Το τμήμα μεσογειακών σπουδών, φιάλη οξυγόνου γεωπολιτικής γνώσης

Γράφει ο αρχιτέκτονας μηχανικός Αγαπητός Ξάνθης Στο άκουσμα του τυχόν κλεισίματος του Τμήματος Μεσογειακών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αιγαίου, που εδρεύει στη Ρόδο αισθάνθηκα ένα άλλο σφίξιμο καρδίας προερχόμενο από τη διοικητική μεταρρύθμιση της Παιδείας στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Το τσουνάμι των αλλαγών δεν θα άφηνε τίποτα όρθιο συμπαρασύροντας κάθε ορθολογιστική ανάπτυξη και διεκδικώντας τη συστηματική υποβάθμιση ενός πανεπιστημιακού Ιδρύματος με χαρακτήρα εθνικό. Το Τμήμα Μεσογειακών Σπουδών με τις τρείς κατευθύνσεις: στην γλωσσολογία, στην αρχαιολογία και στις διεθνείς σχέσεις, με τους 1.000 ενεργούς φοιτητές, με τους τριάντα περίπου διδάσκοντες, με τα πέντε ερευνητικά εργαστήρια προσφέρει το πολιτικό οξυγόνο γνώσης και έρευνας σε ένα νησί σημαντικό στην χωροταξία της χώρας. Οι διεθνείς έπαινοι και τα βραβεία αναγνώρισης εκπαιδευτικής προσφοράς στο τομέα των ανθρωπιστικών σπουδών αποτελούν πνευματική προίκα για εμάς τους ακρίτες που θέλουν κάποιοι στην Αθήνα να μας στερήσουν το δικαίωμα στην άμεση γνώση. Πριν λίγες ημέρες στον τύπο δημοσιεύτηκε η συνεισφορά της ακαδημαϊκής κοινότητας του Πανεπιστημίου Αιγαίου στον θεσμό της Αριστείας στην Ανώτατη Εκπαίδευση μεταξύ 30 ΑΕΙ, ΤΕΙ και Ερευνητικά Κέντρα της χώρας εκπροσωπώντας μετά από αξιολόγηση από το Εθνικό Συμβούλιο Έρευνας & Τεχνολογίας, 226 περίπου δράσεις με εθνικές και διεθνείς διακρίσεις σε 7 θεματικές περιοχές. Το Πανεπιστήμιο Αιγαίου συμμετείχε με 27 δράσεις και επιτεύγματα επιστημονικής και ακαδημαϊκής αριστείας μελών ΔΕΠ, φοιτητών και ερευνητικών ομάδων και δομών του, συγκροτώντας μια ιδιαίτερη δυναμική παρουσία. Μεταξύ αυτών, η βράβευση του Τμήματος Μεσογειακών Σπουδών με τα μεταπτυχιακό του πρόγραμμα «Πολιτικές, Οικονομικές και Διεθνείς Σχέσεις στη Μεσόγειο» από την Κοινοβουλευτική Διάσκεψη Μεσογείου η οποία παρουσιάστηκε από τον καθηγητή κ. Ιωάννη Σεϊμένη. Γεγονός που συνδυάστηκε με τον αρχική απονομή στις 10 Οκτωβρίου 2010 σε μια φαντασμαγορική τελετή στο Rabat του Μαρόκου. Αποδόθηκε στο Τμήμα η μελέτη και εμβάθυνση στις μεθόδους ώστε να αντιμετωπίζονται τα σύγχρονα προβλήματα της Μεσογείου αλλά και οι γεωπολιτικές καταστάσεις της περιοχής. Αυτό το σπουδαίο Τμήμα ήθελαν κάποιοι να το στερήσουν από τη Ρόδο συμβάλλοντας στο σταδιακό περιορισμό του Πανεπιστήμιου, του μοναδικού πνεύμονα πολιτισμού και ανόρθωσης της γνώσης. Σήμερα το Πανεπιστήμιο με την διεπιστημονικότητα είναι η κιβωτός προβληματισμού και γνώσης για να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε τα σύγχρονα διακυβεύματα. Είναι η «φιάλη οξυγόνου» της τοπικής κοινωνίας, είναι ο χώρος σφαιρικής ποιότητας που παραπέμπει σε συνεργασία, συνύπαρξη και συνέργεια. Το Πανεπιστήμιο μαζί με την τοπική κοινωνία αποτελούν το δίχτυ προστασίας του πολίτη σε καταστάσεις περιθωριοποίησης και αποδυνάμωσης. Η επιδιωκόμενη αειφόρος ανάπτυξη μπορεί να συντελεστεί φεύγοντας προς τα εμπρός με πυρήνα την κοινωνική συνοχή και ζυμώντας τους πολίτες για την μεγάλη στροφή. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με γνώση, με πολιτική καλλιέργεια, με την αλλαγή στάσης. Στη σημερινή δίνη τα «επαρχιακά» Πανεπιστήμια έχουν λόγο και ρόλο να επιτελέσουν ώστε να αποδώσουν στην αγωνιούσα τοπική κοινωνία το πλαίσιο γνώσεων και μάθησης, ενός «ατελείωτου» κόσμου, μιας μεταβαλλόμενης κοινωνίας. Έλεγε ο Πλούταρχος «Οι γνώσεις είναι για το πνεύμα ότι τα μάτια για το σώμα, το φώς της διάνοιας. Αντίθετα, η άγνοια και η αμάθεια είναι το σκοτάδι». Η επιδιωκόμενη αφαίρεση του Τμήματος των Μεσογειακών Σπουδών θα αποτελούσε μερική τύφλωση του σώματος της Ρόδου και θα δημιουργήσει σκοτεινά σημεία στην αγωγή του. Εμείς δεν διεκδικούμε την τύφλωση γιατί η γνώση είναι το στολίδι της ζωής… Υ.Σ. Το άρθρο αυτό γράφτηκε τις ώρες που εξαγγελλόταν το σχέδιο «Αθηνά». Ευτυχώς επικράτησαν ώριμες αντιλήψεις και διασώθηκε το Τμήμα από την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση στον πανεπιστημιακό χώρο. Έζησα προγενέστερα τις στιγμές επιμονής του βουλευτή κ.Μάνου Κόνσολα για τη διατήρηση του. Κέρδισε (ευτυχώς) η γνώση από την αφαιρετική διοικητική πρόθεση.