O «Εθνικός Κήρυκας» τίμησε την Ελευθερία Οίκουτα ως «Εκπαιδευτικό της χρονιάς»
ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΚΕ 819 ΦΟΡΕΣ
Της Ματίνας Δεμελή
ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ. Ο «Εθνικός Κήρυκας» τίμησε και φέτος την Εκπαιδευτικό της Χρονιάς, για την προσφορά της στην ομογενειακή παιδεία, σε μια εκδήλωση που πλέον έχει γίνει θεσμός.
Τιμώμενο πρόσωπο ήταν η Ελευθερία Οίκουτα, διευθύντρια του Απογευματινού και υπεύθυνη του ελληνικού προγράμματος του σχολείου Τιμίου Σταυρού στο Μπρούκλιν και δασκάλα στο Ημερήσιο.
Η τελετή ήταν διαφορετική φέτος καθώς λόγω της πανδημίας, έγινε σε στενό κύκλο.
Ο πρώην εκδότης του «Εθνικού Κήρυκα» κ. Αντώνης Διαματάρης καλωσόρισε την κ. Οίκουτα την οποία χαρακτήρισε σπάνια δασκάλα «παλαιάς κοπής και με ανοιχτό μυαλό» όπως έγραψε και η κ. Γιάννα Κατσαγεώργη στο πρόσφατο «Το Περιοδικό» του «Ε.Κ.» που ήταν αφιερωμένο στην Ελευθερία Οίκουτα και την ομογενειακή παιδεία.
«Αυτή είναι μια περιγραφή του χαρακτήρα και της προσωπικότητάς σου η οποία θα σε ακολουθεί. Είναι πολύ τιμητική» ανέφερε ο κ. Διαματάρης και πρόσθεσε:
«Για μένα αυτή η τελετή είναι από τις πιο ωραίες που κάνουμε στον «Ε.Κ.» την οποία ξεκινήσαμε πριν από 20 χρόνια. Η τελετή ανάδειξης της δασκάλας ή του δασκάλου της χρονιάς. Και είναι από τις πιο αγαπημένες μου τελετές γιατί μας δίνεται η ευκαιρία να τιμήσουμε κάτι πολύ σημαντικό. Τον δάσκαλο ή τη δασκάλα.
Για μένα η λέξη δάσκαλος -όπως αποκαλούσαν οι μαθητές τον Χριστό- έχει μια τεράστια σημασία. Γιατί αγγίζετε, όπως και ο Χριστός, ζωές. Διαμορφώνετε ζωές. Αλλά και στην Ομογένεια ο δάσκαλος και η δασκάλα από την αρχή της μετανάστευσης παίζει ένα καθοριστικό ρόλο. Ξεκίνησαν με τους ιερείς οι μετανάστες αλλά πρόσθεσαν στην πορεία και κάποιο σχολείο, μικρό, υποτυπώδες. Και όλα τα χρόνια είμαστε τυχεροί, ευλογημένοι θα έλεγα, να έχουμε δασκάλους που πραγματικά δίνουν την ψυχή τους στην υπόθεση της Παιδείας της Ομογένειας.
Και δεν δίνουν την ψυχή τους γιατί τους πληρώνουμε πολύ, αλλά γιατί το αισθάνονται, καταλαβαίνουν τον ρόλο τους. Καταλαβαίνουν τι σημαίνει μεταλαμπάδευση της γλώσσας, της θρησκείας, των παραδόσεων, ακόμα και των χορών» είπε ο κ. Διαματάρης.
Ο ίδιος, αναφέρθηκε στην ελληνοαμερικανική κοινότητα την οποία χαρακτήρισε ως μια από τις πιο επιτυχημένες μειονότητες όσον αφορά τη διατήρηση της γλώσσας και των παραδόσεων.
«Διότι οι γονείς μας, η γιαγιά, υπάρχουν άνθρωποι που επιμένουν.
Κάποιοι γονείς αδικούν τα παιδιά τους που δεν τα στέλνουν στο ελληνικό σχολείο.
Ο καθένας να κάνει το καθήκον του, να κάνει ό,τι μπορεί. Μερικές φορές απογοητευόμαστε ότι η Oμογένεια σβήνει, ότι θα είμαστε οι τελευταίοι που θα μιλάμε ελληνικά, που θα πηγαίνουμε στην εκκλησία, ότι θα διαβάζουμε τον «Ε.Κ.». Δεν είναι όμως έτσι. Oλο και κάποιοι βρίσκονται όπως η κ. Οίκουτα που παίρνουν τη δάδα και δίδουν τον αγώνα».
