Γιώργος Παπακαλοδούκας: Η Εύη Δρούτσα κατηγορεί τη Σάττι: «Τα “Τα Τα Τα Τα” ήταν δικά μου!»

Γιώργος Παπακαλοδούκας: Η Εύη Δρούτσα  κατηγορεί τη Σάττι:  «Τα “Τα Τα Τα Τα” ήταν δικά μου!»

Γιώργος Παπακαλοδούκας: Η Εύη Δρούτσα κατηγορεί τη Σάττι: «Τα “Τα Τα Τα Τα” ήταν δικά μου!»

Rodiaki NewsRoom

ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΚΕ 1995 ΦΟΡΕΣ

Γράφει ο Γιώργος Παπακαλοδούκας

Η Εύη Δρούτσα, γνωστή για την ατρόμητη δημιουργικότητά της στον χώρο της μουσικής, βρίσκεται σε έναν νέο καβγά που έχει φέρει τον κόσμο σε κλίμα εθνικού διχασμού. Αυτή τη φορά, η αφορμή είναι μία από τις πιο αμφιλεγόμενες δημιουργίες της: το “Τα Τα Τα Τα Τα”.

Τα social media έχουν πάρει φωτιά με σχόλια και μεμονωμένες καταγγελίες από φανατικούς οπαδούς της Δρούτσα, οι οποίοι απαιτούν δικαιοσύνη για την αγαπημένη τους καλλιτέχνιδα. «Πώς μπορεί η Σάττι να κλέψει τη γνωστή μας “τα τα τα” μαγεία; Να αποκλειστεί τώρα η Σάττι από τα τα τα τα πάντα».

Η Δρούτσα, γνωστή για την αφοσίωσή της στο έργο της, δεν δίστασε να φωνάξει δημόσια: «Αυτό το «τα τα τα τα τα» ήταν δικό μου δημιούργημα! Η Σάττι πρέπει να αντιμετωπίσει τις συνέπειες της κλοπής αυτού του μοναδικού επαναστατικού στίχου που μου ανήκει μια για πάντα τα τα τα τα».

Η Σάττι, από την άλλη πλευρά, δεν έμεινε απλώς με σταυρωμένα χέρια. «Δεν ξέρω ποια είναι η Δρούτσα, αλλά είμαι βέβαιη ότι το «τα τα τα τα τα» ήταν η δική μου έμπνευση. Το αναγνωρίζω, είναι ένα αρκετά περίεργο σύνθημα, αλλά όχι τόσο περίεργο, για να κλαπεί», είπε με χαρακτηριστική ειρωνεία η Μαρίνα Σάττι!

Φίλοι και εχθροί των δύο καλλιτεχνών έχουν αποφασίσει να παραμείνουν πίσω από τα παραπετάσματατα κουρτινών και να παρακολουθούν τον καβγά αυτό με ποπ κορν στο χέρι. Μη σου πω και πατατατατάκια!

Η Δρούτσα και η Σάττι ίσως να βρεθούν σύντομα σε ένα δικαστήριο, για να λύσουν αυτήν την άνευ προηγουμένου διαμάχη. Μέχρι τότε, το «τα τα τα τα τα» παραμένει σε γκρίζα ζώνη και απαγορεύεται αυστηρά η αναπαραγωγή του είτε... λεκτικάτα είτε τραγουδιστάτα!­

Διαβάστε ακόμη

Κοσμάς Σφυρίου: Πολιτική ρευστότητα - όχι βιαστικές - πρόωρες εκτιμήσεις

Καστανάκης Κώστας: Ο πόλεμος που δεν θα τον δεις στην αντλία. Θα τον δεις στο ράφι

Δημήτρης Γάκης : Διακόσια δύο χρόνια από το ολοκαύτωμα, από την μεγάλη θυσία-Να κρατήσουμε ανοιχτό το όστρακο της Ηρωικής νήσου Κάσου.

Μαρία Καρίκη: Άνθρωποι που καταπατούν τα όρια σου…

Αγαπητός Ξάνθης: Το νόημα μιας μεγάλης αγκαλιάς την εποχή της απόστασης και της ατομικότητας

Νικήτας Γρύλλης: Η Δημόσια Διοίκηση στην Υπηρεσία του Πολίτη – Όχι Απέναντί του

Θάνος Ζέλκας: Η Ελλάδα που περιμένει τον καιρό

Απέναντι στα νησιά το κράτος: μια επικίνδυνη πολιτική για την ακριτική Ελλάδα