Ελένη Ν. Καραγιάννη: H εγκατάλειψη των οδών και η ονοματοδοσία στους δρόμους της Ρόδου

Rodiaki NewsRoom

Γράφει η Ελένη Ν. Καραγιάννη
Αθλήτρια Τριάθλου

Αναρωτιόμαστε αν η πόλη αυτή στην οποία ζούμε, η Ρόδος μας, αξίζει αυτή την εγκατάλειψη και τη μεταχείριση που έχει από όλους εμάς τους πολίτες και τους εκλεγμένους μας. Υπάρχουμε και όλοι εμείς, έχουμε να ζήσουμε ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, μέσα στο οποίο αν είμαστε χρήσιμοι και δημιουργικοί για την κοινωνία μας, υπάρχει περίπτωση να μας δοθεί η δυνατότητα μέσα από δημοκρατικές διαδικασίες να αξιοποιήσουμε τις όποιες γνώσεις έχουμε και την επιθυμία μας να βοηθήσουμε τον τόπο μας, από όποια θέση κι αν ταχθούμε, είτε ως υπάλληλοι καθαριότητας είτε ως εκλεγμένοι.

Το θέμα είναι, πως πριν από μας, υπήρξαν κι άλλοι και μάλιστα στο συγκεκριμένο νησί που είχε την τύχη να βρίσκεται διαχρονικά στο κέντρο του ενδιαφέροντος του κόσμου πέρασαν από γνωστοί αρχαίοι Έλληνες, Βυζαντινοί, Σουλτάνοι, Πειρατές, Ιταλοί κατακτητές. Έζησαν και πέρασαν ακόμα στο νησί μας νεοέλληνες σοβαροί κι ασόβαροι, όπως θα λέγαμε λαϊκιστί.

Για να μη μακρηγορούμε, κάθε περίοδος κατακτητών ή μη, αποτυπώνεται στο νησί μας και αυτό είτε βγαίνει προς τα έξω, μιας και η Ρόδος χαρακτηρίζεται από τους κορυφαίους τουριστικούς προορισμούς της χώρας, είτε το ζούμε καθημερινά κι εμείς οι κοινοί θνητοί που παλεύουμε με την καθημερινότητα και τα προβλήματά μας.

Οι δρόμοι μας πάντως, όπως διαπιστώνεται από όσους κυκλοφορούν και δεν κάθονται όλοι μέρα καθηλωμένοι στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και στις τηλεοράσεις τους, δίνουν το χαρακτηριστικό της εποχής, αυτό που ζούμε καθημερινά και αυτό που θα θυμόμαστε.

Για να προσεγγίζουμε την τραγελαφική κατάσταση που πράγματος, μάλλον θα έπρεπε να αλλάξουμε τα ονόματα σε κάποιους δρόμους, περιοχές ή ακόμα και σε επιχειρήσεις του νησιού.

Παραδείγματος χάρη, η οδός «Ερυθρού Σταυρού» που βρίσκεται το παλιό Νοσοκομείο της Ρόδου θα πρέπει να μετονομαστεί σε οδός «Κόκκινου Συναγερμού» μιας και οι διερχόμενοι κυρίως επισκέπτες κινδυνεύουν να πέσει επάνω τους αμάξι, εξαιτίας της συσκότισης και της ανυπαρξίας προστατευτικών σημάνσεων. Οι άνθρωποι αυτοί που δεν γνωρίζουν ότι πρόκειται για μέρος που πλέον το αποφεύγουν οι πεζοί αφού είναι σκοτεινό και επικίνδυνο, ειδικά τη νύχτα.

Τα ρολόγια στο Ενυδρείο και κοντά στο άγαλμα του Διαγόρα θα μπορούσαν να μετατραπούν σε φωλιές περιστεριών, μιας και κούκους δεν έχουμε, αφού στο ένα που λειτουργεί το ρολόι δεν έχει φως και το άλλο δεν λειτουργεί καν. Άλλωστε, θα είχαν σίγουρα μια χρησιμότητα, αφού τώρα απλά υπάρχουν για να στεναχωριόμαστε για την εγκατάλειψη.

Η παραλία Ενυδρείου, όπου φωλιάζουν οι καρέτα - καρέτα θα μπορούσε να λέγεται παραλία Παραφωνίας, αφού κάθε βράδυ ακούγονται οι ανταγωνιστικές κραυγές των κατά τ’ άλλα ταλαντούχων αηδών των ξενοδοχείων και των καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος και beach bar που υπάρχουν στην περιοχή. Ποιος σας είπε τελικά ότι οι καρέτα καρέτα για να γεννήσουν θέλουν τόσο θόρυβο; Ο Υδροβιολογικός Σταθμός Ρόδου, γνωστός ως Ενυδρείο, κατασκευάστηκε από τους Ιταλούς, προφανώς γιατί είχε προσδιοριστεί ως μέρος πλούσιας βιοποικιλότητας.

Τέλος, η ΔΕΥΑΡ μπορεί να μετονομαστεί σε Δημοτική Επιχείρηση Διαρροών και Λειψυδρίας Αποχέτευσης Ρόδου, μιας και από τη μια έχουμε όλο διαρροές και από την άλλη κόβεται συνέχεια το νερό, ειδικά τις ώρες αιχμής.
Μήπως τελικά, αν δεν μπορούμε να βελτιώσουμε κάποια πράγματα, θα πρέπει δεχθούμε την πραγματικότητα για την οποία οι ίδιοι ευθυνόμαστε;