Θανάσης Καραναστάσης: Πολιτισμένοι... κλέφτες

Rodiaki NewsRoom

Γράφει ο
Θανάσης Καραναστάσης

Δεν ήταν μόνον απρέπεια αλλά και βλακεία του κ. Σούνακ να ακυρώσει τη συνάντησή του με τον Έλληνα πρωθυπουργό.

Γι’ αυτό και τον περιποιήθηκαν καταλλήλως ο ελληνικός αλλά και ο βρετανικός Τύπος!
Το γεγονός αυτό, εκτός από τα γλυπτά του Παρθενώνα, φέρνει, νομίζω, ένα γενικότερο ζήτημα στην επικαιρότητα: αυτό της λεηλασίας των πολιτιστικών αγαθών από τους κατακτημένους.
Αυτό το ξέρουμε από τότε που υπάρχουν ιστορικές πηγές, από τα πολύ αρχαία χρόνια.

Σε κάθε χώρα που έβαλαν το πόδι τους οι κατακτητές, το πρώτο πράγμα που έκαναν ήταν να καταστρέφουν τα ιστορικά μνημεία και να λεηλατούν τους καλλιτεχνικούς θησαυρούς των υπόδουλων λαών. Αυτό σήμαινε την αποκοπή των λαών αυτών από το ιστορικό τους παρελθόν, από τις παραδόσεις και την καλλιτεχνική τους δημιουργία.
Παραδείγματα μας προσφέρει η ιστορία πολλά.

Εδώ στη Ρόδο έχομε το παράδειγμα της λεηλασίας των έργων τέχνης από τον Κάσσιο που τα μετέφερε στη Ρώμη.
Ας θυμηθούμε πόσους θησαυρούς αφαίρεσαν από την Κωνσταντινούπολη, όταν την κατέλαβαν οι Σταυροφόροι.
Αλλά και στις μέρες μας πόσα έργα τέχνης κατέληξαν στις αγορές του Λινδίνου από την κατεχόμενη Κύπρο.

Πώς γέμισαν τα μουσεία τους οι Άγγλοι, οι Γάλλοι, οι Ισπανοί, κι άλλοι αποικιοκράτες κατά τις περιόδους της παντοδυναμίας τους; Mε κλεμμένα έργα.
Ακόμη και στις μέρες μας μεγάλα μουσεία της Ευρώπης και της Αμερικής, συναλλάσσονται με αρχαιοκάπηλους για να πλουτίσουν τις συλλογές τους.
Κορυφαίο παράδειγμα ο αμφορέας του Ευφρονίου, υπέροχο δείγμα της αρχαιοελληνικής κεραμικής τέχνης, προϊόν λαθρανασκαφής, που αγόρασε πριν από κάποιες δεκαετίες το Μητροπολιτικό Μουσείο της Νέας Υόρκης.
Τελικά, μέσω της δικαστικής οδού το πήραν αργότερα πίσω οι Ιταλοί, στη χώρα των οποίων είχε βρεθεί το αγγείο.

Οι αείμνηστοι Χρήστος και Σέμνη Καρούζου πρόλαβαν και έθαψαν στη γη τα εκθέματα του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου για να μην τα πάρουν οι Γερμανοί όταν κατέλαβαν την Αθήνα.
Έτσι κατάφεραν να τα σώσουν.

Τα γλυπτά και όχι τα μάρμαρα του Παρθενώνα είναι μία ξεχωριστή περίπτωση. Διότι αποτελούν τμήματα ενός μνημείου, το οποίο υπάρχει και στέκεται στη θέση που τους αξίζει και θα λάμπουν μέσα στο ελληνικό φως.
Ο λόρδος Έλγιν αφαίρεσε τα γλυπτά από τον ναό της θεάς Αθηνάς με δόλιο και ληστρικό τρόπο.

Επομένως δεν είναι ιδιοκτήτης τους το Βρετανικό Μουσείο, του οποίου μάλιστα η πρόσοψη αντιγράφει την αρχαιοελληνική αρχιτεκτονική. Οι Βρετανοί έχουν τα δικά τους επιτεύματα στις τέχνες και τις επιστήμες και τους θαυμάζουμε γι’ αυτά.
Τα γλυπτά είναι καθαρά δική μας υπόθεση.
Διατυπώνω εδώ μία ιδέα, να καλέσει επίσημα η ελληνική κυβέρνηση τους κυρίους Σούνακ και Όσμπορν στην Αθήνα.

Να τους ξεναγήσει ο κ. Σταμπολίδης στο Μουσείο της Ακρόπολης και να τους παρατεθεί γεύμα στην ταράτσα του Μουσείου. Εκεί θα έχουν συνεχώς τον Παρθενώνα στο οπτικό τους πεδίο. Ίσως έτσι καταλάβουν για ποιο πράγμα μιλούμε.
Να τους ενημερώσουμε κιόλας για την προσπάθεια των αγωνιστών της Ελληνικής Επανάστασης να διασώσουν την εθνική μας κληρονομιά.
Το παράδειγμα του Καραϊσκάκη είναι άκρως διδακτικό.