Το «μαγείρεμα» των ψήφων

Λαλίστατοι υποψήφιοι δημάρχοι υπόσχονται καλύτερες ημέρες. Με την πρώτη νεροποντή όμως, οι δρόμοι γίνονται ποτάμια και οι χείμαρροι ξεχειλίζουν καταστρέφοντας περιουσίες.

Στην τελική ευθεία για τις δημοτικές εκλογές, και οι υποψήφιοι βάζουν τα δυνατά τους από κάθε άποψη και για οποιοδήποτε θέμα που σχετίζεται με τις υποσχέσεις, τα ταξίματα και τα ευχολόγια. Βουβός ο λαός, παρακολουθεί τα τεκταινόμενα, και για άλλη μια φορά ετοιμάζεται να πέσει θύμα των πολιτικών επιδιώξεων των κομμάτων, που προτείνουν το κάθε τι προκειμένου να αντλήσουν ψήφους για ένα τάχα «υπερκομματικό» ψηφοδέλτιο και εκλογές που, καθώς λέγεται, δεν είναι «κομματικές», αλλά σχετίζονται περισσότερο με την επιδιωκόμενη «ορθή» λειτουργία των δήμων και των νομαρχιών. Για άλλη μια φορά η πλαγιοκόπηση ετοιμάζεται να κάνει την εμφάνισή της, στο όνομα της «δημοκρατίας» και της «ελεύθερης» επιλογής ψήφου των πολιτών. Τα κανάλια, τα ραδιόφωνα και οι εφημερίδες ετοιμάζονται και αυτά με την σειρά τους να πλασάρουν τους υποψηφίους, και ο θόρυβος από την προεκλογική καμπάνια ηχεί ήδη ασταμάτητα στα αυτιά των διψασμένων για ειδήσεις, παρασκήνια και σχόλια ακροατών ή αναγνωστών. Είναι η ίδια ατμόσφαιρα εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Είναι ο ίδιος τρόπος παραπλάνησης των πολιτών, που πέφτουν για μια ακόμη φορά στην παγίδα του εκλογικού αποπροσανατολισμού. Τα δε προβλήματα συνεχίζουν να υφίστανται και οι «θεωρίες» περί ανάνηψης της ελληνικής οικονομίας πέφτουν στο κενό ή μετατίθενται στο απώτερο μέλλον. Και οι πολίτες; Ακούμε χαρακτηριστικά: «Δεν χτυπώ καμία πόρτα για το παιδί μου. Έχει πτυχία, μεταπτυχιακούς τίτλους και ένα σωρό άλλα χαρτιά, αλλά κανείς δεν το βοήθησε. Τώρα είναι ευκαιρία να τους μαυρίσω». Τι βλέπουμε εδώ; Ο γονέας χτύπησε κάποτε την «κομματική» πόρτα και δεν τον εξυπηρέτησαν για το παιδί του. Απογοητευμένος, λέει πως δεν ψηφίζει πια. Τι θα γίνει όμως αν τώρα του διορίσουν το παιδί του λίγο πριν τις εκλογές; Προφανώς ο «θυμός» θα υποχωρήσει και ευχαρίστως θα συμβουλέψει το παιδί του να τους εμπιστευθεί τον ψήφο, γιατί πολύ απλά τον βόλεψαν. Έτσι η οργή μετριάζεται για μια ακόμη φορά και το παιχνίδι κύκλους κάνει. Τα κόμματα (ειδικά αυτά της εξουσίας) γνωρίζουν καλά πώς να παγιδεύσουν εκ νέου τους ψηφοφόρους. Ξέρουν τον τρόπο να σερβίρουν τεχνηέντως την εκάστοτε προσφορά, να πετάξουν το κομματάκι παντεσπάνι, που αμέτρητοι - λόγω ανάγκης - θα σπεύσουν να το συμμαζέψουν. Είναι μάστορες σε αυτό και γνωρίζουν πολύ καλά πώς να