Γιάννης Σταυλάς: Το κέντρο της πόλης στην «Εντατική»

Γιάννης Σταυλάς: Το κέντρο της πόλης στην «Εντατική»

Γιάννης Σταυλάς: Το κέντρο της πόλης στην «Εντατική»

Rodiaki NewsRoom

ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΚΕ 1241 ΦΟΡΕΣ

Γράφει ο
Γιάννης Σταυλάς

Ακούγεται απίστευτο αλλά είναι πραγματικότητα: Κατά τη διάρκεια του τριμήνου της τουριστικής αιχμής (Ιούλιος-Αύγουστος-Σεπτέμβριος), περισσότερα από 45.000 ενοικιαζόμενα αυτοκίνητα κυκλοφορούν καθημερινά στο νησί μας.

Αν συνυπολογίσουμε τα κάθε λογής οχήματα των μόνιμων κατοίκων και επιχειρήσεων, το νούμερο προσεγγίζει τον απίστευτο αριθμό των 140.000. Από αυτά το 70% περίπου κινούνται στο βόρειο τρίγωνο, και γύρω στις 50.000 συνωστίζονται καθημερινά στην πόλη, μετατρέποντας το διοικητικό, οικονομικό και πολιτιστικό κέντρο της σε ένα τεράστιο πάρκινγκ - ένα τοπίο όπου κυριαρχούν τα μεταλλικά κουφάρια αυτοκινήτων και ο θόρυβος.

Η πολυσυζητημένη μελέτη «Κυκλοφοριακές ρυθμίσεις της πόλης Ρόδου» δεν δίνει ικανοποιητικές λύσεις στο ομολογουμένως τεράστιο πρόβλημα. Συγκεκριμένα:

1ον) δεν γίνεται αναφορά για ρύθμιση της κυκλοφορίας γύρω από τη Μεσαιωνική Πόλη (Μ.Π.)
2ον) δεν προτείνει κυκλικούς κόμβους στον ιστό της πόλης
3ον) εστιάζει σε υπόγειους χώρους στάθμευσης σε Πλατείες Ρίμινι, Ελευθερίας, Αντιναυάρχου Ιωαννίδη και Ενυδρείο, που εκτός από πανάκριβες κατασκευές, δεν δίνουν ικανοποιητική λύση όσον αφορά τη χωρητικότητα
4ον) δεν υποδεικνύει σύγχρονες πρακτικές για τη δέσμευση, έλεγχο και πληρωμή των θέσεων στάθμευσης στο κέντρο.

Η καθαίρεση του αυτοκινήτου από την κορυφή των επιλογών του πολίτη αποτελεί μονόδρομο για τη βελτίωση της εικόνας της πόλης. Κεντρικό ρόλο σε κάθε σχεδιασμό επιβάλλεται επιτέλους να αποκτήσουν ο άνθρωπος, κάθε ηλικίας και μορφής κίνησης, τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, και βέβαια η οδική ασφάλεια.

Από τον βαθμό ικανοποίησης του στόχου αυτού αξιολογείται η επάρκεια των υπηρεσιών της δημοτικής αρχής.
«Σκεφτείτε καθαρά για να γίνει απλό» έλεγε ο αλησμόνητος Steve Jobs της Apple.

A. ΣΤΑΘΜΕΥΣΗ
Στο κέντρο πρέπει να ρυθμιστεί επειγόντως η στάθμευση. Όπως σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις, μπορεί να χωριστεί σε τέσσερις ζώνες διαφορετικού χρώματος: πράσινο, πορτοκαλί, κόκκινο και μαύρο. Η πράσινη ζώνη είναι ένας ελεύθερος και απεριόριστος χώρος στάθμευσης που βρίσκεται στα περίχωρα της πόλης, ενώ η πορτοκαλί ζώνη είναι ένας χώρος επί πληρωμή που βρίσκεται γύρω από το διοικητικό, εμπορικό και πολιτιστικό κέντρο. Εδώ ο μέγιστος χρόνος στάθμευσης είναι 4 ώρες και 15 λεπτά, με τιμή π.χ. 1,50 ευρώ την ώρα.

Από την άλλη, η κόκκινη ζώνη, που βρίσκεται στο υπερκέντρο της Ρόδου, είναι μια περιοχή με υψηλότερη χρέωση, π.χ. 3,50 ευρώ την πρώτη ώρα και 5 για τη δεύτερη και την τρίτη.

Τέλος, στη μαύρη ζώνη απαγορεύεται αυστηρά η στάθμευση, με χρήση δαγκάνας ή γερανού σε παράνομες σταθμεύσεις. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι ζώνες επί πληρωμή πρέπει να γίνονται δωρεάν από Δευτέρα έως Σάββατο το βράδυ, π.χ. από τις 23:00 έως τις 09:00, καθώς και τις Κυριακές και τις αργίες. Η κατανόηση αυτών των ζωνών θα βοηθήσει να επιλέξει κανείς την καλύτερη επιλογή στάθμευσης στη Ρόδο, σύμφωνα με τις ανάγκες του.

Εφαρμογές, όπως το “Parkimeter” στο Μπορντό, διευκολύνουν αφάνταστα πολίτες και επισκέπτες για τον σκοπό αυτό. Σε αυτή τη διαδικτυακή εφαρμογή δίνει κανείς τη διεύθυνση προορισμού, την ημέρα και τις ώρες στάθμευσης, π.χ. Τρίτη 30 Αυγούστου από 11:00 έως 12:30, και προτείνεται η βέλτιστη θέση στάθμευσης και χρέωση.

