Ένα παραμύθι χωρίς όνομα !

Tου Δημήτρη Κούκουλα μέλους της ΑΜΚΕ “ECOMUSEUM Rhodes” Διάβασα τις τελευταίες μέρες στα ΜΜΕ πως νέες ανακατατάξεις στο χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης ετοιμάζει και πάλι το υπουργείο Εσωτερικών. Και ότι οι θεσμικές αλλαγές που θα γίνουν στον Καλλικράτη θα περιλαμβάνουν τη δημιουργία περισσοτέρων Δήμων. Είδηση που έχει κινητοποιήσει πέρα από τους αυτοδιοικητικούς και διάφορους πολιτικούς παράγοντες οι οποίοι για διαφορετικούς λόγους ο κάθε ένας τους, θα επιδιώξουν να ικανοποιήσουν μικροτοπικιστικά αιτήματα, ατομικές φιλοδοξίες υποψήφιων δήμαρχων (φαίνεται τελικά πως είναι πολύ προσοδοφόρο επάγγελμα…) και κυρίως από ότι διαφανεί μέσα από δηλώσεις και εν δυνάμει υποψηφίων, προσωπικές σκοπιμότητες. Μάλιστα γράφτηκε πως στο πλαίσιο αυτής της διερευνητικής διαδικασίας ο υπουργός Εσωτερικών Ευριπίδης Στυλιανίδης έχει αποστείλει, εδώ και μερικές ημέρες, επιστολή στους δημάρχους με την οποία τους ζητά μέχρι τα μέσα Σεπτεμβρίου να καταγράψουν τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν, τις προτάσεις τους για τις αλλαγές στον Καλλικράτη και το νέο μοντέλο αυτοδιοίκησης. Αμέσως μετά τη συλλογή των αιτημάτων και σε συνεργασία με τα κόμματα της Βουλής, θα διαμορφωθεί η τελική πρόταση που θα λάβει τη μορφή νόμου εντός του Σεπτεμβρίου. Ειδικότερα για το Δήμο Ρόδου ακούστηκε, πως δεν μπορεί να διοικηθεί με ευκολία από μία τοπική αρχή (αληθεύει ;) και μπορεί να «σπάσει» σε τρεις δήμους, έναν τουριστικό, έναν ημιορεινό και έναν αστικό δήμο. Προσωπικά δεν θέλω επί του παρόντος να επιχειρηματολογήσω πάνω στο ζήτημα αυτό. ʼλλωστε, ό,τι και αν προσπαθήσει να πει ένας πολίτης, αλλά ακόμα και όλοι οι πολίτες μαζί, έχουμε διδαχθεί από το παρελθόν ότι στο τέλος, θα γίνει πάλι ό,τι θέλουν αυτοί που κρατούν το μαχαίρι και το πεπόνι της τοπικής εξουσίας. Αυτοί που για χρόνια τώρα μπορούν και αποφασίζουν για το υποτιθέμενο ευρύτερο κοινωνικό καλό και που κατά περίεργη σύμπτωση, συμπίπτει πάντα με τις προσωπικές τους σκοπιμότητες ή φιλοδοξίες. Που εξ αιτίας αυτών, μας οδήγησαν ως κοινωνία σήμερα εδώ. Σε τραγικά οικονομικά και κοινωνικά αδιέξοδα και λίγο πριν το απόλυτο Χάος. Εκτός και αν, για όλα που μας συμβαίνουν σήμερα, ευθύνομαι και πάλι εγώ. Επειδή τους εμπιστεύτηκα και τους ψήφισα προκειμένου να εκλεγούν. Δικό μου το “Mea culpa”, αλλά όχι κατ’ αναλογία του “Μαζί τα φάγαμε” που γράφει ο Πάγκαλος… Θέλω όμως να τους θυμίσω τα δικά τους επιχειρήματα που για μήνες ολόκληρους την προ-Καλλικρατική περίοδο είχαν επικαλεστεί, προκειμένου να πείσουν και όλους εμάς, για την ανάγκη δημιουργίας ενός Δήμου σε ολόκληρο το νησί της Ρόδου. Ως λύση στην αναγκαιότητα κεντρικής διαχείρισης δεκάδων ζητημάτων που χρόνια απ’ ότι οι ίδιοι έλεγαν, (ως γνώστες του ζητήματος, λόγω συμμετοχής τους και στους Καποδιστριακούς Δήμους) ταλάνιζαν το νησί και “εγκλώβιζαν την προοπτική ανάπτυξης και εξέλιξης του”. Με αιχμή του δόρατος στην επιχειρηματολογία τους, την ενιαία διαχείριση των υδάτινων πόρων, την αποκομιδή και ανακύκλωση των απορριμμάτων, το ενεργειακό, τις συγκοινωνίες, τις κοινές υποδομές οδικών δικτύων, τον ενιαίο