Σεραφείμ Αθανασίου: Ίσως σας ενδιαφέρει

Rodiaki NewsRoom

Γράφει ο Σεραφείμ Αθανασίου
www.serathan.gr

Φίλες και φίλοι, καλή σας ημέρα.

Θυμήθηκα και παραθέτω μια παροιμία του χωριού μου.

Αυτή τη χρησιμοποιούσαν όσοι ήθελαν να επαινέσουν κάτι δικό τους. Όμως επειδή είχαν και τον «φόβο» μέσα τους μήπως τους περάσουν για εγωιστές ή, στη χειρότερη περίπτωση, ό,τι «καβάλησαν καλάμι», για να «προλάβουν το κακό», αναφερόντουσαν στη Ρουμελιώτικη παροιμία που έλεγε:

«Αν δεν πινέις (επαινέσεις) του σπίτισ’, μπουρεί να πες κι να σι πλακώς».

Και εγώ, καλυπτόμενος πίσω από αυτή την παροιμία, παίρνοντας θάρρος, παρουσιάζω σε σας το δικό μου βιός.

Και το «βιός» είναι δυο βιβλία μου για τα οποία πολλοί φίλοι μου γνωστοί και άγνωστοι που τα διάβασαν, παίρνοντάς με τηλέφωνο, ένα σωρό καλά λόγια μου αράδιασαν και αραδιάζουν!

Και με όσα μου είπαν και λένε-μια που με «συμφέρουν» τα λόγια τους - απευθυνόμενος σε σας, σάς συνιστώ τα δικά μου βιβλία να μη λείψουν από τη δική σας βιβλιοθήκη.

Και για να υπάρχουν σε αυτή πρέπει να...σπεύσετε να τα προμηθευθείτε επειδή αν χαθούν μπορεί να χάσει και η Βενετιά το... κλωνάρι της! Νομίζω ότι η «Βενετιά» είναι ιταλική παροιμία.

Ασφαλώς αυτό που εγώ έχω δεν είναι θάρρος αλλά μεγάλο... θράσος! Όμως, και εδώ, το σπίτι μου «παινεύω» επειδή δε θέλω να «πεσ’ να με «πλακώς»!

Ας σοβαρευτώ όμως κάνοντάς σας γνωστό ότι:

Πρόσφατα δυο δικά μου βιβλία ετέθησαν σε κυκλοφορία.

Το ένα έχει τίτλο «Θύμησες και Γεγονότα-Β’ Έκδοση» και με υπότιτλο «Με πολλές συγκινητικές ιστορίες από την απελευθέρωση της Δωδεκανήσου (31-3-1947)» - και με σελίδες 291.

Είναι αυτοτελή τα άρθρα του και οι συγκινητικές στιγμές τις οποίες εγώ από κοντά με πολλούς συναδέλφους μου έζησα και ζήσαμε, είναι ανεπανάληπτες!

Εμείς οι Χωροφύλακες οιαδήποτε βαθμού κάπου 550 με 600 συνολικά άνδρες όχι μόνο την ευλογημένη ημέρα της απελευθέρωσης (31-3-1947) νιώθαμε συγκινημένοι αλλά και προ αυτής (από 27 έως και 29 Μαρτίου 1947) όταν με το Αρματαγωγό ΧΙΟΣ φεύγοντας από το Σκαραμαγκά και περνώντας από τα, κάπου 638 χρόνια, σκλαβωμένα νησιά μας Λέρο, Κάλυμνο, Κω, Σύμη, Ρόδο στην οποία και σταματήσαμε!

Σε αυτά λοιπόν τα νησιά στα οποία συναδέλφους αφήναμε για την εκεί αστυνόμευση με την υποδοχή που τους γινόταν από το ξέφρενο συγκεντρωμένο πλήθος, οι άλλοι συνάδελφοι που στο ΧΙΟΣ βρισκόντουσαν και έβλεπαν ότι έβλεπαν δεν πίστευαν στα μάτια τους τα οποία χωρίς υπερβολή γεμάτα δάκρυα παρέμειναν!

Και αυτό γινόταν επειδή οι Σκλάβοι αδελφοί μας «ελευθερωτές» μας φώναζαν και από τη χαρά τους «τρέλες» έκαναν οι οποίες δύσκολα περιγράφονται!

Και όλα τούτα, επαναλαμβάνω, γινόντουσαν τότε που στη χερσαία Ελλάδα ο εμφύλιος σπαραγμός στο φόρτε του βρισκόταν τον δε χωροφύλακα ως μαύρο και σιχαμερό βρώμικο πρόβατο τον έβλεπαν αλλά και ως δολοφόνο του λαού τον χαρακτήριζαν!

Καλοί μου φίλοι στερούμαι ικανότητες δημοσιογράφου γιατί δεν είμαι δημοσιογράφος αλλ’ ούτε και συγγραφέας και τον τίτλο του συγγραφέα, στη δική μου ράχη, άλλοι τον «κόλλησαν» και εγώ, με το πες, πες, στις πολλές αρνήσεις μου και το «τράβα με κι ας κλαίω», κινδυνεύω να τον αποδεχτώ...

Δεν έχω λοιπόν τέτοιες ικανότητες και απλά ότι παλιό συμβάν στο νου μου κατεβαίνει πολλές φορές το χέρι μου γράφει και μερικές από τις αναπολήσεις μιας 33άχρονης αστυνομικής μου ζωής (1945-1978) σε βιβλία μου τυπωμένες βρίσκονται!

Το δεύτερο βιβλίο μου (και εκείνο ιστορικό, όχι όμως σαν το πρώτο, λογίζεται) έχει τίτλο «Ο Πρώην Αστυνόμος της Αργαλαστής Πηλίου -1965-1966- θυμάται και εξιστορεί» και έχει 207 σελίδες.