Ο κ. Διαματάρης παρέδωσε στην τιμώμενη δασκάλα μια τιμητική πλακέτα στην οποία αναγραφόταν: «Για την πολύτιμη προσφορά της στη μεγάλη υπόθεση της ομογενειακής παιδείας και στη διαιώνιση των εθνικών μας αξιών ο «Ε.K.» ανακηρύσσει την Ελευθερία Οίκουτα Eκπαιδευτικό της Xρονιάς 2020».
Φανερά συγκινημένη, η Ελευθερία Οίκουτα ανέφερε:
«Είναι πολύ συγκινητικό να ζω αυτή τη στιγμή. Γιατί ο κ. Διαματάρης με αυτή του την κίνηση να ξεκινήσει να τιμά έναν ομογενή δάσκαλο κάθε χρονιά έδειξε το μεγαλείο της ψυχής του και τη μεγάλη του ευαισθησία στην ελληνική ομογενειακή παιδεία. Και για αυτό τον ευχαριστώ.
Πάντα κρυφοζήλευα αυτούς που επέλεγε η επιτροπή και έλεγα από μέσα μου «Ελευθερία, ακόμη δεν έχεις φτάσει σε αυτό το σημείο για να σε προτείνουν».
Πάντα ήθελα να είμαι κι εγώ αυτή που ο «Ε.Κ.» θα τιμούσε για αυτό το λίγο ή πολύ που έχει κάνει στη διαδρομή της.
Να πω κι εγώ και να περηφανευτώ για το παιδί μου που μας βλέπει τώρα μέσα από το διαδίκτυο, από τη Ρόδο, ότι όλα αυτά τα χρόνια ήταν το στήριγμά μου. Οταν γύριζα πίσω από δύσκολες μέρες, γιατί πιστέψτε με, ήταν εκεί και μπορούσα κάτι να πω, να μιλήσω. Συγκινούμαι γιατί πιστεύω ότι αν δεν ήταν ο Μάριος δεν θα μπορούσα να κάνω αυτά που έκανα».
Η κ. Οίκουτα αναφέρθηκε και σε όσους την στήριξαν από το ξεκίνημα της πορείας της, όπως η Ελένη Ψαρρά που «ήταν ο πρώτος άνθρωπος που γνώρισα όταν ήρθα εδώ με δύο βαλίτσες στο χέρι και με το χαρτί της απόσπασης. Δεν είχα κανέναν εδώ, ούτε φίλους, ούτε θείο.
Από εκεί και πέρα για μένα η Αμερική ήταν πια εύκολη γιατί κοντά στην Ελένη γνώρισα και τη Στέλλα Κοκόλη. Και μετά η Τζένη, η Βασούλα και η Γιώτα, οι άνθρωποι που όλα αυτά τα χρόνια είναι κοντά μου και δεν αισθάνομαι ούτε φόβο, ούτε μοναξιά», είπε.
Η κ. Οίκουτα τόνισε πως όλα αυτά τα χρόνια έμπνευσή της ήταν πάντοτε τα παιδιά. «Εγώ εδώ στην Αμερική δεν έκανα περιουσία αλλά η περιουσία η δικιά μου που θα την κουβαλάω πάντα μέσα μου είναι οι μαθητές μου. Και πολλές φορές τους το λέω και με κοιτάζουν καλά καλά γιατί δεν καταλαβαίνουν το νόημα». Η ίδια ευχαρίστησε και τον ιερατικό προϊστάμενο του Τιμίου Σταυρού, πάτερ Γεράσιμο Μακρή. «Ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζει το σχολείο μας, το ελληνικό και το ημερήσιο, αλλά και μένα, πάντα μου δίνει θάρρος. Ο τρόπος που μιλάει, ο τρόπος που σε αγκαλιάζει.
Είναι ένας άνθρωπος άγιος με μια μεγάλη αγκαλιά για όλους», είπε.
Παρόντες στην εκδήλωση ήταν ο εκδότης και διευθυντής του «Ε.Κ.» Ηρακλής Διαματάρης, η εκδότρια και διευθύντρια της αγγλικής έκδοσης Βανέσα Διαματάρη, οι στενές φίλες της τιμώμενης δασκάλας Παναγιώτα Καπέλη, Βάσω Σάκκα, Τζένη Λυκουρέζου, Μερόπη Κυριάκου.
Ακολουθήστε τη Ροδιακή στο Google News