χειριστούν τον απογοητευμένο ψηφοφόρο. Στην τελική ευθεία για τις δημοτικές εκλογές, λοιπόν, και ο χρόνος μετρά αντίστροφα. Λαλίστατοι υποψήφιοι δήμαρχοι υπόσχονται καλύτερες ημέρες. Με την πρώτη νεροποντή όμως, οι δρόμοι γίνονται ποτάμια και οι χείμαρροι ξεχειλίζουν καταστρέφοντας περιουσίες. «Θα τα είχαμε τακτοποιήσει όλα αν ήμασταν στην εξουσία», βαυκαλίζονται οι υποψήφιοι. Και οι υποσχέσεις πέφτουν σωρό. Οι τηλεπαρουσιαστές μεταμορφώνουν τους υποψηφίους σε αγαθά πλάσματα, θύματα και αυτά της «λανθασμένης» άσκησης πολιτικής των προηγουμένων. Το παιχνίδι στο ζενίθ του. «Θα έρθουν καλύτερες ημέρες», υπόσχονται όλοι τους μεγαλοφρόνως. Και οι πολίτες σπεύδουν να αφουγκραστούν τις νέες εξαγγελίες. Περιμένουν κάτι από τα καινούργια προγράμματα των«υπερκομματικών» ψηφοδελτίων. Αγωνιούν για την τύχη των νέων προσφορών, που επιδιώκουν να «χαλάσουν την πιάτσα» των μέχρι τώρα αδικοχαμένων υποψηφίων. Έτσι είναι. Βιώνουμε «οικονομική κρίση» και οι εξαγγελίες θα πρέπει να είναι πρωτοποριακές και πρωτίστως να μην προκαλούν το δημόσιο αίσθημα. Εξάλλου, είναι πλέον της μόδας οι περικοπές, οι απολύσεις, οι φορομπηχτικές πολιτικές. Της μόδας, καθώς φαίνεται, είναι και οι «μετριοπαθείς» πολιτικοί που υπόσχονται, προσέχοντας μην υπερβούν τα εσκαμμένα της ανέχειας των πολιτών. Πλησιάζουν λοιπόν οι εκλογές. Μην ξεχάσετε να πριμοδοτήσετε τους υποψηφίους της αρέσκειάς σας. Μα πάνω απ’ όλα, μην λησμονήσετε να φανταστείτε τι θα γινόταν στην περίπτωση που εξέλειπαν οι μεγαλόστομες υποσχέσεις των εκάστοτε υποψηφίων. Και ειδικά σε ένα κράτος που μόνο «πρόνοιας» δεν είναι. Σε μια χώρα που κατ’ ευφημισμό αποκαλείται «ευρωπαϊκή», κάθε φορά που η Ευρώπη της κλείνει το μάτι, με λίγα λόγια όταν οι κυβερνώντες προβαίνουν στο κατάλληλο «χαράτσωμα» του κόσμου. Ο λαός όμως, όπως προείπα, είναι βουβός και αναμένει τα ιδιωτικά κανάλια να ενημερωθεί. Αν του υποδείξουν να απέχει – θα απέχει, αν του επιβάλλουν την ψήφο, θα τσιμπήσει. Και οι κατά τόπους υποψήφιοι όμως αναμένουν. Περισσότερο από περιέργεια, θα έλεγα, για το αν ακόμη το παιχνίδι των εκλογών έχει ακόμα ισχύ. Ή αν κάποιοι «κύκλοι» αποφάσισαν πως ενώπιον της κατακρεούργησης των λαϊκών κατακτήσεων, φιλοτεχνούν το προφίλ τους πιο συνετά για να μην προκαλέσουν την λαϊκή οργή. Κοινώς, να «τάζουμε» αλλά όχι μεγαλοφόνως και ειδικά σε μια περίοδο όπου οι πολιτικοί μας λένε ότι «δεν υπάρχουν λεφτά». Ούτως ειπείν, το μαγείρεμα των ψήφων να είναι προσεκτικό. * Γράφει ο Φίλιππος Ζάχαρης Σύνδεσμος Ημερησίων Περιφερειακών Εφερίδων