Και τα δύο βιβλία έχουν πολύ καλή εμφάνιση, τα εκδίδω εγώ προσωπικά σε Τυπογραφείο Αθηνών (όχι σε Εκδοτικό Οίκο) και το ηλεκτρονικό βιβλιοπωλείο, Captainbook.gr τηλ. 210-3846805 Σόλωνος 99 Τ.Κ. 10.678 Αθήνα, τα εκπροσωπεί!

Ο “Captainbook” με δική μου έγκριση, έχει την αποκλειστική κεντρική διάθεσή τους στο να τα κινεί σε αναγνώστες που τα ζητούν και η όποια παραγγελία, σε 3-4 εργάσιμες ημέρες, βρίσκεται στα χέρια τους!

Βέβαια ο ενδιαφερόμενος τα βιβλία μου μπορεί να τα προμηθευτεί και από οποιοδήποτε βιβλιοπωλείο του Ελλαδικού χώρου, ο δε βιβλιοπώλης θα τα παραγγείλει στον Captainbook όμως δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω αν, στην προκειμένη περίπτωση, ο αγοραστής επιβαρύνεται με περισσότερα έξοδα.

Το «Θύμησες και Γεγονότα/ θα το συνιστούσα σε όλους τους Δωδεκανησίους (έχω υπηρετήσει σε Λέρο, Κάλυμνο, Κω και Καστελλόριζο), ιδιαίτερα θα έλεγα να το διαβάσουν οι Ροδίτες επειδή εκεί περισσότερα χρόνια υπηρέτησα- και πολύ καλά τους προγόνους των σημερινών κατοίκων αυτής της Πόλεως από το 1947 γνώρισα και αγάπησα !

Και εκείνους τους Δωδεκανησίους δεν είμαι ο μόνος που τους αγάπησε είναι η μεγάλη πλειοψηφία των συναδέλφων μου που είχαν, είχαμε τη μεγάλη τύχη να βρεθούμε κοντά τους και για πολλά χρόνια να συνυπάρχουμε με νομοταγείς, απλούς και φιλόξενους ανθρώπους!

Το ίδιο θα έλεγα για το δεύτερο βιβλίο μου «Τον Αστυνόμο της Αργαλαστής Πηλίου 1965-1966 θυμάται και εξιστορεί» να το αποκτήσουν οι Βολιώτες και περισσότερο οι κάτοικοι της Αργαλαστής και των γύρω από αυτό το όμορφο Κεφαλοχώρι χωριών, επειδή οι τωρινοί νέοι στην ηλικία κάτοικοι της περιοχής, πολλά θα μάθουν για την προ 60 χρόνων εποχή στην οποία και εγώ, είχα την τιμή για δυο χρόνια 1965 και 1966, να βρίσκομαι Αστυνόμος στην Αργαλαστή και να γνωρίσω νομοταγείς και νοικοκυραίους (Αρχοντάνθρωποι οι περισσότεροι) οι οποίοι τα εκεί υπηρετούντα αστυνομικά όργανα σαν δικά τους παιδιά τα έβλεπαν, μας έβλεπαν όχι μόνο στην Αργαλαστή αλλά και σε όλα τα χωριά του Πηλίου απόλυτο σεβασμό απολαμβάναμε!

Και- μια που «πήρα φόρα»- συνιστώ τα βιβλία μου στους αποστράτους και εν ενεργεία δικούς μου συναδέλφους οιουδήποτε βαθμού.

Και τα συνιστώ επειδή όλοι τους έχουν πολύ μικρότερη ηλικία από μένα (98 χρονών είμαι και τους εύχομαι στο διπλάσιο των δικών μου χρόνων να είναι η δική τους ζωή) και οπωσδήποτε εκείνα που θα μάθουν για τη ζωή των παλιών τους συναδέλφων και όχι μόνο θα πλουτίσουν τις γνώσεις τους μια που δικαιολογημένα πολλοί από αυτούς δεν τα γνωρίζουν ενώ όλοι τους, οι σημερινοί απόστρατοι και εν ενεργεία αστυνομικοί δεν είχαν γεννηθεί και αν, παρ’ελπίδα είχαν, μόνο θα «μπουσούλαγαν»!

Γράφοντας αυτά εννοώ πως θα μάθουν και για τους τότε αυστηρούς Κανονισμούς οι οποίοι στην «πρίζα» όλους μας είχαν (από χωροφύλακα μέχρι και Αρχηγό), όμως με εκείνη την αυστηρότητα (άλλες οι τότε εποχές) η χωροφυλακή απέδιδε έργο και τα παιδιά αυτής (παρά τα πολλά της... απαράδεκτα) αγαπημένα και σαν μια γροθιά δεμένα βρισκόντουσαν!

Καλοί μου φίλοι, πολλά σας είπα για τα βιβλία μου και ειλικρινά, δεν νοιώθω όμορφα επειδή άλλοι και όχι εγώ έπρεπε να τα παρουσιάσουν (βέβαια, σύντομα θα γίνει και αυτό) όμως, ο πάντα αδιόρθωτος φίλος σας το τόλμησε και σας ενημέρωσε, συγχωρήστε τον.

Κλείνοντας, αφού «παίνεσα το σπίτι μου» και είμαι βέβαιος πως δεν θα... «πεσ’» να μι «πλακώσ’», σε περίπτωση που κάποιος από σας θέλει να επικοινωνήσει μαζί μου, θα χαρώ να τον ακούσω και από τηλεφώνου: 24210-87646 και 6974707033.