Πρωτοπρεσβύτερος Κυριάκος Μανέττας: Στη μορφή του Μητροπολίτη πρώην Γάνου και Χώρας Αμφιλοχίου Τσούκου

Rodiaki NewsRoom

Στη μνήμη του Γέροντα της καρδιάς μας…

Γράφει ο πρωτοπρεσβύτερος Κυριάκος Μανέττας, κληρικός – εκπαιδευτικός
Εφημέριος Παν/κού Ναύδρίου Αγίας Ειρήνης – Τριών Ιεραρχών Αιγαίου Ρόδου

Μορφή φωτισμένη και αγιασμένη…

Από τις 14 Φεβρουαρίου 2026 ανεχώρησε από τα επίγεια στα ουράνια, από τα φθαρτά στα άφθαρτα, από τα πρόσκαιρα στα αιώνια, ο πολυσέβαστος και πολύκλαυστος Γέροντας της αγάπης και της προσφοράς πρώην Μητροπολίτης Γάνου και Χώρας Αμφιλόχιος Τσούκος. Συμπληρώνονται 40 ημέρες από την οσιακή κοίμησή του και, όπως στη ζωή του αφιέρωσα δεκάδες άρθρα, νιώθω αυτή την ανάγκη και τώρα να του προσφέρω τον σεβασμό μου και στους αναγνώστες εμπειρίες της μακαρίας βιοτής του.

Έχει ειπωθεί και θα είναι ο Γέροντας Αμφιλόχιος Τσούκος σημείο αναφοράς στις επερχόμενες γενιές κληρικών και προπαντός ειλικρινής φίλος του Χριστού, που δεν χρειάζεται επαίνους και προβολές αλλά μια βαθιά υπόκλιση σεβασμού και τιμής για όσα πρόσφερε και έδωσε.

Αρχικά, σαν Ροδίτης από τη Λάρδο της Ρόδου, ο Γέροντας υπήρξε καρδιακός υποστηρικτής των νησιών του Αιγαίου, της Δωδεκανήσου και όχι μόνο. Πνευματικά ανήσυχος να ζήσει τη φύση, τα δημιουργήματα του Θεού. Από πολύτεκνη οικογένεια και ευλογημένη, 6 αδέλφια και ευλαβείς γονείς, τον Γιώργο και την Παναγιώτα Τσούκου, γνώρισε την παράδοση ατόφια, τα ήθη και έθιμά μας, συνομιλούσε με τις μέλισσες, τη λεσφακιά, το χαμομήλι, το δεντρολίβανο, τη ρίγανη, τις ομορφιές του ήλιου, της θάλασσας. Ευγνωμονούσε τους γεωργούς, τους κτηνοτρόφους, μελισσοκόμους, γιατί έτσι προβάλλουν τον Δημιουργό Θεό μας. Στην πορεία φιλάγιος, φιλακόλουθος από μικρό παιδί, ήταν φιλομαθής. Στην Πατμιάδα Σχολή, όπως και στη Θεολογική Σχολή Χάλκης, έλαβε συμμαρτυρία του μεγάλου και ξεχωριστού Μητροπολίτη Ρόδου Σπυρίδωνος Συνοδινού. Αξιώθηκε να είναι πνευματικό ανάστημα του Οσίου Αγίου Αμφιλοχίου Μακρή της Πάτμου, που σημάδεψε την πορεία και τη διακονία της ζωής του. Αγαπητός του μεγάλου Σχολάρχη της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, Μητροπολίτη Σταυρουπόλεως Μαξίμου Ρεπανέλη, που τον είχε υπό την προστασία του και τον χειροτόνησε διάκονο και ιερομόναχο κληρικό. Επίσης ο μεγάλος Πατριάρχης Αθηναγόρας, ο Ικονίου Ιάκωβος, μεγάλη μορφή, καθηγητές, κληρικοί, συμμαθητές του όλοι αξιόλογοι και από όλους έχαιρε τιμής και βαθιάς εκτίμησης.

