Δρόμοι σκοτεινοί χωρίς πεζοδρόμια

Δρόμοι σκοτεινοί χωρίς πεζοδρόμια

Δρόμοι σκοτεινοί χωρίς πεζοδρόμια

Rodiaki NewsRoom

ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΚΕ 440 ΦΟΡΕΣ

Γράφει ο Γεώργιος Β. Παπαγεωργίου

Γιατί εγώ ο προσεκτικός οδηγός που προσπαθώ να τηρώ τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας, να μετατραπώ χωρίς τη θέλησή μου και βεβαίως χωρίς καμία ευθύνη δική μου σε κατηγορούμενο ενός τροχαίου ατυχήματος με πιθανόν θύμα έναν πεζό όπως συνέβη σε άλλους συνανθρώπους μου στο πρόσφατο παρελθόν και στο σημερινό παρόν και οι οποίοι δοκιμάστηκαν σκληρά από τύψεις, στενοχώριες, σωστή δυστυχία, ατέρμονη ταλαιπωρία που μπορεί να σε αρρωστήσει μέχρι θανάτου.

Υπάρχουν στην πόλη μας και κυρίως περιφερειακά αυτής, επίσημοι δημοτικοί δρόμοι και μάλιστα με διαγραμμίσεις δεξιά και αριστερά, που ορίζει ακριβώς το πλάτος του δρόμου που οφείλει να χρησιμοποιεί ο οδηγός, οι οποίοι όμως δεν διαθέτουν πεζοδρόμια ούτε επαρκή φωτισμό, που όμως αποτελούν προσφιλή περιοχή, για τους περιπατητές -βαδιστές, αυτοί που θέλουν και καλώς για λόγους υγείας να βαδίζουν κάποια χιλιόμετρα, έτσι τους το συνέστησαν οι ιατροί.

Όμως οι συγκεκριμένοι συμπολίτες μας χωρίς τη λήψη κανενός μέτρου προστασίας τους, φωσφορίζοντα παπούτσια, ή γιλέκο, ή ακόμη και φακό, κινούνται θα έλεγα αφελώς, αμέριμνοι, στο δεξιό ή αριστερό μέρος του δρόμου, επί του οδοστρώματος γίνονται δύσκολα έως καθόλου αντιληπτοί από τον οδηγό και κυρίως στις περιπτώσεις όταν συναντώνται δύο αυτοκίνητα αντιστρόφως κινούμενα και είναι ευτύχημα κάθε φορά που προλαμβάνεις, αποφεύγεις το ατύχημα, αλλά όμως το ερώτημα είναι μέχρι πότε θα είναι ο οδηγός τυχερός.

Σέβομαι ειλικρινά όλους τους συμπολίτες μας που θέλουν να βαδίσουν κάποιες ώρες και επιλέγουν τις νυχτερινές, όμως οφείλουν να επιλέγουν δρόμους φωτεινούς και με ασφαλή πεζοδρόμια, λαμβάνοντας συνάμα και μέτρα αντιπροστασίας.

Πρόκειται για απόλυτα αμοιβαίο σεβασμό δικαιωμάτων, ή ακόμη εντός ανοιχτών γηπέδων και χώρων στις παραλίες, έχουμε πολλές και παντού, γιατί είναι πράγματι αμαρτία να ζούμε φαινόμενα θανατηφόρων τροχαίων ατυχημάτων.

Γνωστός, μεν οδηγός που έγινε ή ενεπλάκη σε τροχαίο χωρίς να φταίει, αρρώστησε από τον καημό του και σε ένα χρόνο πέθανε.

Διαβάστε ακόμη

Γιάννης Παρασκευάς: Βιβλιοθήκη Ρόδιων συγγραφέων και λογοτεχνών

Μαρία Καρίκη: Πόση «ζημιά» μπορεί να κάνει ο εγωισμός ενός ατόμου;

Άγης Βερούτης: Γραφειοκρατία: cui bono

Θάνος Ζέλκας: Η γυναίκα του Καίσαρα

Αγαπητός Ξάνθης: Λίγα λόγια για τη χαρακτική έκθεση της Ευστρατίας Μαχαιρίδη στη Ρόδο

Κοσμάς Σφυρίου: Καταλυτικός ο ρόλος της συμμετοχής στις εκλογές για πολιτική αλλαγή

Δημήτρης Προκοπίου: Αιγιαλός και οικιστική ανάπτυξη

Ελευθερία Μουρσελλά-Δράκου: «Τιμή και σεβασμός στους αγωνιστές και ήρωες της ελληνικής φυλής»