χωροταξικό σχεδιασμό και την χωροθέτηση οχλουσών χρήσεων, την συνολική ανάπτυξη του νησιού προκειμένου να λειτουργήσει με ενιαία ταχύτητα και δεκάδες άλλα δικά τους επιχειρήματα, που κρίνω περιττό να συνεχίσω να απαριθμώ, αφού τα γνωρίζουν πολύ καλύτερα από ότι εγώ. Αγαπητοί μου φίλοι στο Δήμο Ροδίων, “Ήμουν νιος και γέρασα” πόσα χρόνια τώρα οι ενασχολούμενοι με την αυτοδιοίκηση, σχεδιάζουν και ξανασχεδιάζουν “στου κασίδη το κεφάλι”. Δηλαδή το δικό μας, των πολιτών που ζούμε σε αυτό το νησί. • Αν περνά απορριμματοφόρο από το Χαράκι, (τουριστικό θέρετρο) μια φορά την εβδομάδα και όχι καθημερινά, • Αν από τις περισσότερες από τους δυο χιλιάδες δημοτικούς υπαλλήλους που υπάρχουν στο Δήμο Ροδίων, στη Μαλώνα με τους χίλιους κατοίκους αναλογεί μόνο μισός (τρεις μέρες την εβδομάδα), • Αν δεν θέλατε να προσλάβετε υδρονομείς και να βρείτε λύση στο πρόβλημα της άρδευσης των δένδρων, οδηγώντας σε καταστροφή την παραγωγή 300 αγροτικών οικογενειών ενός χωριού, • Αν όπως λέτε, μπορείτε να δακρύζετε όταν καίγονται 300 στρέμματα θάμνοι στις Εφύλες, αλλά να μένετε ψυχροί και αδιάφοροι όταν ξεραίνονται από έλλειψη νερού 1300 στρέμματα παραγωγικά καρποφόρα δένδρα που έχουν ζωή δεκαετιών, • Αν o τρόπος που αντιμετωπίζετε τις τοπικές κοινωνίες, αγνοώντας τις και αδιαφορώντας για τα προβλήματα τους, αναγκάζει σύσσωμο ένα τοπικό συμβούλιο να παραιτηθεί (δική σας επιλογή ήταν οι άνθρωποι που το απαρτίζουν) και να μην ιδρώνει το αυτί κανενός, • Αν τέλος, για πρώτη φορά σε ολόκληρη την χώρα, η κοινωνία ενός χωριού (Μαλώνας) γυρνά την πλάτη στην τοπική Αυτοδιοίκηση του νησιού και αρνείται να συμμετάσχει στο Θέατρο του Παραλόγου που αποτελεί η προκήρυξη στο χωριό τους εκλογών για την ανάδειξη νέου τοπικού Συμβουλίου, ενώ κανένας από Νομαρχία, Περιφέρεια και Δήμους εδώ και τουλάχιστον μια δεκαετία δεν έχει ασχοληθεί σοβαρά με τα χρονίζοντα προβλήματα τους, Δεν οφείλεται καθόλου στο ότι έγινε ένας ενιαίος Δήμος ολόκληρη η Ρόδος. Ευθύνονται αποκλειστικά όσοι έχουν επιφορτιστεί την διαχείριση σε όλα τα επίπεδα αυτού του νησιού και του κακού management που εφαρμόζεται. Στο πλέον προνομιούχο και από τους Θεούς ευλογημένο και παραγωγικό τόπο αυτής της χώρας, στον οποίο για την ανάπτυξη του, έχουν διατεθεί τα τελευταία 25 χρόνια περισσότερο από 1 δισ. ερώ Κοινοτικοί πόροι. Εύχομαι σε μια χρονική συγκυρία που η χώρα αλλά πρωτίστως το νησί και ένα σημαντικό κομμάτι της κοινωνίας μας, βρίσκονται προ του Χάους και της ανεξέλεγκτης κοινωνικής και οικονομικής έκρηξης και χρεοκοπίας, πως δεν θα γίνει από τον Δήμαρχο αλλά και τα τοπικά επιτελεία των κομμάτων, καμιά πρόταση καταστροφικού πισωγυρίσματος, με τον διαχωρισμό του Καλλικρατικού Δήμου Ρόδου σε περισσότερους του ενός! Που θα έχει ως συνέπεια, την συνολική πλέον αποσύνθεση του τόπου και της κοινωνίας μας. Αντί για επίλογο, Επειδή “όποιος έχει καεί στη φωτιά φυσάει και το γιαούρτι”, αν κάποιος έχει διαφορετική άποψη, ας βγει να επιχειρηματολογήσει με δημόσιο λόγο. Για να σταματήσει να αποτελεί “Ένα παραμύθι χωρίς όνομα” η υφέρπουσα φήμη για ενδεχόμενο διαχωρισμό του Καλλικρατικού Δήμου Ρόδου, σε περισσότερους του ενός.