Ψηφιακό εργαλείο «χαρτογραφεί» την πιθανή διασπορά ρύπανσης στη θάλασσα
ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΚΕ 348 ΦΟΡΕΣ
Ένα ιδιαίτερα χρήσιμο ψηφιακό εργαλείο, το οποίο θα μπορούσε στο μέλλον να συμβάλει στον γρήγορο εντοπισμό της πορείας που ακολουθούν στη θάλασσα ακατάλληλα υλικά ή ρυπαντικά φορτία σε περίπτωση διαρροής, σχεδιάστηκε από Ροδίτη μηχανικό Πληροφορικής, με αφετηρία την περιοχή «Βόδι» στην Καλλιθέα της Ρόδου.
Πρόκειται για μία διαδραστική εφαρμογή, η οποία βρίσκεται ακόμη σε επίπεδο concept και παρουσιάζει με οπτικό και δυναμικό τρόπο την πιθανή διασπορά ρύπανσης ή μόλυνσης στη θάλασσα από συγκεκριμένο σημείο εκροής.
Η ιδιαίτερη σημασία της εφαρμογής βρίσκεται στη δυνατότητα να συνδυάζει διαφορετικές παραμέτρους, κυρίως καιρικά δεδομένα, ώστε να αποτυπώνεται στην οθόνη η κατεύθυνση προς την οποία θα μπορούσε να κινηθεί ένα «νέφος» ρύπανσης και η έκταση που ενδεχομένως θα μπορούσε να καλύψει.
Στην παρούσα μορφή του, το μοντέλο αφορά την περιοχή Βόδι της Καλλιθέας και προσομοιώνει την επιφανειακή μεταφορά και την αποδόμηση βακτηρίων από σημείο εκροής υποθαλάσσιου αγωγού. Ο χρήστης έχει τη δυνατότητα να μεταβάλλει στοιχεία όπως η κατεύθυνση και η ταχύτητα του ανέμου, η διάρκεια του φαινομένου, το παράκτιο ρεύμα και να βλέπει άμεσα στην οθόνη πώς αλλάζει το πιθανό πεδίο διασποράς.
Η λογική πάνω στην οποία έχει σχεδιαστεί το εργαλείο αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον σε περιπτώσεις κατά τις οποίες διαπιστώνεται διαρροή λυμάτων ή άλλου ακατάλληλου υλικού στη θάλασσα. Αντί οι αρμόδιες υπηρεσίες ή οι πολίτες να έχουν στη διάθεσή τους μόνο μετρήσεις και αριθμητικά δεδομένα, ένα αντίστοιχο σύστημα θα μπορούσε να προσφέρει άμεσα μία ευδιάκριτη εικόνα για το προς τα πού είναι πιθανό να κινηθεί η ρύπανση, ανάλογα με τις επικρατούσες καιρικές και θαλάσσιες συνθήκες.
Έτσι, για παράδειγμα, η αλλαγή της διεύθυνσης ή της έντασης του ανέμου μπορεί να διαφοροποιεί σημαντικά την πορεία του ρυπαντικού φορτίου, ενώ αντίστοιχα λαμβάνεται υπόψη η επίδραση ενός παράκτιου ρεύματος. Η εφαρμογή μπορεί να παρουσιάζει διαφορετικά σενάρια, επιτρέποντας στον χρήστη να αντιλαμβάνεται πολύ ευκολότερα ένα φαινόμενο το οποίο διαφορετικά θα απαιτούσε την ανάγνωση σύνθετων αριθμητικών στοιχείων.
Στην ίδια την εφαρμογή επισημαίνεται ότι πρόκειται για απλό ενδεικτικό μοντέλο και όχι για επιστημονική πρόγνωση. Στην παρούσα εκδοχή δεν περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, παράγοντες όπως η ανάκλαση στην ακτή, η παλίρροια και η τοπική βαθυμετρία, στοιχεία που σε ένα πλήρες επιστημονικό σύστημα θα ήταν απαραίτητα για μεγαλύτερη ακρίβεια.
Ακριβώς όμως εκεί βρίσκεται και η δυνατότητα περαιτέρω εξέλιξης της ιδέας. Το concept θα μπορούσε να μετατραπεί σε ένα περισσότερο ολοκληρωμένο εργαλείο, το οποίο θα αντλεί αυτόματα πραγματικά και επικαιροποιημένα στοιχεία για την ένταση και την κατεύθυνση του ανέμου, τα θαλάσσια ρεύματα και άλλες περιβαλλοντικές παραμέτρους.
Με αυτόν τον τρόπο, σε περίπτωση πραγματικού περιστατικού διαρροής, το σύστημα θα μπορούσε να δημιουργεί διαφορετικά σενάρια πιθανής διασποράς με βάση τις συνθήκες που επικρατούν τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Μια τέτοια δυνατότητα θα μπορούσε να αποτελέσει βοηθητικό εργαλείο για την παρακολούθηση ενός συμβάντος, την επιλογή των σημείων όπου πρέπει να πραγματοποιούνται κατά προτεραιότητα δειγματοληψίες αλλά και την καλύτερη κατανόηση των περιοχών που ενδέχεται να επηρεαστούν.
Παράλληλα, η οπτική απεικόνιση αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα χαρακτηριστικά του εγχειρήματος. Η κίνηση και η εξάπλωση του υποθετικού νέφους εμφανίζονται πάνω στον χάρτη, επιτρέποντας ακόμη και σε κάποιον που δεν διαθέτει εξειδικευμένες γνώσεις να αντιληφθεί γρήγορα τι μπορεί να συμβεί όταν μεταβάλλονται οι καιρικές ή οι θαλάσσιες συνθήκες.
Η εφαρμογή που σχεδίασε ο Ροδίτης μηχανικός Πληροφορικής κ. Γιώργος Κεφάλας και βρίσκεται σήμερα σε πειραματικό στάδιο και δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων σχετικά με πραγματικό περιστατικό ρύπανσης. Αποτελεί, ωστόσο, μία πρώτη πρακτική αποτύπωση του τρόπου με τον οποίο η τεχνολογία, τα μετεωρολογικά δεδομένα και η διαδραστική χαρτογράφηση μπορούν να συνδυαστούν για τη δημιουργία ενός εργαλείου που, εφόσον εξελιχθεί επιστημονικά, θα μπορούσε να αποδειχθεί ιδιαίτερα χρήσιμο σε περιπτώσεις θαλάσσιας ρύπανσης.

Ακολουθήστε τη Ροδιακή στο Google News