Γιάννης Παρασκευάς: Παλιά Πόλη=Μία βόλτα χειμωνιάτικη

Rodiaki NewsRoom

Γράφει ο Γιάννης Παρασκευάς

Πολύ καιρό το σκεφτόμουν. Φύρδην μίγδην στο μυαλό μου εκατοντάδες αναμνήσεις, εφηβικές, νεανικές, πιο ώριμες, από τα στενά δρομάκια και τη ζωή της παλιάς πόλης, εκείνα τα χρόνια και τα χρόνια τα πιο πρόσφατα.

Κατάφερα να υλοποιήσω αυτή μου την επιθυμία με τη βοήθεια ενός ηλεκτρικού αμαξιδίου (πολύ καλή ιδέα), με συνεπιβάτες, τον Βάιο τον Καλοπήτα και τον Δημήτρη τον Κούκουλα.

Δυο ώρες κράτησε αυτή η περίεργη βόλτα, κάθε λίγα μέτρα και μια στάση, στάση εστίασης στις λεπτομέρειες και στην αναμόχλευση των αναμνήσεων και των κατά καιρούς συζητήσεων, για δέον γενέσθαι, για την περιφρούρηση και προστασία αυτού του θησαυρού.

Αντικρουόμενα συναισθήματα, χαράς-θλίψης=ικανοποίησης-απογοήτευσης, έχουν σπαταληθεί εκατομμύρια λέξεις και έχουν γραφεί εκατοντάδες σελίδες για την Παλιά Πόλη, δεν ξέρω όμως αν το ενδιαφέρον μας καλύπτει όλο τον χώρο ή μόνο τα τμήματά της, που έχουν εμπορικό ενδιαφέρον και το ενδιαφέρον των Αρχαιολόγων.

Σε αυτή τη χειμωνιάτικη επίσκεψή μου, οι εικόνες και τα συναισθήματα ήταν αντιφατικά, σχετικά υποφερτή η εικόνα των εμπορικών κομματιών της παλιάς πόλης, βρωμιά και εγκατάλειψη του υπόλοιπου και μεγαλύτερου τμήματός της.

Δεν ανήκω στην κατηγορία αυτών που θα ισχυριζόντουσαν, ότι είναι ανεκτός ο τρόπος εκμετάλλευσης, προστασίας και συντήρησης, αυτού του μνημείου ιστορικής κληρονομιάς.

Μια πρώτη επισήμανση παρατήρηση, αφορά την ονομασία που χρησιμοποιούν κάποιοι, δεν είναι Μεσαιωνική Πόλη, είναι η Αρχαία Πόλη της Ρόδου, ή ακριβέστερα η «περιτειχισμένη πόλη», είναι η πόλη της Ελληνιστικής περιόδου, της ενδοξότερης περιόδου του νησιού.

Τι και αν τα μνημεία εκείνης της περιόδου θάφτηκαν, τι και αν δεν ενδιαφερθήκαμε για την ανάδειξή τους, τι και αν τους χώρους που εκείνα λάμπρυναν, συναντάμε σήμερα, τα κουφάρια τους, ως «πλίνθους και κεράμους ατάκτως και χορταριασμένους ερριμμένους».

Από την πρώτη ματιά στα τείχη, σε αυτό το μοναδικό σε παγκόσμιο επίπεδο δημιούργημα, σε κατατρώει η θλίψη, βλέποντας τα χορταριασμένα, βρώμικα και ασυντήρητα.
Δημοτικοί Άρχοντες, δεν είναι περιουσία του υπουργείου Πολιτισμού, είναι περιουσία δικιά μας, είναι περιουσία του νησιού, είναι ένα από τα ιδιαίτερα ιστορικά-δομικά χαρακτηριστικά της πόλης.

ΑΠΑΙΤΗΣΗ = μόνιμο συνεργείο καθαρισμού-συντήρησης και επισκευών, με τη σύναψη προγραμματικής σύμβασης ΔΗΜΟΥ και υπουργείου Πολιτισμού.

