ΓΝΩΡΙΜΙΑ ΜΕ ΤΑ ΘΗΛΑΣΤΙΚΑ

Γνωριμία με τα θηλαστικά της ελληνικής θάλασσας, αλλά και προτάσεις για το πώς μπορεί κανείς να συμβάλλει στην προστασία τους, παρέχει το ευρωπαϊκό πρόγραμμα Life με τίτλο «Θάλασσα: Μάθε, Δράσε, Προστάτεψε», που υλοποιείται από τη ΜOm/Εταιρεία για τη Μελέτη και Προστασία της Μεσογειακής Φώκιας, και το WWF Ελλάς, σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Κητολογικών Ερευνών Πέλαγος και το Tethys Research Institute. Για παράδειγμα, πόσοι γνωρίζουν ότι ο φυσητήρας, που κολυμπάει κοντά στον άνθρωπο, στις ελληνικές θάλασσες, μπορεί να φτάσει τα 20 μέτρα μήκος και έχει τον μεγαλύτερο εγκέφαλο στο ζωικό βασίλειο; Ή πόσοι γνωρίζουν ότι τα δελφίνια έχουν μία προσωπική υπογραφή, ότι επικοινωνούν, ότι συστήνονται, ότι μιλούν, ότι χαίρονται και φοβούνται όπως ακριβώς και οι άνθρωποι; «Στέλνοντας ένα ξεκάθαρο μήνυμα, "μοιραζόμαστε το ίδιο σπίτι, ας μάθουμε να ζούμε μαζί", η εκστρατεία μας ενημερώνει για τη μόνιμη παρουσία εννέα θαλάσσιων θηλαστικών στις ελληνικές θάλασσες, τα περισσότερα εκ των οποίων απειλούνται άμεσα με εξαφάνιση εξαιτίας ανθρωπογενών απειλών», δηλώνει ο υπεύθυνος Θαλασσίων προγραμμάτων του WWF Ελλάς, Γιώργος Παξιμάδης. Ειδικότερα, στην Ελλάδα ζει και αναπαράγεται ο μισός παγκόσμιος πληθυσμός της μεσογειακής φώκιας. Αριθμεί περίπου 250 άτομα, ενώ ήδη το 2011 έχουν βρεθεί νεκρές 17 φώκιες. Κατά μήκος της Ελληνικής Τάφρου, από τη ΒΑ Κέρκυρα μέχρι την Ανατολική Ρόδο, ζουν λιγότεροι από 200 φυσητήρες, αριθμός που τους καθιστά εξαιρετικά ευάλωτους, ενώ στο Β. Αιγαίο ζει ο μοναδικός πληθυσμός φώκαινας στη Μεσόγειο. Πόσοι, όμως, γνωρίζουν μπορούν να κάνουν για να τα προστατέψουν; Αυτές οι χρήσιμες συμβουλές για το τι μπορεί να κάνει ο καθένας για να συμβάλει στην προστασία τους καθώς και πληθώρα πληροφοριών, βρίσκονται στο site του προγράμματος, www.thalassa-project.gr και στο http://www.facebook. com/Thalassa.Project. «Η παρουσία των θαλάσσιων θηλαστικών φανερώνει και σχετίζεται άμεσα με την υγεία των θαλασσών μας. Στο χέρι μας είναι η προστασία τους και κατ’ επέκταση η προστασία των θαλασσών μας», καταλήγει ο κ. Παξιμάδης.