Γράφει ο
Γεώργιος Β. Παπαγεωργίου
Κανένας ειδικός επιστήμονας, δεν ασχολήθηκε, δεν έδωσε πειστικές ή άλλες απαντήσεις για τα ακραία καιρικά φαινόμενα που ταλαιπωρούν τον πλανήτη μας ιδίως στις κατοικημένες περιοχές, που κανένας δεν μπόρεσε ακριβώς, σε ό,τι αφορούσε το μέγεθος, την διάρκεια, να προγνώσει, να αντιμετωπίσει θετικά.
Ανέτοιμες όλες οι κατά τα άλλα προηγμένες χώρες που διαθέτουν ισχυρές οικονομίες και που συνήθως στηρίζονται στις ρυπογόνες βιομηχανίες, να αντιμετωπίζουν τα φαινόμενα, ανίκανες, ανέτοιμες, αδύναμες μπροστά στα ακραία καιρικά φαινόμενα, υφίστανται τις οδυνηρές συνέπειες.
Ραγδαίες ισχυρές συνεχείς βροχές που μετατρέπουν σε ελάχιστο χρόνο τεράστιες εκτάσεις, πόλεις, πάρκα, δρόμους, σε μεγάλες λίμνες που το ύψος τους ή το βάθος τους ξεπερνά τα δύο μέτρα με αποτέλεσμα τα σπίτια να φαίνονται σαν επιπλέοντα τουριστικά πλοία αναψυχής, οι δε κάτοικοι πολίτες να αντιετμωπίζουν ξαφνικά τον μεγάλο κίνδυνο του πνιγμού, κάτι που ούτε στην πιο νοσηρή φαντασία τους δεν μπορούσαν ποτέ να διανοηθούν.
Παραλιακές κατοικημένες περιοχές και τουριστικές εγκαταστάσεις σε θαλάσσιες οργανωμένες παραλίες αλλά καιάλλα διάφορα μεγάλα ή μικρά κτίσματα που ο πολιτισμός επέτρεψε την κατασκευή τους, υπέστησαν τεράστιες ζημιές η κατέρρευσαν από τα τεράστια ογκώδη δυνατά κύματα που τα χτύπησαν αλύπητα.
Ανεμοι με υπερβολικές ταχύτητες παρέσυραν στέγες κτιρίων και σπιτιών, εκθεμελίωσαν σπίτια ελαφράς κατασκευής, παρέσυρανκαι ξερίζωσαν δένδρα, έριξαν κατέστρεψαν τα ηλεκτροφόρα καλώδια και τους πυλώνες που τα στήριζαν, με αποτέλεσμα χιλιάδες να μείνουν χωρίς το πολιτισμένο αναγκαίο ηλεκτρικό ρεύμα.
Χιονοθύελλες, χιονοπτώσεις, χαμηλές θερμοκρασίες αδιανόητες και απρόβλεπτες κατέστησαν τις πόλεις και τους δρόμους άχρηστες, αδιάβατες από ανθρώπους και αυτοκίνητα, νέκρωσαν τις αγορές και τις μετακινήσεις, το κράτος ανίκανο απλός θεατής.
Σεισμοί, καταποντισμοί, ενεργοποίηση ηφαιστείων και τεράστιες πυρκαγιές συμπληρώνουν το σύνολο των ακραίων καιρικών φιανομένων, μια μεγάλη κλιματολογική αλλαγή, που επιδεινώνεται ραγδαία με το λιώσιμο των πάγων, και που εμείς φαινόμαστε ή μάλλον είμαστε ανίκανοι να προβλέψουμε και να θεραπεύσουμε, είμαστε οι ίδιοι, εμείς οι ηθικοί αυτουργοί της αυτοκαταστροφής μας, απλοί θεατές μπροστά στην ανυπέρβλητη δύναμη της φύσης.
Οφείλομεν έστω και αργά να συνέλθωμεν και να σταματήσουμε ή να περιορίσουμε, αν μπορούμε, την καταστροφή.