Αγορά εργασίας: Οι συμβουλές από τους γονείς δεν λειτουργούν πλέον – Ο ρόλος της AI

Rodiaki NewsRoom

Η στιγμή που ένα παιδί ολοκληρώνει τις σπουδές του και κάνει τα πρώτα βήματα στην αγορά εργασίας είναι συχνά δύσκολη όχι μόνο για το ίδιο, αλλά και για τους γονείς του. Η αβεβαιότητα γύρω από την επαγγελματική αποκατάσταση, οι περιορισμένες ευκαιρίες και οι αλλαγές στον τρόπο με τον οποίο γίνονται σήμερα οι προσλήψεις προκαλούν εύλογη ανησυχία.

Το πρόβλημα αρχίζει όταν η αγωνία μετατρέπεται σε υπερβολική παρέμβαση. Γονείς που προσπαθούν να οργανώσουν την αναζήτηση εργασίας, να επιλέξουν τον κατάλληλο επαγγελματικό κλάδο ή να αποτρέψουν κάθε πιθανή απογοήτευση μπορεί τελικά να κάνουν περισσότερο κακό παρά καλό.

Η πρακτική αυτή περιγράφεται συχνά ως «snowplow parenting», δηλαδή η προσπάθεια των γονιών να απομακρύνουν κάθε εμπόδιο από τον δρόμο του παιδιού. Όταν όμως εφαρμόζεται σε έναν ενήλικο που προσπαθεί να σταθεί επαγγελματικά στα πόδια του, μπορεί να περιορίσει την ικανότητά του να αντιμετωπίζει μόνος του τις δυσκολίες.

Ο στόχος, επομένως, δεν είναι να δημιουργηθεί μια επαγγελματική πορεία χωρίς αποτυχίες ή απογοητεύσεις. Είναι να αποκτήσει ο νέος την πεποίθηση ότι μπορεί να διαχειριστεί τις δυσκολίες όταν αυτές εμφανιστούν.
Η αγορά εργασίας έχει αλλάξει

Ένα από τα μεγαλύτερα λάθη των γονιών είναι να θεωρούν ότι οι εμπειρίες από τη δική τους επαγγελματική διαδρομή μπορούν να εφαρμοστούν αυτούσιες στη σημερινή πραγματικότητα.

Οι συμβουλές τους μπορεί να παραμένουν πολύτιμες, καθώς βασίζονται σε χρόνια εμπειρίας και γνώσης. Ταυτόχρονα, όμως, πολλές από τις πρακτικές που ίσχυαν όταν οι ίδιοι αναζητούσαν εργασία δεν ανταποκρίνονται πλέον στον τρόπο λειτουργίας της αγοράς.

Οι διαδικασίες πρόσληψης έχουν αλλάξει, η τεχνολογία έχει εισέλθει σε κάθε στάδιο και η τεχνητή νοημοσύνη μεταμορφώνει ακόμη και τον τρόπο με τον οποίο πραγματοποιούνται οι συνεντεύξεις. Οι νέοι μπορεί να βρεθούν αντιμέτωποι με διαδικασίες που οι γονείς τους δεν είχαν ποτέ χρειαστεί να αντιμετωπίσουν.

Αυτό σημαίνει ότι η καλύτερη προσέγγιση δεν είναι η άμεση παροχή συμβουλών, αλλά η προσπάθεια κατανόησης της νέας πραγματικότητας.

Αντί να ξεκινούν με το «στην εποχή μου γινόταν έτσι», οι γονείς μπορούν να ρωτήσουν τον νέο τι βλέπει, ποιες δυσκολίες συναντά και τι έχει παρατηρήσει στις διαδικασίες πρόσληψης.

