Δ. Γάκης: Μετά τις επικουρικές έρχεται η σειρά των βασικών συντάξεων και μισθών

Rodiaki NewsRoom

Γράφει ο Δημήτρης Γάκης
Πρώην βουλευτής Δωδ/σου ΣΥΡΙΖΑ

Ως γνωστόν τα Επικουρικά ταμεία ήταν ένας κουμπαράς που δημιούργησαν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι για να εξασφαλίσουν το συμπλήρωμα της βασικής τους σύνταξης ώστε να πλησιάζουν τις αποδοχές του εργασιακού τους βίου με τη συνταξιοδότησή τους.

Αργότερα ο κουμπαράς αυτός δεσμεύτηκε από το Ελληνικό κράτος, μπήκε στη διαχείρισή του και άρχισε να αδειάζει από το περιεχόμενού του. Αποτέλεσμα τα σημερινά αδιέξοδα.

Το σύστημα που ακολουθούσαμε μέχρι τότε ήταν μέσα από τις εισφορές των εργαζομένων, καταρχάς και αργότερα και των εργοδοτών, η εξασφάλιση και η αναπλήρωση του εισοδήματος, δηλαδή η κάλυψη του πιθανού ασφαλιστικού κινδύνου. Ουσιαστικά ήταν εφαρμογή της αρχής της ανταποδοτικότητας μεταξύ εισφορών και παροχών.

Υπήρχε όμως και η λογική, η φιλοσοφία της αλληλεγγύης των γενεών και έτσι τα ασφαλιστικά ταμεία, τα επικουρικά ασφαλιστικά ταμεία, επιβίωναν στον χρόνο. Μέσα από την επιβίωσή τους βέβαια γινόταν μια λεηλασία των εισφορών των εργαζομένων.

Είναι γνωστή η εξαΰλωση των αποθεματικών των βασικών και επικουρικών συντάξεων μέσω των περίφημων και πολυδιαφημισμένων τότε επενδύσεων, των δομημένων ομολόγων. Είναι γνωστά τα παραδείγματα της Ασπίς Πρόνοια, της Δ.Ε.Η. και της Εθνικής Τράπεζας και άλλων φορέων.

Προσφάτως η Κυβέρνηση Μητσοτάκη, με τον νόμο που ψήφισαν μόνο οι βουλευτές της ΝΔ, έδωσε τη χαριστική βολή στην Επικουρική Ασφάλιση. Η κυβέρνηση της ΝΔ «έσπασε» τον κουμπαρά και όπως λέει, χωρίς ντροπή, «για το καλό των ασφαλισμένων», με …. πασπαρτού τη νέα γενιά.

Προσπαθεί να μας πείσει, υποτιμώντας κάθε ίχνος νοημοσύνης, ότι στόχος της είναι να λύσει δήθεν το πρόβλημα που επί τόσα χρόνια οι ομογάλακτες της Κυβερνήσεις είχαν δημιουργήσει, δηλαδή την πτώχευση και την αδυναμία ανταπόκρισης των ασφαλιστών επικουρικών ταμείων στον βασικό τους στόχο. Εκτελεστής για μια ακόμα φορά ο Χατζηδάκης (ο Κώστας).

Τι προβλέπει το έκτρωμα που ψήφισε η κυβέρνηση;
Προβλέπει τη δημιουργία ατομικού κουμπάρα για κάθε εργαζόμενο. Οι εισφορές θα αποθηκεύονται σε ατομικό λογαριασμό κάθε εργαζομένου, θα επενδύονται ακόμα και με υψηλό ρίσκο και ξέρουμε τι σημαίνει επενδύσεις από τα κοράκια της αγοράς. Καθαρός τζόγος με κατάληξη των αποθεματικών στις τσέπες των γνωστών αδηφάγων συμφερόντων.

Από αυτό τον τζόγο αν υπάρχει απόδοση θα προσαυξάνει τις καταθέσεις του καθενός. Δεν υπάρχει όμως Ελληνικό τουλάχιστο προηγούμενο που να έχει «αντισταθεί» στην κατασπατάληση των καταθέσεων των εργαζομένων. Τα παραδείγματα αναφέρθηκαν παραπάνω. Πόσοι, αλήθεια, από εμάς σήμερα εμπιστεύονται τις καταθέσεις τους στις περίφημες επενδυτικές Εταιρείες για την εξασφάλιση συμπληρωματικού εισοδήματος για μετά από κάποια χρόνια;

Το σύστημα αυτό είναι υποχρεωτικό για κάθε νέο εργαζόμενο από 1.1. 2022 και προαιρετικό για όσους είναι ήδη ασφαλισμένοι κάτω των 35 ετών. Οι συντάξεις των σημερινών συνταξιούχων θα επιβαρύνουν τον κρατικό προϋπολογισμό ή θα μειωθούν αναλόγως των ελλειμμάτων που θα παρουσιάζουν οι προϋπολογισμοί τους.

Τα επιχειρήματα ότι οι νέοι εργαζόμενοι θα αποκτήσουν ξανά εμπιστοσύνη στο κοινωνικό ασφαλιστικό σύστημα είναι για μικρά παιδιά αφού τίποτα δεν τους εξασφαλίζεται πέρα από τα δικά τους λεφτά και αυτό θεωρητικά.
Προσπαθούν τεχνηέντως να εμπεδώσουν στην κοινωνία ότι όσοι δεν είναι παραγωγικοί δεν είναι σύμμαχοι, είναι αντίθετα εχθροί, της νέας γενιάς.

Στόχος τους είναι η φθηνότερη εργασία για τους εργοδότες και το κεφάλαιο, στόχος τους είναι να μειώνονται οι εισφορές και να μην αυξάνεται ο βασικός μισθός.
Στόχος τους είναι να μπαίνουν ενεργά εμπόδια στη λειτουργία του συνδικαλιστικού κινήματος με καινούργιες ύποπτες και ύπουλές μεθοδεύσεις στη λειτουργία του.

Δε χρειάζεται μεγάλη ανάλυση για να καταλήξει κανείς στο συμπέρασμα ότι το σενάριο αυτής της ριζικής, καταστροφικής αλλαγής μπάζει από παντού. Παραδέχονται και οι ίδιοι ότι το κόστος της …. «Επιτελικής» Επικουρικής Ασφάλισης ανέρχεται σε 50 δισ. Ευρώ, τουλάχιστον, μέχρι το 2070.
Η μόνη λύση για τον Ελληνικό λαό είναι η κατάργηση του ψηφισμένου νόμου, είτε στη Βουλή είτε στον δρόμο.