32 χρόνια από την Κοίμηση του αξέχαστου Μητροπολίτη Ρόδου Σπυρίδωνος Συνοδινού

Rodiaki NewsRoom

29 Απριλίου 1988-29 Απριλίου 2020

Γράφει ο Πρωτοπρεσβύτερος Κυριάκος Αναστ. Μανέττας
Κληρικός-εκπαιδευτικός, εφημέριος Ιερού Ναϋδρίου Αγίας Ειρήνης-Τριών Ιεραρχών Παν/μίου Αιγαίου Ρόδου

Την Τετάρτη (29 Απριλίου 2020) συμπληρώθηκαν ακριβώς 32 χρόνια από την Κοίμηση με ανακοπή καρδιάς του σε ηλικία 81 ετών, (Παρασκευή 29 Απριλίου 1988), του μακαριστού Άρχοντα και μεγαλοπρεπούς Μητροπολίτη Ρόδου, του Ευεργέτη και Πνευματικού μου Πατέρα, του Αξέχαστου Ποιμενάρχη μας, του Ληξουριώτη της Κεφαλλονιάς Σπυρίδωνος Συνοδινού.

Έχει περάσει ήδη από τον θάνατο στην αθανασία, από τα επίγεια στα ουράνια, από τα φθαρτά στα άφθαρτα, από τα εφήμερα και τα ανθρώπινα, στα αιώνια και αγαπητικά, η πολυεδρική προσωπικότητα ενός Ιεράρχου, Πρωτοποριακού, δραστήριου, πνευματικού πατέρα με αγάπη σε κλήρο και λαό του Σπυρίδωνα Συνοδινού. Μπόρεσα, τόλμησα και το κατόρθωσα η μνήμη του όπως και του αξιολάτρευτου, ανεπανάληπτου και αξιαγάπητου Πρωτοσυγκέλου του τον Αρχιμανδρίτη Αλέξανδρον Θεοδωρακόπουλου, να παραμείνουν ζωντανές, αξεθώριαστες, στα τόσα χρόνια που έχουν περάσει.

Από το 1992 ο Αλέξανδρος από το 1988 ο Μητροπολίτης Σπυρίδωνας Συνοδινός. Με εκτενή μου συνεχόμενα δημοσιεύματα, στον τοπικό, διαδικτυακό Τύπο, με επίσημα μνημόσυνα και ειδικές επετείους, όπως τον Ιανουάριο του 2012 για τα 30 χρόνια Κοίμησης του Πρωτοσυγκέλου Αλεξάνδρου, με μοναδικά αφιερώματα και τελετές του 2018 στις 29 Απριλίου για τα 30 χρόνια του πνευματικού μου Πατέρα Σπυρίδωνα Συνοδινού, με χορωδίες, με μνημόσυνα, με δεξιώσεις στο ξενοδοχείο «Απόλλων» στο Φαληράκι, τα αδιάκοπα μνημονεύματα σε θείες λειτουργίες και στους τάφους τους δημιουργήσαμε τις προϋποθέσεις της αληθινής αγάπης που δεν πηγάζει όπως τυπικά και για να προβληθούν κάποιοι άλλοι, που μάλλον προσβάλλουν τη μνήμη τους με τη στάση και τη διαγωγή τους. Γνωρίζουν από ψηλά εκείνοι την από παιδικής ηλικίας αφοσίωσής μας και αγάπη χωρίς υστεροβουλίες, χωρίς συμφέροντα, χωρίς να χρησιμοποιούμε εκβιασμούς και μέσα για προαγωγές και ψευτοπροβολές.

Ο λαός μας λέγει σοφά: «Ο ήλιος βγαίνει και ο κόσμος τον θωρρεί» Με αυτή την ευθύνη και την υπόσχεση γράφω αυτές τις γραμμές, για την «κατ’ αναλογίαν» πίστεως, εμπιστοσύνη και αγάπη σας, γιατί ορφανό παιδί χωρίς τη βοήθεια κανενός εκτός της μάνας μου, του Θεού και τη δική σας έκανα κάποια πράγματα στη ζωή μου. Γιατί τότε όπως και τώρα οι «φίλοι μου και οι πλησίον μου από μακρόθεν έστησαν...». Καμαρώνω Δεσπότη μου τον γιο μου τον Σπυρίδωνα, που του χάρισα το όνομά Σου δέκα χρόνια μετά από την Κοίμησή Σου και βλέπω τίποτα τελικά στη ζωή δεν πάει χαμένο. Από τον Άγιο Δημήτριο Θεσσαλονίκης στον Άγιο Δημήτριο Ροδινιού, σε Ευαγγελισμό, σε πόλεις, χωριά, νησιά παντού ζεις και και υπάρχεις.

Σε ευχαριστώ για ό,τι πρόσφερες σε εμένα, στη Μητρόπολη Ρόδου, στην Εκκλησία και στο Γένος όπως είπανε: Ο Γέρος Κων/νος Καραμανλής και ο Χρήστος Σαρτζετάκης, ο Πρόεδρος της Ελληνικής Κυβέρνησης.

«Μορφές σαν τον Μητροπολίτη Ρόδου Σπυρίδωνα Συνοδινό», γεννιούνται κάθε 100 χρόνια, Ας τα ακούνε ορισμένοι... Η ευχή Σου μαζί μας.

Αιωνία σου η μνήμη...