Αγαπητός Ξάνθης: Οι τρεις σύγχρονοι Ρόδιοι «μεγάλοι» του πνεύματος

Rodiaki NewsRoom

Μια εκδήλωση, πολλά τα μηνύματα

Γράφει ο Αγαπητός Ξάνθης, αρχιτέκτονας

Σε μια πρόσφατη εκδήλωση της Δημόσιας Κεντρικής Βιβλιοθήκης Ρόδου (ΔΚΒΡ), σε συνεργασία με τη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, τιμήθηκαν τρεις «μεγάλοι» της Ρόδου, ο Αγαπητός Τσοπανάκης, ο Φώτης Βαρέλης και ο Χριστόδουλος Παπαχριστοδούλου, στο Νεστορίδειο Μέλαθρον.
Μίλησαν για αυτούς, αντίστοιχα, ο Σουλεϊμάν Αλάγιαλη-Τσιαλίκ, ο Κώστας Σκανδαλίδης και η Χρυσούλα Εμμ. Ζουμπά. Προλόγισαν με ζεστά λόγια οι πρόεδροι: ο κ. Σωτήρης Ντάλης και ο κ. Νίκος Κωνσταντινίδης.

Το κοινό, με ευλάβεια και σεβασμό προς τους τρεις τιμώμενους, παρακολούθησε τις ομιλίες των εισηγητών για το εντυπωσιακό έργο τους, αλλά και τη συνεισφορά τους στα γράμματα και στις τέχνες του τόπου μας. Και τους τρεις τους συνδέει η ορθότητα του λόγου και της ντοπιολαλιάς, αλλά και τα σύμβολα της τέχνης του λόγου και της γραμματικής. Μιας δύσκολης εποχής με δοξασίες, όμως, μιας εποχής που η Δωδεκάνησος έβγαινε από την «μπότα του κατακτητή» και μέσα από τα δοκίμια των τριών έδειξαν ότι το πνεύμα της Δωδεκανήσου είναι σφριγηλό και ανατρεπτικό, αέναο και δημιουργικό.

Θεωρούμε ότι αυτά τα τρία ονόματα παρουσίας μπορούν να στοιχειοθετήσουν το φωτεινό πέρασμα του χρόνου, αλλά και της γεωγραφίας πάνω από το σώμα των μοναδικών νησιών μας και να εκφράσουν, παράλληλα, στις νεότερες γενιές το μεγαλείο της παιδείας, των γραμμάτων και των τεχνών στα οποία διέπρεψαν, για να μπορεί σήμερα να σηματοδοτείται το σύμπλεγμα των νησιών μας!

Πέρασαν κατακτητές, πέρασαν στρατιές, πέρασαν ορδές βαρβάρων, όμως το πνεύμα της ελευθερίας, της αγάπης για τη θάλασσα, της ειρήνης, της φιλοξενίας και της συνεργασίας φαίνεται σε κάθε έκφανση της ιστορίας, αλλά και στην όποια στάση των νησιωτών μας, ακόμη και σήμερα (ευτυχώς!).

Η ειδική προβλεπόμενη «Γωνία» στη ΔΚΒΡ, αφιερωμένη στους τρεις άνδρες, είναι ένας φόρος τιμής γι’ αυτούς τους θεμελιωτές της σύγχρονης πνευματικής μας ιστορίας.

Εκτιμούμε ότι τέτοιες προσωπικότητες οφείλουν να «εκτίθενται» στα μάτια όλων των επισκεπτών της Βιβλιοθήκης, πρώτο τιμώντας την προσωπικότητά τους, τη συνεισφορά τους στην εξέλιξη των νησιών μας, αλλά κυρίως ως θεμέλιο γνώσης που θα λειτουργήσει ως μοχλός ενίσχυσης της τοπικής πνευματικής κίνησης της ζωής.

Οι επισημάνσεις που διατυπώθηκαν στην εκδήλωση από τον βουλευτή Μάνο Κόνσολα για την εύρεση νέου χώρου της ΔΚΒΡ, που σήμερα σίγουρα ασφυκτιά στο κτήριο της Μεσαιωνικής Πόλης όπου και στεγάζεται, είναι προς τη σωστή κατεύθυνση, τη στιγμή που κτήρια στο Μαντράκι Ρόδου βρίσκονται σε σχετική αποδυνάμωση, όπως είναι το επιβλητικό ισόγειο: «ΤΟΥ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟΥ»!

Ως επίσης, η αρωγή του βουλευτή Βασίλη Υψηλάντη που εκφράστηκε είναι θετική.
Η Βιβλιοθήκη της Ρόδου οφείλει να βρίσκεται σε κομβικό σημείο, προβάλλοντας την ιστορία της Δωδ/σου, αλλά και με τη στήριξη των τεχνολογικών μέσων να μεταλαμπαδεύει σ’ όλο τον κόσμο το λαμπερό φως της Ρόδου, την αίγλη του νησιού του Θεού ΗΛΙΟΥ, σ’ όλη τη Μεσόγειο.

Η ΔΚΒ Ρόδου, έξω από τη δυναμική της επανεμφάνιση στα κοινά με την κινητή βιβλιοθήκη και άλλες εξωστρεφείς δράσεις, επιθυμεί να δημιουργήσει και Τμήμα της Βιβλιοθήκης για την Ιστορία του Τουρισμού στο Αιγαίο. Αυτό το Τμήμα μπορεί να λειτουργεί ως πηγή μελέτης και έρευνας της ιστορίας του τουρισμού. Σε συνεργασία με την Ένωση Ξενοδόχων, την περιφέρεια Ν. Αιγαίου, τον δήμο Ρόδου, τα Επιμελητήρια, το Πανεπιστήμιο και άλλους φορείς, μπορεί να βρίσκεται σε κατάλληλο συμβολικό χώρο (γιατί όχι, στη μελλοντική εγκατάσταση της ΔΚΒ Ρόδου) και να φιλοξενεί και να συγκεντρώνει υλικό έντυπο, περιοδικές εκδόσεις, βάσεις δεδομένων πληροφοριακού data, πανεπιστημιακές εργασίες με κύριο περιεχόμενο τον τουρισμό σ’ όλο το Αιγαίο.

Το ζητάει το Αιγαίο, το θέλει η Ρόδος!
Το δε υπάρχον προσωπικό της ΔΚΒΡ, με τον δ/ντή του, είναι ικανότατο και συμπαραστέκεται ικανά στη διοίκηση και στους επισκέπτες για την επιτυχία των στόχων που καθορίστηκαν από το Εφορευτικό Συμβούλιο.

Τέλος, η εκδήλωση ήταν πραγματικά ένα φτερούγισμα ψυχής και πνεύματος, ταπεινότητας και αξιοπρέπειας από τους «μεγάλους δασκάλους».
Τιμάμε τους «πατέρες» μας, εκτιμάμε την «προίκα» τους, η οποία οφείλει να προβάλλεται για παραδειγματισμό. Έχουμε υποχρέωση σ’ αυτούς τους «μεγάλους» να κάνουμε τη Ρόδο φωτεινότερη!
Η σκιά στον χρόνο και των τριών τεράστια, ανάλογα με τη φήμη τους.
Ο Δάντης έλεγε: «εάν δώσεις στους ανθρώπους φως, θα βρουν μόνοι τους τον δρόμο». Αυτό το φως μάς έδωσαν οι τρεις «μεγάλοι».
Το δίλημμα είναι εάν εμείς το είδαμε;