Η κατάσταση με τις γυναικοκτονίες έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο. Το σύστημα παραμένει διάτρητο

Μιχάλης Μαστής

Ένα κράτος με διάτρητο το σύστημα πρόνοιας και σε ό,τι αφορά την ψυχική υγεία είμαστε. Με ανθρώπους που χρήζουν υποστήριξης και φαρμακευτικής αγωγής, να μην εποπτεύονται από πουθενά. Να βασανίζονται και να γίνονται επικίνδυνοι ανά πάσα στιγμή για τους ίδιους και τον περίγυρό τους.

Τα πρόσφατα ανατριχιαστικά περιστατικά εγκληματικών ενεργειών που είχαμε (από την Ντόρα στη Ρόδο, τη μητέρα στο Αιγάλεω, έως τη Νεκταρία της Κρήτης) επιβεβαιώνουν ακριβώς το παραπάνω κενό: ότι τίποτε απολύτως δεν λειτουργεί όπως θα έπρεπε. Ούτε οι αστυνομικές, ούτε οι ψυχιατρικές υπηρεσίες, ούτε οι εισαγγελικές αρχές. Κι αυτό οφείλεται στο ότι ενώ υπάρχει δομημένο κράτος να επιτηρεί, να ελέγχει και να παρεμβαίνει πριν να γίνει το κακό, αυτό εμφανίζεται πάντα πολύ αργά.

Κατόπιν τραγωδίας, λοιπόν, ξανά και ξανά η κοινωνία μας ζει ένα πανομοιότυπο σκηνικό: οι πάντες να πέφτουν από τα σύννεφα, οι υπηρεσίες να προσπαθούν να αποδείξουν ότι δεν ήξεραν/ δεν γνώριζαν και οι συγγενείς και φίλοι να θρηνούν τα θύματα που χάθηκαν άδικα. Ριζική αναδιάρθρωση χρειάζεται και αναθεώρηση όλων όσων μέχρι σήμερα έχουν αποδειχθεί αναποτελεσματικά στη θωράκιση της κοινωνίας μας, από τέτοιου είδους τραγωδίες.

Μέχρι τότε, δυστυχώς, θα χάνονται άδικα ανθρώπινες ζωές οι οποίες θα μπορούσαν να είχαν σωθεί και σήμερα να βρίσκονταν μαζί με τις οικογένειές τους.