Γιάννης Παρασκευάς: Μια πολυθρήνητη γεροντοκόρη το κτιριακό συγκρότημα του Παλαιού Νοσοκομείου

Rodiaki NewsRoom

Γράφει ο Γιάννης Παρασκευάς

Κάποτε ήταν μια πολύφερνη νύμφη. Δέσποζε με την παρουσία και την προσφορά της στην πόλη μας, στο νησί και σε όλα τα άλλα μικρονήσια.

Χιλιάδες οι κάτοικοι, ντόπιοι και ξένοι, είναι αυτοί που ένιωσαν τη στοργική αγκαλιά της για δεκάδες χρόνια.

Καμάρωνε για το ιδιόμορφο κάλλος της, δεν την ενοχλούσε η παρουσία τόσων ανθρώπων στους δικούς της χώρους, αφουγκραζόταν και προστάτευε τους πονεμένους, χαιρόταν για την προσφορά της και την αγάπη που της έδειχνε ο κόσμος.

Σήμερα σέρνει τα πόδια της κουρασμένη και κακοποιημένη, ντυμένη με κουρέλια και αφτιασίδωτη, προσπαθείς να τη δεις καλύτερα και αυτή σκύβει το κεφάλι για να μην αντικρίσεις τα δάκρυά της.

Μονολογεί μόνη της και σαν άλλος εσταυρωμένος, μουρμουρίζει «Διεμερίσαντο τα ιμάτιά μου εαυτοίς και επί τον ιματισμό μου έβαλον κλήρον».

Θέλει, μα δεν μπορεί να κρατήσει κακία σε όλους αυτούς που παράλογα, άκριτα, ασκέπτως άρχισαν να μοιράζουν τα ιμάτιά της, να στεγάζουν διάφορους άσχετους στα σωθικά της και να τη μετατρέπουν σε λαϊκή πολυκατοικία.

Άφησαν τον περιβάλλοντα χώρο της ελεύθερο, χωρίς καμία φροντίδα, ανεξέλεγκτο και βρήκαν την ευκαιρία να τον καταλάβουν ναρκομανείς, τσιγγάνοι και άλλοι ανέστιοι.

Λόγοι «αστικής ευγένειας» δεν μου επιτρέπουν να χρησιμοποιήσω τη γλώσσα που θα ήθελα και θα ταίριαζε σε όλους αυτούς που κατά καιρούς και όταν θέλουν να έχουν κάποια δευτερόλεπτα δημοσιότητας, κάνουν αναφορές ή δηλώσεις για το πώς πρέπει να αξιοποιηθεί το κτιριακό συγκρότημα του παλαιού Νοσοκομείου.

Δεν θέλω να κάνω καμία αναφορά σε όλους εκείνους που ευθύνονται για το σημερινό χάλι του χώρου, όπως και πολλών άλλων, που μοίραζαν κομμάτια του σαν να ήταν δική τους ιδιοκτησία.

Το ίδιο σκηνικό ζήσαμε και με την επίσκεψη του κ. Μητσοτάκη προ ημερών, σαράντα χρόνια τώρα η ίδια ιστορία, διεκδικούμε την ιδιοκτησία, συζητάμε για τη χρήση, διαφωνούμε, συμφωνούμε και κάθε μέρα η κουβέντα ξεκινά από το ίδιο σημείο.

Βρίσκονται πολλοί που χρόνια πριν άλλα έλεγαν, ή γιατί τα πίστευαν ή γιατί εξυπηρετούσαν αλλότρια συμφέροντα και το πιο τραγικό, έρχονται και κάποιοι άλλοι και ανασύρουν απόψεις τεθνεώτων, που εν ζωή και εν τη δόξη τους άλλα πρέσβευαν.

Είναι αλήθεια πως για χρόνια τώρα ο χώρος δόθηκε στον δήμο Ρόδου, όπως επίσης είναι γεγονός ότι δεν έγινε καμία προσπάθεια λήψης απόφασης για το ποια θα είναι η μορφή αξιοποίησης και ανάδειξης του μνημείου.