Ταπεινός και χαρούμενος προς όλους ο Γέροντας. Από την Πάτμο σαν καθηγητής της Σχολής της Πατμιάδας και πνευματικός, στην ιεραποστολή στην Αφρική για δεκάδες χρόνια, στη Ρόδο, στη Νέα Ζηλανδία, στα Γανόχωρα, επίσκοπος από το 2005 και τέλος στο Αγαθονήσι, άφηνε πίσω του έργο μοναδικό και ανεπανάληπτο. Ιερές Μονές ανακαινίστηκαν και επανδρώθηκαν. Δεκάδες κληρικοί υπήρξαν και είναι πνευματικά του αναστήματα σε όλες τις βαθμίδες της ιερωσύνης. Ιεραποστολικά κέντρα στην Αφρική, στα νησιά Φίτζι, τηλεοπτικός σταθμός «Θάρρι», βιβλιοπωλείο χριστιανικό, τα πάντα για τον Χριστό και την Εκκλησία του.

Είχα την ευλογία και τη χαρά να τον γνωρίσω από τα 17 μου χρόνια στην Πατμιάδα Σχολή. Ο Γέροντας Αμφιλόχιος Τσούκος είχε αγάπη γιατί έζησε με τον Ευαγγελιστή της Αγάπης Ιωάννη τον Θεολόγο στην Πάτμο. Αγάπη χωρίς διακρίσεις. Ήτανε το στήριγμα και για πρόσωπα με φοβερά, ψυχικά, προσωπικά και ηθικά προβλήματα. Έλεγε ότι όλοι είναι παιδιά του Χριστού μας, θα παλέψουμε να πάμε όλοι μαζί στον Παράδεισο. Το σύνθημά του «Συγχώρα και προχώρα» ήταν το βίωμά του, η κατάκτηση της ενάρετης ζωής του. Τι πέρασε, τι πειρασμούς, τι ειρωνείες, πόσοι τον είχαν στο περιθώριο γιατί απλά ελέγχονταν στη ζωή και τα έργα τους. Εκείνος προσευχή, αγάπη και συγχώρεση….. Στις αδικίες, τις ποικίλες προαγωγές, πάντα ήσυχος έλεγε: «Αφού το επιτρέπει ο Θεός, ξέρει περισσότερα από μας». Το σύνθημά του «Ό,τι κάνεις θα βρεις» το έβλεπε στα θαύματα των έργων του, στα ατέλειωτα ταξίδια του, στις αναρίθμητες φιλανθρωπίες, οικονομικές, πνευματικές, παντού υπάρχει ανεξίτηλη η σφραγίδα του.

Υπήρξε ταπεινός ιεράρχης. Δεν σκανδάλισε, δεν προκαλούσε, πάντα με ξεχωριστή διάκριση, με αρετές ευγένειας μοίραζε εικονάκια, κομποσχοίνια σε μικρούς και μεγάλους. Κιλά καραμέλες σκορπούσε να γλυκάνει τον κόσμο. Φιλόξενος, ανάργυρος, συμπονετικός, πατέρας αληθινός χωρίς υποκρισία, η έκφραση της Θείας Χάρης στη μορφή, στη ζωή και τα έργα του. Δεν επεδίωκε οπαδούς, χαιρόταν να θριαμβεύει η Ορθόδοξη πίστη μας. Πέρασαν από τα χέρια του προσφορές, δωρεές εκατομμυρίων ευρώ, ρούχα, άμφια και όλα τα μοίραζε ευλογίες ή τα αξιοποιούσε σε έργα τα οποία εμείς σήμερα χαιρόμαστε και απολαμβάνουμε. Η λαοθάλασσα στο νοσοκομείο και στο διήμερο της Εξοδίου ακολουθίας του απέδειξε την εκτίμηση και την αγάπη στο σεπτό του πρόσωπο. Τιμή και ευλογία στη Ρόδο και τη Λάρδο.

