Θεοδοσία Ντόκου: η Ροδίτισσα με τη διεθνή καριέρα

Pοδούλα Λουλουδάκη

Η σολίστ πιάνου Θεοδοσία Ντόκου που γεμίζει τα θέατρα του κόσμου

Είναι μια σταρ πια η Θεοδοσία Ντόκου. Ο τρόπος που δίνει συνεντεύξεις, η κίνησή της... και επί της ουσίας είναι μια σολίστα πιάνου διεθνούς φήμης που γεμίζει τα θέατρα της Ευρώπης, κάνει τουρ στη Λατινική Αμερική, ξέρει με ακρίβεια τι θα κάνει τον επόμενο χρόνο από σήμερα.

Όσα δεν άκουσα στον τόπο μου για εκείνην τα άκουσα στο εξωτερικό όταν βρέθηκα στο Βερολίνο και μιλούσαν για τη Ροδίτισσα με τη μεγάλη πορεία.
Επιστρέφει πάντα στη γενέθλια πόλη απ΄ την οποία έφυγε για να ανοίξει τα φτερά της. Σ΄ αυτή την τελευταία επιστροφή της τη συνάντησα και πάλι, λίγες μέρες μετά τη συναυλία της στο Καστέλλο όπου η πλατεία ήταν γεμάτη ασφυκτικά.

Κάνετε ήδη μια μεγάλη καριέρα στο εξωτερικό, η πορεία σας είναι εντυπωσιακή! Που ζείτε αυτή την περίοδο;
Αυτή τη στιγμή η βάση μου είναι το Βερολίνο και η Νέα Υόρκη και από κει κάνω ταξίδια για τις συναυλίες μου. Έχω τέσσερις μάνατζερ: έναν Αμερικανό, δύο Γερμανούς, κι έναν Γάλλο οι οποίοι μου κλείνουν αντίστοιχα κονσέρτα σε όλο τον κόσμο.

Ακούγεται συναρπαστικό και πολύ δύσκολο!
Είμαι με μία βαλίτσα στο χέρι και κάθε εβδομάδα βρίσκομαι σε διαφορετική χώρα. Σίγουρα τις χώρες δεν τις έχω δει, αλλά τα αεροδρόμια και τα θέατρά τους τα γνωρίζω απ΄ έξω.

Μετά τη Ρόδο που θα εμφανιστείτε στη συνέχεια;
Η επόμενη συναυλία μου, στο τέλος Αυγούστου δηλαδή θα δοθεί στη Σαρδηνία ενώ στις αρχές του Σεπτέμβρη θα δώσω συναυλία σε μία από τις πιο διάσημες αίθουσες του Βερολίνου, την Franzosischer Dom. Στη συνέχεια θα φύγω για τη Γαλλία, την Αυστρία, πίσω στη Γερμανία, μετά Ιταλία και το Μάρτιο έχω τουρ σε όλη τη Λατινική Αμερική όπου σε διάστημα τρεισήμισι εβδομάδων θα δώσω 18 συναυλίες με ορχήστρα ως σολίστ. Επιστρέφω για την Πολωνία, τη Γερμανία, την Ελβετία και στη συνέχεια έχω το τουρ στην Κορέα και καταλήγω στην Αμερική για συναυλίες σε διάφορες Πολιτείες. Αυτά για το 2016 για το οποίο δεν έχει κλείσει ακόμα το πρόγραμμα καθώς περιμένω να κλειστούν κι άλλες συναυλίες. Πρέπει εδώ να εκφράσω την ικανοποίησή μου για τους μάνατζέρ μου με τους οποίους συνεργάζομαι άψογα και θεωρούνται τέσσερις από τους καλύτερους του κόσμου.

Πως είναι να ξέρετε ακριβώς τι θα κάνετε για τον επόμενο χρόνο, να έχετε τόσο σφιχτό πρόγραμμα και συναυλίες παντού στον κόσμο; Πως αισθάνεστε γι αυτό;
Τα concert halls κανονίζουν το πρόγραμμά τους τουλάχιστον ένα χρόνο πριν διότι πρέπει να γίνει διαφήμιση.

Είναι τόσο μεγάλο το ενδιαφέρον στις χώρες αυτές για την κλασική μουσική;
Οι αίθουσες είναι γεμάτες, είναι στην κουλτούρα τους να παρακολουθούν συναυλίες, ρεσιτάλ, κονσέρτα δύο με τρεις φορές την εβδομάδα.

Ποιο είναι το πιο δύσκολο κοινό;
Θα έλεγα το γερμανο-αυστριακό διότι είναι πολύ καλοί γνώστες κλασικής μουσικής. Από το δημοτικό σχολείο ακόμα η μουσική που ακούνε είναι η κλασική μουσική, κι ακόμη κι αν δεν παίζουν κάποιο μουσικό όργανο η μουσική παιδεία τους είναι σε υψηλό βαθμό.

Πως είναι το συναίσθημα σ΄ ένα κατάμεστο θέατρο μιας άλλης χώρας που σας χειροκροτεί;
Μιλάτε για το τέλος ή την αρχή; Όταν βγαίνω στη σκηνή έχω την αδρεναλίνη η οποία μου δίνει καλή ενέργεια για να ερμηνεύσω το κομμάτι, όχι άγχος, το άγχος είναι καταστροφικό. Αμέσως γίνομαι ένα με το πιάνο είμαι πολύ συγκεντρωμένη και προσπαθώ πάντα για τον τέλειο ήχο. Το χειροκρότημα είναι η ανταμοιβή για εμένα, σημαίνει ότι το κοινό ίσως να ένιωσε αυτό που ένιωσα εγώ.

Και μετά απ΄ αυτή την πορεία, και παράλληλα μ΄ αυτή την πορεία επιστρέφετε στη Ρόδο, βλέπετε τους φίλους που είχατε από παιδί...
Είμαι πολύ χαρούμενη όταν βρίσκομαι στη Ρόδο διότι είμαι πολύ σταθερή στους φίλους μου τους οποίους έχω από τα παιδικά μου χρόνια. Είμαι πολύ χαρούμενη όταν βγαίνω μαζί τους στην Παλιά Πόλη η οποία έχει μοναδική χροιά στη νυχτερινή της ζωή.

Ένας νέος άνθρωπος ο οποίος είναι μουσικός και θέλει να κυνηγήσει το όνειρό του και να καταλάβει μια θέση στο μουσικό στερέωμα, τι χρειάζεται να έχει;
Πρώτα απ΄ όλα πολύ ταλέντο, μετά σκληρή δουλειά, σωστό τάιμινγκ, να συναντήσει τους σωστούς ανθρώπους, χρειάζεται ένα τσουβάλι τύχη και πάνω απ΄ όλα αυτά χρειάζεται χαρακτήρα. Να στοχεύει ψηλά και να κάνει υπομονή ώστε να ξεπερνάει όλες τις δυσκολίες για να φτάσει στην επιτυχία.