Δεν μου αρμόζει και δεν ασκώ δημοσίως προσωπική κριτική στους ασκούντες την εξουσία, αναφέρομαι πάντα στους θεσμούς και στο δέον γενέσθαι, ώρες ώρες αναδεύομαι όταν πληροφορούμαι ότι διάφοροι εκπρόσωποι φορέων, για δικούς τους λόγους προφανώς, επιζητούν συναντήσεις και καταθέτουν προτάσεις για το συγκεκριμένο θέμα.

Ο χώρος του παλαιού νοσοκομείου και το κτιριακό συγκρότημα δεσπόζουν στις παρυφές του διοικητικού και εμπορικού κέντρου της πόλης, θέση που από μόνη της δίνει την απάντηση για το ποια θα πρέπει να είναι η χρήση του.

Τα προβλήματα λειτουργίας του κέντρου της πόλης είναι γνωστά, κανένα από αυτά δεν μπορεί να βρει λύση, αν δεν υπάρξουν συνδυαστικές παρεμβάσεις.

Το κυκλοφοριακό πρόβλημα στο κέντρο δεν λύνεται ούτε με την αλλαγή κατευθύνσεων της κυκλοφορίας οχημάτων, ούτε με την αναζήτηση χώρων στάθμευσης, αλλά μόνο με την ολιστική αλλαγή χρήσεων του κέντρου της πόλης.

Απαιτείται η συνέργεια - σύμπραξη Κυβέρνησης - φορέων αυτοδιοίκησης - και των κάθε μορφής συλλογικοτήτων.

Οι Ιταλοί σχεδίασαν τον παραλιακό χώρο του Μανδρακίου για διοικητικό κέντρο και με μια πρόσοψη της πόλης που εξυπηρετούσε τους δικούς τους προγραμματισμούς και στοχεύσεις.

Τα όρια αυτού του κέντρου είναι η Δημοκρατίας, η Σοφούλη, η Βορείου Ηπείρου, η Μεταξά, ζητούμενο χρόνων είναι η εύρυθμη λειτουργία όλης της περιοχής και η ανάδειξή της σε σημείο αναφοράς και όχι ταλαιπωρίας.

ΠΡΟΤΑΣΗ

Επαναλαμβάνω την ίδια πρόταση από το 1999, από τη χρονιά μεταφοράς του Νοσοκομείου.

Δυστυχώς για κάποιους, για πρώτη φορά θα ισχυριστώ ότι μου ανήκει εξ ολοκλήρου η πατρότητα της πρότασης, το διακινδυνεύω, αν και φοβάμαι τον τορπιλισμό της πρότασης, εξ αυτού του λόγου και μόνο.

• Μεταφορά όλων των δικαστικών υπηρεσιών στο κτιριακό συγκρότημα του παλαιού Νοσοκομείου.
• Η μελέτη οφείλει να προβλέπει δικαστικές αίθουσες όπου η παρακολούθηση θα είναι ευχερής και ο ήχος επαρκής.
• Γραφεία δικαστών - υπαλλήλων και γραφεία εξυπηρέτησης των δικηγόρων.
• Χώρους αναμονής διαδίκων - κυλικείο.
• Ενοποίηση του χώρου με το πάρκο της Ροδιακής Έπαυλης με την κατάργηση του δρόμου της Ερυθρού Σταυρού.
• Ο ενοποιημένος χώρος να φτάνει μέχρι το Ήχος και Φως.
• Διαμόρφωση σε χώρους στάθμευσης όλου του ελεύθερου χώρου μπροστά από το νεκροθάλαμο και πίσω από το σχολείο.
• Εκμετάλλευση της υψομετρικής διαφοράς της οδού Μεταξά με τον περιβάλλοντα χώρο του Νοσοκομείου, για τη δημιουργία επί πλέον χώρων στάθμευσης.
• Πυκνά δρομολόγια μικρών ηλεκτροκίνητων πούλμαν, για τη μεταφορά του κόσμου στο κέντρο της πόλης.
• Είναι η τελευταία μας ευκαιρία για μια νέα ανάπλαση της όλης περιοχής.
• Παραμονή του Κτηματολογίου.

ΕΠΙ ΤΑΥΤΑ ΜΕΝΩ, ελπίζω αυτοί που έχουν την ευθύνη να αποφασίσουν με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον.

Υ.Σ. Αλήθεια, τι έγινε με τη μεταστέγαση της ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ;