Ο πολιτισμός της πόλης μας… στους σωρούς των σκουπιδιών

Rodiaki NewsRoom

Ο πολιτισμός μιας πόλης φαίνεται πρώτα απ’ όλα από την καθαριότητά της. Και στη Ρόδο έχουμε ακόμη πολύ δρόμο να διανύσουμε.

Γιατί όσο κι αν προσπαθούν οι εργαζόμενοι της Υπηρεσίας Καθαριότητας, όσο κι αν καθαρίζουν, μαζεύουν και απομακρύνουν καθημερινά τόνους σκουπιδιών, υπάρχει πάντα κάποιος που θεωρεί ότι ο δρόμος έξω από το σπίτι του, η γειτονιά του και ο δημόσιος χώρος είναι ο προσωπικός του σκουπιδοτενεκές…

Το φαινόμενο είναι πλέον εξοργιστικό.

Συνεργεία καθαρίζουν ένα σημείο, απομακρύνουν απορρίμματα και ογκώδη αντικείμενα που έχουν πεταχτεί παράνομα και, λίγες ώρες μετά, κάποιοι φροντίζουν να το ξαναγεμίσουν!

Σακούλες, μπάζα, παλιά έπιπλα, στρώματα, κλαδιά και κάθε λογής αντικείμενα αφήνονται όπου βολεύει τον καθένα. Όχι στον σωστό κάδο. Όχι στο προβλεπόμενο σημείο. Όχι με στοιχειώδη σεβασμό στους υπόλοιπους.

Και μετά… γκρινιάζουμε για την εικόνα της πόλης.

Θέλουμε μια Ρόδο καθαρή, αλλά δεν θέλουμε να αλλάξουμε τις δικές μας συνήθειες.

Θέλουμε να φταίει πάντα ο δήμος, η Υπηρεσία Καθαριότητας, οι εργαζόμενοι, «κάποιος άλλος». Μόνο που η πραγματικότητα είναι πολύ πιο απλή και πολύ πιο άβολη:

Όταν ένα σημείο καθαρίζεται και μέσα σε μία ώρα ξαναγίνεται σκουπιδότοπος, το πρόβλημα δεν είναι μόνο η καθαριότητα. Είναι η νοοτροπία.

Και αυτή η νοοτροπία δεν αλλάζει με περισσότερα απορριμματοφόρα.

Αλλάζει όταν καταλάβουμε ότι ο δημόσιος χώρος δεν είναι χωματερή και δεν είναι κανενός η αυλή για να ξεφορτώνεται ό,τι δεν χρειάζεται.

Η Ρόδος αξίζει καλύτερα.

Και όσοι επιμένουν να πετούν τα σκουπίδια τους όπου τους βολεύει, ας καταλάβουν επιτέλους κάτι:

Δεν λερώνουν απλώς έναν δρόμο. Λερώνουν την ίδια την πόλη που όλοι υποτίθεται ότι αγαπάμε.

Ο πολιτισμός δεν φαίνεται στις ταμπέλες και στα λόγια.

Φαίνεται στον δρόμο, στη γειτονιά και κυρίως… σε αυτό που επιλέγουμε να αφήσουμε πίσω μας.

Στ. Π.