφότητας διετέλεσαν: Ανδρέας Μιχαλάκης, Νικόλαος Μαλαξός, Κίμων Μιχαλάκης, Πέτρος Μερζάνης, Μιχαήλ Σάββας, Απόστολος Καΐλης, Κυριάκος Πασσαρής και Ευαγγελία Γκρους.

Το 1934 η σύνθεση του Δ.Σ. είχε ως εξής: πρόεδρος Ανδρέας Μιχαλάκης, αντιπρόεδρος Αθανάσιος Τσακούνης, γραμματεύς Μόσχος Παρασκευάς, ταμίας Νικόλαος Καραμπούνης, σύμβουλοι: Σωτήριος Σωτηράκης, Γεώργιος Σωτηράκης, Χρήστος Χρήστου, Εμμανουήλ Καΐλης, Αντώνιος Κυπραίος, Κωνσταντίνος Πασσαρής και Αντώνιος Πάππας.

Στις 22 Μαρτίου 1934 ο Σύλλογος έστειλε επιστολή διαμαρτυρίας στο Μουσολίνι για τους εκβιασμούς που υφίσταντο οι κάτοικοι του Καστελλορίζου την οποία υπέγραψαν:

Γ. Βέρβερης, Δ. Βέρβερης, Κ. Γερόλυμος, Ν. Γερονικόλας, Ιω. Ζέρβας, Ν. Κ. Ζερβός, Ηλίας Καλετζής, Στ. Καλαφάτης, Νικ. Καραζεπούνης, Αν. Κομνηνό, Ιων. Κομνηνός, Ιακ. Κουτσούκος, Μ. Κυπραίος, Αντ. Κυπραίου, Χρ. Λεκιντζής, Π. Λοΐζος, Ευτ. Μαγγιαγής, Ν. Κ. Μαλαξός, Κ. Μανδάλης, Π. Ν. Μαστροπαναγιώτης, Α. Κ. Μιχαλάκης, Κ. Μιχαλάκης, Κίμων Μιχαλάκης, Βασ. Νικόγλου, Ιων. Νικολάου, Κ. Νικολάου, Αντ. Πανηγύρης, Χρ. Παπαστάτικος, Κ. Πασσαρής, Αγ. Πιτσικάλης, Απ. Πετρουμάνος, Σ. Σαξάς, Ν. Σωτηράκης, Σωτ. Σωτηράκης, Αθ. Τσακούνης, Δ. Χαϊτάς, Π. Χαϊτάς, Αντ. Χρήστου, Βασ. Χρήστου, Ευαγγ. Χρήστου, Παν. Χρήστου, Χρ. Χρήστου και άλλοι Καστελλοριζιοί.

Κατά το διάστημα του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, η Αδελφότητα βοήθησε οικονομικά, με τρόφιμα και ρουχισμό, τους πρόσφυγες, που λόγω των πολεμικών επιχειρήσεων και των καταστροφών που υπέστη το Καστελλόριζο εγκατέλειψαν το νησί και κατάφυγαν στην Κύπρο και στην Παλαιστίνη.

Αλλά και μετά την επιστροφή τους και το ναυάγιο του Empire Patrol, η Αδελφότητα έστειλε στους εναπομείναντες κατοίκους του νησιού χρήματα, τρόφιμα και ρουχισμό. Ο Σύλλογος, και μετά την απελευθέρωση, συνέχισε να βοηθά το καταστραμμένο τους νησί, όπως με χρηματική βοήθεια για την αποπεράτωση του Ξενοδοχείου.

Το 1940 ιδρύθηκε στο Pittsburgh PA ο Καστελλοριζιακός Σύλλογος «Άγιος Κωνσταντίνος και Ελένη», και ακολούθησε η εκλογή του ΔΣ: πρόεδρος Δημήτριος Παπαδημητρίου, αντιπρόεδρος Εμμανουήλ Χαλκίτης, γραμματέας Ιωάννης Ηλ. Ζαμπέλας, ταμίας Μιχαήλ Μαστροπαναγιώτης, σύμβουλοι Ιωάννης Π. Νίτης, Νικόλαος Γ. Μανωλιός, Παναγιώτης Σταμπολής, Γεώργιος Β. Μαλαξός και Φίλιππας Πατραγάς.

Το 1943, ο Σύλλογος πήρε μέρος στο Πανδωδεκανησιακό Συνέδριο της Νέας Υόρκης που συγκάλεσε το Εθνικό Δωδεκανησιακό Συμβούλιο και συμμετείχε σ’ όλες τις προσπάθειες των Δωδεκανησίων της Αμερικής στην απελευθέρωση της Δωδεκανήσου και στην ένωση των νησιών με την Ελλάδα.