Νέες εκλογές, με παλιούς και νέους εθνοσωτήρες

Rodiaki NewsRoom

Είπα να μην ξαναγράψω. Ούτε ωφελεί κανένα σε κάτι, ούτε θα χάσει η Βενετιά βελόνι. Η χώρα σιγά σιγά γίνεται ένας απέραντος σκουπιδότοπος, αξιών, ιδεών, πολιτικής, πολιτικών και ανθρώπων, ντόπιων και μεταναστών. Όταν τον σκαλίζεις μυρίζει μεν αλλά η κοινή όσφρηση έχει αμβλυνθεί, και δεν ενοχλείται.

Από την άλλη δεν μπορώ να αντισταθώ στην παρόρμηση να πω την γνώμη μου για όλα όσα βλέπω, ακούω και κυρίως υφίσταμαι, από τα έργα και τις ημέρες της ασύλληπτης σε πρωτοτυπία και κοπιαστικής προσπάθειας των υποψηφίων βουλευτών να σώσουν την (παρτίδα) τους.

Εξ’ άλλου ότι είχα να πω, το είπα με τρείς παρεμβάσεις σε διάστημα οκτώ μηνών στην έγκριτη εφημερίδα “Η ΡΟΔΙΑΚΗ”.
Μία στο φύλλο της 14 Ιανουαρίου 2015 πριν τις προηγούμενες εκλογές, με επικεφαλίδα “Το πραγματικό διακύβευμα των εκλογών”.

Δεύτερη μετά τις εκλογές στο φύλλο της 10 Μαΐου 2015 με επικεφαλίδα “Κυβέρνηση και εξουσία” και τελευταία στο φύλλο της 9 Ιουνίου 2015 με επικεφαλίδα “ Έντιμος συμβιβασμός ή μπλακ χιούμορ”. Οι πολιτικές εξελίξεις δυστυχώς με δικαίωσαν, δηλαδή με μία φράση, έγιναν αυτά που είχα προαναφέρει και κατάληξαν στην εξής παρομοίωση..

Σε έναν αγώνα πυγμαχίας, ένας άπειρος πυγμάχος κατηγορίας φτερού με δυνατή «αριστερή» γροθιά, θέλησε να αντιμετωπίσει στο πολιτικό-οικονομικό Ευρωπαϊκό ριγκ έναν πεπειραμένο πυγμάχο βαρέων βαρών με φοβερή «δεξιά» γροθιά.
Το ματς έγινε και ο κατηγορίας φτερού με την πρώτη δεξιά γροθιά έπεσε νοκ άουτ ενώ το φιλοθεάμων κοινό έκανε την κότα.. Έτσι έγινε ο έντιμος συμβιβασμός. Σήμερα, σχετικά με τις νέες εκλογές της 20 του Σεπτέμβρη.

Αυτές οι εκλογές θα έπρεπε να αντιμετωπιστούν, επί τέλους, με μεγάλη σοβαρότητα από όλο το πολιτικό προσωπικό που φιλοδοξεί να ξανασώσει την χώρα. Αλλά δυστυχώς , το “πρέπει “ και η “σοβαρότητα” είναι άγνωστες έννοιες στους πολιτικούς μας, προηγούμενους και νεότερους.
Αντίθετα βλέπομε σ’ αυτές τις εκλογές τα κόμματα και τα αποκόμματα να ψάχνουν εναγωνίως για ψηφοφόρους, ανάμεσα σε πολίτες ενημερωμένους κατάλληλα από τα ΜΜΕ ή εξαγριωμένους, χορτάτους ή πεινασμένους, ενδιαφερόμενους ή αδιάφορους λόγω κρίσης..
Από την άλλη, οι ψηφοφόροι ψάχνουν εναγωνίως για κόμμα σοβαρό, με πρόγραμμα συγκεκριμένο, χρονικά προσδιορισμένο, κοστολογημένο και με οδικό χάρτη εξόδου από την κρίση και τα μνημόνια.

Τέτοιες δεσμεύσεις δεν βλέπουμε από κανένα κόμμα, γιατί όλα τα κόμματα με κυβερνητική προοπτική, το μόνο που ξέρουν, μετά τις εκλογές, είναι πως να βάζουν την χώρα στα μνημόνια, πως να την φτωχοποιούν κόβοντας μισθούς και συντάξεις, κλείνοντας μαγαζιά, βγάζοντας σπίτια στο σφυρί και μετατρέποντας τον λαό της σε άμορφη, αναξιοπρεπή και αναξιόπιστη μάζα.

Ξέρουν επίσης πώς να ανέχονται να πεθαίνουν παιδιά μεταναστών στα κύματα και σε λίγο των ντόπιων στους δρόμους. Αντί για εκλογές με σοβαρούς υποψήφιους που έχουν συναίσθηση της κρισιμότητας της κατάστασης, παρακολουθούμε με δέος τον προεκλογικό αγώνα οπερέτα, με μεγαλοστομίες, κουτσαβακισμούς, μαγκιές, φιγούρες, ηλίθιες εξυπνάδες, αοριστίες, συγνώμες.
Εκλογές τελικά, χωρίς δεσμεύσεις των κομμάτων, χωρίς διαφορετικά προγράμματα για να μπορέσει να επιλέξει ο πολίτης, όχι ποιος ομορφονιός ή μάγκας, αλλά ποιο πρόγραμμα του κάνει. Το μόνο πρόγραμμα που έχουν τα πιθανά κυβερνητικά κόμματα και αποκόμματα είναι το πρόγραμμα των δανειστών. Θα εκλεγούν επομένως, για να υλοποιήσουν αυτό και μόνο αυτό το πρόγραμμα, που όμως είναι αντίθετο με τις ανάγκες μας και άρα θα τους ψηφίσομε για να μας κοροϊδέψουν και να μας εξουθενώσουν.