Περιδιαβαίνοντας τα στενά δρομάκια, στους χώρους που ήταν και είναι εν μέρει χώροι κατοικίας, δεν υπάρχουν λόγια που να μπορούν να εκφράσουν τη στεναχώρια, τη θλίψη, τον εκνευρισμό για την αδιαφορία των ιθυνόντων και την εγκατάλειψη.

Δρόμοι χορταριασμένοι, παλιές εκκλησίες και μνημεία ερείπια, εμβληματικά κτίρια ετοιμόρροπα, ελεύθεροι χώροι αναξιοποίητοι και ένας μεγάλος αριθμός κτιρίων μικρών και μεγάλων γκρεμισμένων.

Μια εικόνα πλήρους εγκατάλειψης, μια εικόνα που προσβάλλει όλους μας, δεν υπάρχει καμία δικαιολογία, άρχοντες του τόπου, είναι γεγονός ότι το υφιστάμενο θεσμικό πλαίσιο βάζει πολλά εμπόδια, τίποτα όμως δεν είναι αξεπέραστο όταν με δύναμη και πάθος το διεκδικείς.

Με υπερηφάνεια διατυπώνουμε την άποψη ότι η Παλιά Πόλη είναι ίσως από τα λίγα σε παγκόσμιο επίπεδο ιστορικό μνημείο που κατοικείται επί αιώνες.

Η στάση μας και οι συμπεριφορές μας όμως, θα το κάνουν ακατοίκητο και θα το μετατρέψουν, τμήματα του, όχι όλο, σε εμπορικό-τουριστικό κέντρο, που θα έχει κάποια ζωή πέντε ή έξι μήνες τον χρόνο.

Πριν από πολλά χρόνια, ίσως το '96, ζήτησα την καταγραφή όλων των κτισμάτων της Παλιάς Πόλης και το ιδιοκτησιακό τους καθεστώς, πολλά τα κτίσματα, πολλοί οι ιδιοκτήτες.

Δεν κατάφερα να τα πάρω στα χέρια μου, η ψήφος του Λαού με έστειλε σπίτι μου και η όλη προσπάθεια έμεινε στα αζήτητα.

Σήμερα έγινε μια καλή προσπάθεια από την ΚΟΛΟΣΣΟΣ ΑΕ και σε χάρτη της περιοχής έχουν καταγραφεί οι διάφορες ιδιοκτησίες, είναι ένα πρώτο βήμα και ένα υπόβαθρο, για τη σύνταξη μιας ολιστικής μελέτης για το δέον γενέσθαι.

Η πόλη πρέπει να γίνει κατοικήσιμη, έχει ανάγκη εσωτερικά από δίκτυα απορροής ομβρίων-αποχέτευσης και ανάπλασης των δρόμων και φωτισμού.

Τα μνημεία που βρίσκονται στα αζήτητα πρέπει να καθαριστούν, γιατί όχι και να ανοικοδομηθούν, περίεργη η άποψη της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας ότι δεν ανακατασκευάζουμε, είναι ηλίθιοι όλοι οι άλλοι, αν οι Ιταλοί δεν είχαν την άποψη της ανακατασκευής, τι θα υπήρχε σήμερα;

Τέλος, όλα τα ερείπια κατοικιών με ειδικό πρόγραμμα και με τη συνεργασία του Πανεπιστημίου να γίνουν χώροι κατοικίας για φοιτητές, λύση για τα δύο μεγάλα προβλήματα, λύση στο πρόβλημα στέγης των φοιτητών, λύση στο πρόβλημα ζωντανέματος της Παλιάς Πόλης.
ΟΙ ΕΡΕΙΠΩΜΕΝΕΣ ΚΑΤΟΙΚΙΕΣ ΤΗΣ ΠΑΛΙΑΣ ΠΟΛΗΣ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΦΟΙΤΗΤΙΚΗ ΣΤΕΓΗ.