Συγχαρητήρια σε εκατοντάδες πνευματικά του παιδιά, συγγενείς και υποστηρικτές στο έργο του. Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον π. Νεκτάριο Πόκκια που έλαβε την ευλογία να είναι συνεχιστής στο μεγάλο του έργο, θυσίασε τη ζωή του και τον στήριξε με αφοσίωση. Την οικογένεια Μιχάλη και Μαίρης Καβάσιλα που στάθηκαν δίπλα του από την πρώτη στιγμή στη Ρόδο, από το 1990, στη μνήμη του μονάκριβου παιδιού τους Λευτέρη Καβάσιλα. Τον επιχειρηματία αρχιτέκτονα Γεώργιο Χατζηκωνσταντίνου για τη συνεχή και ακούραστη αγάπη, υλική και ηθική, μεγάλη συμπαράστασή του. Την οικογένεια του γεωπόνου Αντώνη Παπαδημητράκη για την άνευ όρων και ορίων απέραντη βοήθεια και συμπαράσταση στη μεγάλη ιδέα της ιεραποστολής. Τον μακαριστό μοναχό Πέτρο με την οικογένειά του από τη Νέα Ζηλανδία μέχρι τη Ρόδο. Τους συγγενείς του, αδέλφια, ανίψια. Οικογένειες από τη Λίνδο όπως του κου Ελευθερίου Γεωργίου και Στεργούλας, από τη Λάρδο Τσαμπίκου και Δέσποινας Γιώργαλλου και ιδιαιτέρως του γιου τους Γεωργίου Γιώργαλλου. Την ακούραστη και αφιερωμένη, από την Κύπρο, Κυριακή Παναγή που άφησε παιδιά, εγγόνια και υπηρετούσε με αφοσίωση τον Γέροντα. Τη μοναχή Γαβριηλία Κοσμίδου, τον μοναχό Νεκτάριο από τη Νέα Ζηλανδία και τον γλυκύτατο ιερομόναχο π. Προκόπιο Τραντάλη που πίστεψε στον Γέροντα και ολοκλήρωσε το όραμά του στο Αγαθονήσι. Την Ιερά Μονή Υψενής με την πρώην πολυσέβαστη ηγουμένη Ευγενία Κλειδαρά, τη μοναχή Διασώζουσα, την ηγουμένη σήμερα Μαριάμ και την αδελφότητά της.

Μεγάλη βοήθεια στα Γανόχωρα πρόσφερε η ομάδα του πατρός Αμβροσίου Πουτούκη, του π. Γρηγορίου και των μοναχών Γερασίμου και Γεωργίου που δικαίως αγάπησε ο Γέροντας Αμφιλόχιος Τσούκος. Με τη βοήθεια του Γέροντα βρίσκονται στο ιστορικό κελλί των Εισοδίων της Θεοτόκου Ραβδούχου στο Άγιον Όρος. Ένας ατελεύτητος κατάλογος στον ουρανό και τη γη που είναι αδύνατον να καταγραφούν όλοι.

Αγαπημένε μας Γέροντα, από ψηλά γεύεσαι σαν γνήσιος αγωνιστής τη Χάρη του Παραδείσου. Τίποτα δεν σου χαρίστηκε. Όλα τα κέρδισες με τον δικό σου αγώνα, τις νηστείες, τις ατέλειωτες προσευχές. Μέχρι τέλους δίδασκες «εμοί το ζην Χριστός και το αποθανείν κέρδος» του Αποστόλου Παύλου. Την ευχή σου να έχουμε, Γέροντα αξέχαστε, αλησμόνητε, καλοσυνάτε. Άνθρωπε επουράνιε, επίγειε άγγελε.

Κλείνω τις φτωχές μου αυτές γραμμές με το δίστιχο:
«Στου Παραδείσου τις δροσιές να αναπαυθεί η ψυχή σου
γιατί εκεί σε κατατάξανε οι πράξεις της ζωής σου»

Αιωνία σου η μνήμη. Με τους Αρχαγγέλους και Αγγέλους να δειπνάς αιώνια. Αμήν.