Επίσης, δίνεται η δυνατότητα κράτησης θέσης στάθμευσης, καταγράφοντας τον αριθμό κυκλοφορίας του οχήματος και πληρώνοντας το τίμημα από το κινητό ή το tablet.

Ο έλεγχος διενεργείται πανεύκολα από κινούμενο όχημα, το οποίο σκανάρει τους αριθμούς κυκλοφορίας.
Η αύξηση χώρων στάθμευσης σε περιοχές εμπορικού ή τουριστικού ενδιαφέροντος λύνεται σήμερα με σύνθετες μεταλλικές κατασκευές. Η επιλογή αυτή επικρατεί διότι η πτυχή της σχέσης κόστους / αποτελεσματικότητας είναι θεμελιώδους σημασίας.

Να λοιπόν μια καλή επενδυτική ευκαιρία... πολύ πιο αποδοτική από την κατασκευή και άλλων κλινών στην ήδη κορεσμένη Ρόδο. Μια επένδυση που απαιτεί τη σύμπραξη Δημοσίου που διαθέτει τα οικόπεδα, με ιδιώτες επιχειρηματίες που διαθέτουν τα κεφάλαια και πλεονεκτούν στη διαχείριση.

Το μέσο κόστος κατασκευής ενός πολυώροφου πάρκινγκ ανέρχεται σε 3.000 μέχρι και 10.000 ευρώ ανά θέση στάθμευσης. Τοπικές συνθήκες, παράγοντες άνεσης και αισθητικής και το μέγεθος των πρόσθετων εγκαταστάσεων, όπως π.χ. βενζινάδικα, πλυντήρια αυτοκινήτων, περίπτερα κ.λπ. συμβάλουν στο κόστος κατασκευής.

Ένα κτήριο στάθμευσης αυτοκινήτων 550 θέσεων απαιτεί οικόπεδο 32m X 83m και στοιχίζει από 1.650.000 μέχρι 5.500.000 Ευρώ. Αν υποθέσουμε, λοιπόν, ότι κατά τη θερινή περίοδο η κάθε θέση στάθμευσης μπορεί να αποφέρει συντηρητικά γύρω στα 20 Ευρώ την ημέρα, αυτό σημαίνει:

550 θέσεις Χ 20 Ευρώ/ημέρα Χ 200 μέρες τον χρόνο = 2.200.000 Ευρώ. Η απόσβεση, δηλαδή, μιας τέτοιας επένδυσης μπορεί να ολοκληρωθεί μέσα σε 2-3 χρόνια.

Περιμετρικά της Μεσαιωνικής Πόλης υπάρχουν αρκετές επιλογές χωροθέτησης τέτοιων κτηρίων. Με γνώμονα το δημόσιο συμφέρον μπορούν να υπερκεραστούν τυχόν γραφειοκρατικές δυσκολίες.

B. ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ
Κίνητρα χρήσης
λεωφορείων «ΡΟΔΑ»
1. Μηνιαίες ή και ετήσιες κάρτες για μόνιμους κατοίκους - σε τιμή έκπληξη
2. Εκπτωτικές κάρτες για μαθητές, φοιτητές, ένοπλες δυνάμεις, συνταξιούχους, ΑμεΑ κ.λπ.
3. Υπηρεσιακό λεωφορείο για μετακίνηση Δημοσίων Υπαλλήλων στους χώρους εργασίας στο κέντρο
4. Προσαρμογή συχνότητας δρομολογίων ανάλογα με τις ώρες αιχμής. Σε ώρες πρόσβασης και αποχώρησης εργαζομένων από τις δουλειές τους, συχνότητα ανά 10 λεπτά, π.χ. 07:00 - 09:00, 13:30 - 15:30, 16:30 - 18:00 και 20:30 - 21:30
5. Αυτόματη ακύρωση εισιτηρίου με ηχητικό σήμα, (βλέπε παράδειγμα Σεβίλλη)
6. Ένταξη των Δημόσιων Χερσαίων Μεταφορών στο συνολικό δίκτυο μεταφορών, μουσείων και αξιοθέατων της πόλης, με εφαρμογή City Pass.

Φτάνουν πια οι πειραματισμοί με ημίμετρα. Σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις εφαρμόζονται πολύ καλές πρακτικές που μπορούν να υιοθετηθούν στην πόλη μας.

Διαβάστε ακόμη

Ελένη Κορωναίου: Ψυχρότητα ή σιωπηλή κραυγή;

Αργύρης Αργυριάδης: Οι 8 πληγές του κράτους δικαίου

Χρήστος Ροϊλός: Τα Επείγοντα στην Ελλάδα λειτουργούν σε συνθήκες μόνιμης κρίσης

Κοσμάς Σφυρίου: Κατάλυση της Δημοκρατίας, σαν σήμερα πριν 59 χρόνια

Ηλίας Καραβόλιας: Οραματιστές της αφθονίας

Γιάννης Παρασκευάς: Βιβλιοθήκη Ρόδιων συγγραφέων και λογοτεχνών

Μαρία Καρίκη: Πόση «ζημιά» μπορεί να κάνει ο εγωισμός ενός ατόμου;

Άγης Βερούτης: Γραφειοκρατία: cui bono