Μαρία Καρίκη: Πώς μοιάζει ο «ακατάλληλος» για σένα άνθρωπος;

Rodiaki NewsRoom

Γράφει η Μαρία Καρίκη

Ψυχολόγος, Msc

Κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός και διαφορετικός από κάθε άλλον. Δεν μπορούμε όλοι να ταιριάζουμε με όλους, αλλά ούτε και να συμπαθούμε όλοι όλους. Αυτό είναι κάτι πολύ φυσιολογικό, σεβαστό και αποδεκτό στις ανθρώπινες σχέσεις.

Οι δυσκολίες ξεκινούν όταν οι σχέσεις αναπτύσσονται ανάμεσα σε δύο ανθρώπους που είναι ασύμβατοι μεταξύ τους. Όταν καλλιεργείται η ψευδαίσθηση ότι ο ένας θ’ αλλάξει τον άλλο σε βάθος χρόνου ή ότι ο ένας θα καταφέρει να «σώσει» τον 'άλλον... Και κάπως έτσι, μια σχέση που ξεκινάει με ενθουσιασμό και προσδοκίες, μπορεί να καταλήξει τοξική και καταστροφική.

Πώς καταλαβαίνουμε, όμως, ότι δεν είμαστε συμβατοί μεταξύ μας, παρόλο που υπάρχει αρκετό συναίσθημα; Τα πρώτα προβλήματα εμφανίζονται στη συνεννόηση και στην επικοινωνία. Ειδικότερα, όταν πρέπει να συζητηθούν κοινά θέματα ή όταν χρειάζεται να παρθούν κοινές αποφάσεις. Ακούει πραγματικά ο ένας τον άλλο; Σέβεται ο ένας τον άλλον; Είμαστε διαλλακτικοί ή όλα και όλοι είναι λάθος εκτός από εμάς; Η έλλειψη επικοινωνίας και κατανόησης είναι τα πρώτα σημάδια ότι ίσως να μην είμαστε τόσο ταιριαστό ζευγάρι όσο νομίζαμε...

Επιπλέον, ένα σημαντικό ερώτημα που οφείλει να θέσει το ζευγάρι μεταξύ τους είναι το αν μπορεί ο ένας να αντιληφθεί και να αποδεχτεί τη διαφορετικότητα του άλλου ουσιαστικά και με πράξεις. Θεωρητικά είναι εύκολο να λέει ο καθένας ότι δεν τον πειράζει που είναι αρκετά διαφορετικός από τον άλλο. Μπορεί, όμως, στην καθημερινότητα του να το στηρίξει αυτό; Να μην επιμένει, να μην ειρωνεύεται, να μη μειώνει τον άλλο, επειδή απλά έχει μια διαφορετική γνώμη και στάση; Μπορούμε να αντέξουμε μια διαφορετική κοσμοθεωρία, χωρίς να θυμώνουμε και να αντιδρούμε υπερβολικά;

Ο «ακατάλληλος» για σένα άνθρωπος φαίνεται και από το πόσο πραγματικά σε νοιάζεται ή όχι και τόσο. Θέλει να γίνονται τα πράγματα όπως βολεύουν εκείνον μόνο; Μπαίνει στη δική σου θέση, στη δική σου ψυχολογία; Βάζει το «εγώ» του πάνω ή κάτω από εσένα; Μπορεί να κάνει κάποιες φορές πίσω για κάτι που είναι σημαντικό για σένα; Μπορεί να κάνει υπερβάσεις για σένα; Θέλει να σε προστατεύει; Θέλει να είσαι καλά; Πονάει όταν δεν είσαι καλά; Προσπαθεί να σε διευκολύνει, να σε κάνει να αισθανθείς καλύτερα; Όχι γιατί πρέπει, αλλά γιατί το θέλει;

Ένα άλλο πολύ σημαντικό σημείο είναι οι αξίες και οι αρχές που πρεσβεύει το κάθε μέλος. Συγκλίνουν ή μήπως αποκλίνουν; Η ηθική διαπαιδαγώγηση που κουβαλάει ο καθένας θα βγει στη συμπεριφορά του και στις αποφάσεις του. Είναι κάποιος ειλικρινής, αφοσιωμένος, πιστός, σταθερός; Ή μήπως δεν είναι σίγουρος για την επιλογή του συντρόφου του;