Η κορύφωση της ομαδικής παράνοιας. Αντί προγράμματος, τα κόμματα μοιράζουν αόριστες υποσχέσεις περί σωτηρίας της πατρίδας Τα μεν παλιά ήδη την έσωσαν με τρία μνημόνια και τα νέα μαζί με τα παλιά αποδέχτηκαν για λογαριασμό μας να την ξανασώσουν με το τρίτο και φαρμακερό μνημόνιο..
Εδώ γεννάται ένα ερώτημα. Έχουν οι ψηφοφόροι την δυνατότητα να επιλέξουν το καλύτερο για τα συμφέροντα και τις ελπίδες τους κόμμα; Βεβαίως και την έχουν.
Το σύστημα, τους επιτρέπει να διαλέξουν ανάμεσα στην Σκύλα και την Χάρυβδη τα δυό μυθικά τέρατα, που στην εποχή μας έχουν συγχωνευτεί σε ένα αιμοβόρο τέρας τον Νεοφιλελευθερισμό.
Στο στομάχι αυτού του τέρατος χωνεύονται όλοι οι παλιοί πολιτικοί που ζητούν για δεύτερη, τρίτη,…. δέκατη φορά την ψήφο μας για να μας ξανασώσουν, αλλά και οι νέοι που μαθαίνουν πως γίνεται να σώζεις ένα λαό λιώνοντας τον σαν κατσαρίδα με την μνημονιακή μπότα του τέρατος..

Ένα άλλο ερώτημα που προκύπτει είναι. Μα είναι δυνατόν, μέσα σε δέκα εκατομμύρια Έλληνες του εσωτερικού και ένα εκατομμύριο Ελληνικά μυαλά πού δεν άντεξαν την καταπίεση του Ελληνικού κατεστημένου και πήραν των ομματίων τους στην ξενιτιά, να μην υπάρχουν τριακόσιοι που να έχουν την ικανότητα και την θέληση να αγωνιστούν για την σωτηρία της πατρίδας τους; Βέβαια υπάρχουν, αλλά ή την σώζουν ιδεατά “μεταξύ τυρός και αχλαδίου”.

Ή προτιμούν να τα οικονομήσουν χρησιμοποιώντας τους πολιτικούς.
Ή αρνούνται να “κατέβουν” στο επίπεδο της εκλογικής αναμέτρησης και να “ εκτεθούν” ανεπανόρθωτα συμμετέχοντας στη εκλογική διαδικασία.

Ή γιατί δεν γνωρίζουν πως θα εκμεταλλευτούν την εξουσία για ίδιο όφελος οπότε, άστο καλλίτερα. Νέες λοιπόν εκλογές,
Εθνοσωτήριες, με κόμματα και αποκόμματα, τόσο του συνταγματικού τόξου, νομίμως εκλεγομένων και παρανόμως αποκλειομένων από τις θεσμικές διαδικασίες είτε μας αρέσει είτε όχι.

Ο ελληνικός λαός θα προσέλθει στις κάλπες υπερήφανος να επιλέξει το κόμμα ή απόκομμα της αρεσκείας του, ψηφίζοντας ελεύθερα εκείνο που νομίζει ότι θα εκπληρώσει τις ελπίδες και τα όνειρα του. Δεν υπάρχει όμως λόγος να αγχωθούμε. Ότι κι αν ψηφίσομε άλλο θα μας βγει.

Η κυβέρνηση που θα προκύψει, θα είναι ένας ουδέτερος αχταρμάς- ανακάτεμα, με βέβαιο πρωθυπουργό την κυρία Μέρκελ και υπουργό οικονομικών τον κύριο Σόιμπλε που ο θεός να τους κόβει χρόνια και να τα δίνει σε μας. Πρώτος Θα χαρώ αν κάνω λάθος.Αν νομίζομε τέλος, ότι με την ψήφο μας καθορίζομε τις τύχες της χώρας μας, είμαστε βαθειά νυχτωμένοι ή κάνομε κάθε μέρα μπουγάδα στα μυαλά μας στα πλυντήρια των ΜΜΕ, με αποτέλεσμα τα κόκκινα μυαλά και τα άσπρα να πλένονται μαζί και να βγαίνουν στο τέλος ρόζ.

Σ’ αυτές τις εκλογές τα ψηφοδέλτια δεν έχουν σταυρό. Τον Σταυρό θα μας τον βάλουν μετά τις εκλογές αυτοί που θα ψηφίσουμε. Και δεν θα βρούμε κανένα Σίμωνα Κυρηναίο να μας ξεκουράσει στο δρόμο μας προς τον σύγχρονο Γολγοθά. Καλό κουράγιο αδέλφια.

Γράφει ο Χ. Βουτυράκης
Mέλος της Ένωσης Συντακτών Κρητικού Τύπου
h_vout@yahoo.gr