Η ιστορία επαναλαμβάνεται...

Η ιστορία επαναλαμβάνεται...

Η ιστορία επαναλαμβάνεται...

Μιχάλης Μαστής

ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΚΕ 506 ΦΟΡΕΣ

Οι ίδιοι δεν είχαν σηκώσει μαύρες σημαίες;

Η ιστορία επαναλαμβάνεται - και είναι αλήθεια - μοιάζει σαν κακόγουστη φάρσα. Το ζήσαμε για τα καλά πριν από αρκετά χρόνια το ίδιο έργο της «επανάστασης των αιρετών»! Όταν ο τότε Υπουργός Εσωτερικών Αλέκος Παπαδόπουλος εξήγγειλε το σχέδιο Καποδίστριας, που συνένωνε τις κοινότητες στους σημερινούς 10 Δήμους της Ρόδου. Τα ίδια έλεγαν και τότε. Τις ίδιες κινδυνολογίες αναμασούσαν καθημερινά. Κάποια από τα πρόσωπα αυτά, βρίσκονται ακόμα μέχρι σήμερα στα «πράγματα» υπηρετώντας από διάφορες θέσεις στους ενοποιημένους δήμους που τότε τους έβλεπαν ως την «καταστροφή» του τόπου, ζητώντας να παραμείνουν ως κοινότητες. Έβαφαν μαύρες σημαίες, ξάπλωναν στους δρόμους κάνοντας διαμαρτυρίες, σήκωσαν το λάβαρο της αντίστασης και κόντεψαν να φέρουν το ζήτημα στην Εθνοσυνέλευση του ΟΗΕ! Ο Αλέκος Παπαδόπουλος, δεν δείλιασε. Εφάρμοσε αυτό που χάραξε και σχεδίασε, βάσει των αναγκών του τόπου και όχι των μικροκομματικών συμφερόντων. Έκανε αυτό που έπρεπε, σωστό ή λάθος, κρίνεται καθημερινά από τους πολίτες αυτού του τόπου. Δεν υπέκυψε σε εκβιασμούς και κομματικές πολεμικές ιαχές. Δεν ενέδωσε στα παραμάγαζα των συμφερόντων και κυρίως είχε ξεκαθαρίσει προς κάθε κατεύθυνση ότι όταν επιχειρείται αναδιάρθρωση του κράτους, δεν λαμβάνεις και πολύ - πολύ υπόψη σου εκείνους τους οποίους θίγονται άμεσα από αυτήν. Τους ακούς, τους υπολογίζεις, τους ζυγίζεις, αλλά ποτέ δεν τους παίρνεις τοις μετρητοίς. Σήμερα τα δεδομένα, μοιάζουν να είναι διαφορετικά: Κάποιοι αφήνουν να κυριαρχήσει το θολό τοπίο που βολεύει ορισμένους, κάποιοι άλλοι ενισχύσουν τις προσπάθειες έχοντας άγνοια κινδύνου για το τι πραγματικά γίνεται πίσω από το παραβάν, ενώ ακόμα χειρότερα οι μεγάλοι απόντες από αυτή την διαδικασία είναι οι ίδιοι οι πολίτες, στο όνομα των οποίων οι πάντες σχεδόν ομιλούν. Κανείς δεν τολμά όμως να τους ρωτήσει την άποψή τους. Επισήμως. Ίσως, γιατί την γνωρίζουν. Ο Γιάννης Ραγκούσης, προερχόμενος και ο ίδιος από τα σπλάχνα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, ξέρει πολύ καλά ότι όλες αυτές οι ιαχές και οι αντιδράσεις, είναι αναμενόμενες. Ξέρει επίσης πολύ περισσότερο ότι έχουν ημερομηνία λήξης. Μέχρι τότε, οι πολίτες, είναι υποχρεωμένοι να παρακολουθούν όλο αυτό το σίριαλ του παραλόγου, σκηνές του οποίου μάλιστα βγάζουν πολύ γέλιο. Κανονικά θα έπρεπε να έχουμε βγει όλοι στους δρόμους, αλλά για την ώρα μπορούμε να καθίσουμε αναπαυτικά και να τους… απολαύσουμε..!

Διαβάστε ακόμη

Θάνος Ζέλκας: Τα σημάδια στην πόρτα

Αγαπητός Ξάνθης: Η παιδεία μας στα τάρταρα και η μαύρη τρύπα στα σχολεία

Θανάσης Βυρίνης: Η πλάτη των μαθητών και ο καθρέφτης των θεσμών

Αργύρης Αργυριάδης: Ο Γερμανός… ασθενής

Δώρα Σπανού: Όταν οι νέοι γυρίζουν την πλάτη στους θεσμούς, μήπως πρέπει πρώτα να κοιτάξουμε, τι τους έχουμε δείξει;

Τίτος Κάββαλος: Πώς θα & να γίνουμε «άνθρωποι», για να έχουμε μέλλον... Η «ευγενής άμιλλα»

Όταν η μνήμη σβήνει, το συναίσθημα μένει – Η ψυχολόγος Ελένη Κορωναίου μιλά στη «Ροδιακή»

Η εκλογή και χειροτονία του Εψηφισμένου Επισκόπου Μηδείας κ. Καλλινίκου Μαυρολέοντος