Είναι επιρρεπής; Έχει συναισθηματικές διακυμάνσεις; Τα έχει «βρει» πρωτίστως με τον εαυτό του; Μπορεί εύκολα να λέει ψέματα; Μπορεί κάποιος να κάνει αυτόν που είναι δίπλα του να νιώθει ασφαλής ή μήπως απλά προσπαθεί να καλύψει τα δικά του κενά, ψάχνοντας γενικά για επιβεβαίωση;

Οι ανθρώπινες σχέσεις δοκιμάζονται διαρκώς. Κανείς δεν είναι τέλειος, ούτε και το περιμένουμε από κάποιον άλλο να είναι. Αυτό που έχει σημασία, ωστόσο, είναι η σχέση να είναι αρμονική, ισορροπημένη. Να ρέει αβίαστα και να εξελίσσεται. Να νιώθει ο καθένας ότι εισακούγεται και ότι αυτό που λέει δεν απαξιώνεται.

Να νιώθει σημαντικός στα μάτια του άλλου και να αισθάνεται συνεχώς ότι γίνεται «καλύτερος» και πιο ολοκληρωμένος άνθρωπος. Αντίθετα, όταν κάποιος βιώνει στη σχέση του μια μόνιμη αμφιβολία, ανασφάλεια, ένταση και άγχος, τα πράγματα δεν είναι ευοίωνα.

Τα σημάδια ότι ο άνθρωπος δίπλα σου δεν είναι ο κατάλληλος για σένα, ίσως, είναι από καιρό εκεί. Τις περισσότερες φορές αργούμε να τα συνειδητοποιήσουμε, γιατί δικαιολογούμε και ελπίζουμε ότι κάπου παρακάτω τα πράγματα θα πάνε καλύτερα.

Τα συναισθήματά μας, μας κάνουν πιο ευάλωτους, πιο επιεικείς πιο ανεκτικούς. Η απογοήτευση και η αφύπνιση έρχεται με τον καιρό, όταν το μοτίβο των συμπεριφορών του άλλου επαναλαμβάνεται και ίσως και χειροτερεύει! Όταν δεν υπάρχει άλλος χώρος πια για υπομονή, για ανοχή και για συγκάλυψη, όταν ο ψυχικός πόνος μεγαλώνει, η απομυθοποίηση είναι αναπόφευκτη.

Αρχίζεις να βλέπεις πιο καθαρά. Αρχίζεις να γίνεσαι πιο ρεαλιστής και πιο ενσυνείδητος. Όταν έχεις κουραστεί να προσπαθείς και για τους δύο, όταν έχεις καταλάβει ότι, ό,τι και να κάνεις, η κριτική και η ένταση από την άλλη πλευρά δεν μειώνονται, τότε δεν μένει τίποτα άλλο πια από την παραδοχή. Την παραδοχή ότι ίσως έκανες λάθος στην επιλογή σου. Ότι άλλα νόμιζες, άλλα ήλπιζες και άλλα ήρθαν.

Αυτό δε σημαίνει ότι πρέπει για κάτι να μετανιώσεις. Δεν ήξερες πώς θα εξελιχθεί η κατάσταση. Το πιο σημαντικό είναι τι κάνεις τώρα που ξέρεις, τώρα που έμαθες! Θα βρεις τη δύναμη να πάρεις θέση; Ή θα παραμείνεις στο ίδιο σημείο; Κανείς δεν είναι απαραίτητα κακός, επειδή δεν ταιριάζουμε ο ένας με τον άλλο.

Ωστόσο, κανείς δεν μπορεί να γίνει ήρεμος και ευτυχισμένος, αν παραμένει με κάποιον που η απόσταση ανάμεσά τους είναι πολύ μεγάλη πια για να γεφυρωθεί... Τα αρνητικά βιώματα στη σχέση, οι προκατάληψη του ενός πλέον για τον άλλο, η συσσωρευμένη ματαίωση και το αίσθημα ότι δεν μπορείς να είσαι ο εαυτός σου, όπως θα το ήθελες, είναι τα στοιχεία εκείνα που έψαχνες, για να καταλάβεις πόσο συμβατός ή όχι είσαι με τον πιο κοντινό σου άνθρωπο... Ακόμα κι αν προσδοκούσες διαφορετικά...