Με αυτόν τον τρόπο, η συζήτηση μετατρέπεται από μονόλογο σε διάλογο και ο γονιός αποκτά καλύτερη εικόνα για τις πραγματικές ανάγκες του παιδιού του.
Η ανθεκτικότητα είναι σημαντικότερη από την αποφυγή της αποτυχίας

Η επαγγελματική ζωή δεν πρόκειται να είναι μια διαδρομή χωρίς απορρίψεις. Οι νέοι θα στείλουν βιογραφικά που δεν θα απαντηθούν, θα περάσουν από συνεντεύξεις που δεν θα οδηγήσουν σε πρόσληψη και πιθανότατα θα βρεθούν σε θέσεις που τελικά δεν θα τους ταιριάζουν.

Η φυσική αντίδραση ενός γονιού είναι να προσπαθήσει να αποτρέψει αυτές τις καταστάσεις. Ωστόσο, η υπερβολική προστασία μπορεί να στερήσει από τον νέο την ευκαιρία να αποκτήσει αυτοπεποίθηση μέσα από την αντιμετώπιση πραγματικών προβλημάτων.

Αυτό που χρειάζεται περισσότερο είναι ένας γονιός που λειτουργεί ως σταθερό σημείο αναφοράς και όχι ως άνθρωπος που παίρνει τις αποφάσεις για λογαριασμό του.

Η διαφορά είναι ουσιαστική: άλλο είναι να προσφέρει κάποιος βοήθεια όταν του ζητηθεί και άλλο να αναλαμβάνει ο ίδιος την επίλυση κάθε προβλήματος.
Οι πραγματικές σχέσεις αποκτούν μεγαλύτερη αξία

Παρά την κυριαρχία της τεχνολογίας στις προσλήψεις, οι ανθρώπινες σχέσεις αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη σημασία.

Σε μια αγορά όπου οι υποψήφιοι μπορούν να χρησιμοποιούν εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης για τη δημιουργία βιογραφικών, συνοδευτικών επιστολών και απαντήσεων σε αγγελίες εργασίας, η προσωπική επαφή μπορεί να αποτελέσει σημαντικό στοιχείο διαφοροποίησης.

Οι γονείς μπορούν να ενθαρρύνουν τους νέους να δημιουργήσουν αυθεντικές επαγγελματικές σχέσεις, να επικοινωνούν με ανθρώπους του κλάδου που τους ενδιαφέρει και να μην περιορίζονται αποκλειστικά στην αποστολή ηλεκτρονικών αιτήσεων.

Μικρές κινήσεις μπορούν επίσης να κάνουν διαφορά. Ένα ευγενικό μήνυμα μετά από μια συνέντευξη, μια σύντομη ευχαριστήρια επιστολή ή ένα προσεκτικά διατυπωμένο email προς έναν πιθανό εργοδότη δείχνουν ενδιαφέρον και επαγγελματισμό.

Εκεί ακριβώς μπορεί να είναι χρήσιμη η εμπειρία των γονιών. Όχι για να γράψουν εκείνοι το μήνυμα ή να επικοινωνήσουν οι ίδιοι με τον εργοδότη, αλλά για να βοηθήσουν τον νέο να σκεφτεί πώς θα παρουσιάσει τον εαυτό του με αυθεντικό και επαγγελματικό τρόπο.

Η σωστή γονεϊκή στάση απέναντι στην επαγγελματική αβεβαιότητα δεν είναι η πλήρης αποστασιοποίηση, αλλά ούτε και η διαρκής παρέμβαση. Είναι η στήριξη χωρίς υποκατάσταση: να υπάρχει βοήθεια όταν χρειάζεται, χώρος για προσωπικές αποφάσεις και εμπιστοσύνη ότι ο νέος μπορεί να μάθει από τις δυσκολίες του.

Στη σημερινή αγορά εργασίας, ίσως το σημαντικότερο εφόδιο που μπορούν να προσφέρουν οι γονείς δεν είναι η εξασφάλιση της σωστής δουλειάς, αλλά η ικανότητα του παιδιού τους να αναζητά, να προσαρμόζεται, να αποτυγχάνει, να επιμένει και τελικά να βρίσκει τον δικό του δρόμο.

newmoney.gr