Μαίρη Παπανδρέου: Πάντα επίκαιρη η συμβουλή του ψυχιάτρου/ψυχαναλυτή Δρ. Ν. Ρασσιδάκη

Rodiaki NewsRoom

Γράφει η Μαίρη Παπανδρέου

Με σεβασμό, ακόμα και σήμερα τηρώ, την συμβουλή που μου έδωσε ο αείμνηστος καθηγητής Ψυχιατρικής/ψυχαναλυτής Δρ. Ν. Ρασσιδάκη, την πρώτη μέρα που πήγα στην 4η Ψυχιατρική Κλινική «Ταστόγλειον» του Δημόσιου Ψυχιατρείου στο Δαφνί, για να πάρω την ειδικότητα της «ψυχιατρικής κοινωνικής λειτουργού».

Χωρίς έμφαση, διευκρίνισε απλά: «Πρέπει να γνωρίζετε, ότι εδώ στο Ψυχιατρείο, κινδυνεύετε λιγότερο από όσο κινδυνεύετε έξω στην κοινωνία, διότι εδώ, γνωρίζετε ότι όλοι είναι τρελοί και προσέχετε, ενώ έξω στην κοινωνία, δεν γνωρίζετε ποιοι είναι τρελοί και δεν προσέχετε….»! Συμβουλή, που πάντα έχω κατά νου, σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής μου και ευγνωμονώ τον αείμνηστο ψυχίατρο/ψυχαναλυτή καθηγητή μου Ν. Ρασσιδάκη.

Στο Δημόσιο Ψυχιατρείο, ήρθα αντιμέτωπη με διάφορους κινδύνους, αλλά τηρώντας τις υποδείξεις του αείμνηστου Ψυχίατρου, πέρασα ένα χρόνο χωρίς ν’ αντιμετωπίσω ιδιαίτερους κινδύνους από τους ασθενείς, καθώς είχα μάθει να «προστατεύω τα νότα μου», έχοντας πάντα πίσω από την πλάτη μου, γιατρούς, νοσοκόμους ή τοίχο.

Αυτές οι απλές συμβουλές του Ψυχιάτρου, αποδείχτηκαν σωτήριες και αργότερα στη ζωή μου, στην αντιμετώπιση «κοντόφθαλμων» συμπολιτών, κι ακόμα δεν μπορείς πάντα έγκαιρα να «αναγνωρίσεις» τους ψυχοπαθείς.

Πάντα παραμένουν ζωντανές οι εμπειρίες μου από τη θητεία μου στο Δημόσιο Ψυχιατρείο, καθώς στα Δελτία Ειδήσεων, συχνά υπάρχουν γεγονότα και άτομα, που σου υπενθυμίζουν «δρόμενα ψυχιατρείου», όπως είναι οι βιαιότητες, λεκτικές ή πρακτικές, προσβολές πολιτών, εγκληματικές ενέργειες εναντίον αλλήλων, ακόμα και αδιαφορία μερικών για εγκληματικές ενέργειες ή και παντελή αδιαφορία για τον συνάνθρωπο.

Είναι αυθόρμητη η λύπη που μας προκαλούν παρόμοια περιστατικά, τόσο για τους θήτες όσο και για τα θύματα, διότι και οι «θύτες» είναι θύματα των προσωπικών τους προβλημάτων ή ψυχολογικών καταστάσεων. Ακόμα και η «μεγαλομανία», είναι πολύ συχνά έκδηλη, με την απλή φράση: «…Ξέρεις ποιος είμαι εγώ;» ή «Τώρα θα σου δείξω ποιος είμαι…» κ.ά..

Δυστυχώς, συχνά πυκνά, όλοι μας γινόμαστε μάρτυρες ατόμων με παραβατική συμπεριφορά, που κυρίως στρέφονται εναντίον συνανθρώπου αναίτια, γεγονός που φανερώνει ότι οι «θύτες», αντιμετωπίζουν ψυχολογικά προβλήματα, που συμπεριλαμβάνεται και το αίσθημα κατωτερότητας.

Συνήθως, τα «θύματα» που επιλέγουν οι «παραβατικοί-επιθετικοί θύτες», είναι ευάλωτα άτομα στο φυσικό, συναισθηματικό ή διανοητικό επίπεδο. Οι «θύτες», δίνουν στους εαυτούς τους την ψευδαίσθηση ότι είναι ‘πιο δυνατοί’ από τα θύματά τους και παραγνωρίζουν εντελώς το γεγονός ότι στη Φύση γύρω μας, παρατηρούμε π.χ. ότι ένα βόδι είναι φυσικά πιο ρωμαλέο από ένα αρνάκι, όμως το αρνάκι είναι πιο αγαπητό στους ανθρώπους - δηλαδή στους έχοντες νοημοσύνη και υγειές συναίσθημα - περισσότερο από τα ζώα.

Αυτά και πολλά άλλα συναισθήματα και σκέψεις, ταλάνισαν τους νοήμονες, υπεύθυνους και συναισθηματικά υγιείς συμπολίτες μας, που είδαν την ποταπή πράξη των νεαρών, οι οποίοι προ ημερών πέταξαν στο σιντριβάνι της Μεσαιωνικής μας Πόλης, ένα ηλικιωμένο άστεγο συμπολίτη μας.

Η Αστυνομία μας – που πρέπει να θυμόμαστε ότι συγκαταλέγεται ανάμεσα στις Τρεις Πρώτες Αστυνομίες της Υφηλίου – σε κλάσματα χρόνου εντόπισε και συνέλαβε τους άνοες νεαρούς, που δεν έχουν την ευφυΐα και το ήθος, να επιλέγουν έντιμη στάση ζωής.

Ας θυμούνται επίσης, ότι στη Φύση, το βόδι είναι μυϊκά πιο δυνατό από το αγαθό και συμπαθέστατο αρνί που όλοι αγαπούν, αλλά «βόδι» χαρακτηρίζομε και τα «άνοα» άτομα.