Βασίλης Πανάγου: Πολιτική, πολιτικοί και πολιτικάντηδες...

Rodiaki NewsRoom

Tου
Βασίλη Πανάγου
Οικονομολόγου–Social Media Manager

Έφτασε και πάλι η ώρα που κορυφώνονται οι ζυμώσεις για τις επερχόμενες εκλογικές διαδικασίες. Συζητήσεις επί συζητήσεων, εκτιμήσεις, προγνωστικά, παράπονα και ό,τι άλλο μπορεί να συνεπάγεται η αρχή ενός μακρύ προεκλογικού αγώνα, με πρώτο σταθμό φυσικά, τις Εθνικές εκλογές.

Έχουν ήδη αρχίσει να οργανώνονται επιτελεία, ενώ όλοι κρέμονται από τις δημοσκοπήσεις που έρχονται. Πάλι καλά που δεν είναι διατεθειμένοι οι περισσότεροι μνηστήρες της πολιτικής ζωής του τόπου να παραγγείλουν από μία, γιατί αλλιώς θα μπαίναμε σε μια διαδικασία όπου θα «κρίνονταν» πρόωρα οι μάχες πίσω από τηλεφωνικά ερωτηματολόγια και άπειρες μπακάλικες μεταφράσεις ποσοστών και αποτελεσμάτων.

Οι πραγματικές δημοσκοπήσεις δεν είναι άλλες από αυτές του «πεδίου» και όποιος δεν μπορεί να το συνειδητοποιήσει αυτό, δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει τις εταιρίες ερευνών και τα επιστημονικά εργαλεία που παρέχουν, για την αποτύπωση της στιγμής.

Μπαίνουμε λοιπόν στη «μάχη» της προεκλογικής περιόδου, όπως πάντα, με καθαρά ψηφοθηρικούς όρους. Από όραμα όμως; Από προτάσεις; Από πραγματική διαβούλευση; Πότε περιμένουν να ανοιχτούν στην κοινωνία; Η πολιτική είτε σε επίπεδο βουλευτικό είτε αυτοδιοίκησης, δεν μπορεί να χαραχτεί μέσα σε τέσσερις τοίχους και κλειστά τραπέζια. Δεν μπορεί να χαραχτεί από εξ αποστάσεως επικοινωνιακά επιτελεία, με έτοιμα κείμενα και ατάκες. Η πραγματική πολιτική που θα μπορεί να κάνει πράξη όλα όσα έχει ανάγκη ο τόπος, είναι στις γειτονιές, στις αγορές, στους χώρους εργασίας, εκεί που χτυπάει η καρδιά των πολιτών.

Κάποιοι θα κάνουν βασικό σύνθημα την εμπειρία και το έργο, κάποιοι άλλοι την ανανέωση, κάποιοι άλλοι απλά θα καβαλήσουν το «ποτάμι» της σίγουρης παραδοσιακής ή ακόμα και πελατειακής ψήφου.

Είτε εκφράζουν, είτε όχι τους πολίτες οι παραπάνω λογικές, ένα είναι το δεδομένο: ότι θα επιλέξουν και πάλι στη λογική του «μη χείρον βέλτιστον». Μπορεί να αλλάξει αυτό; Ναι μπορεί! Πώς; Όταν όλοι όσοι εμπλακούν στις προεκλογικές αυτές μάχες μιλήσουν για την επόμενη μέρα του τόπου, με ρεαλισμό, με σχέδιο και με γνώμονα τις πραγματικές συνθήκες που βιώνουν οι πολίτες.

Οι πολίτες κουράστηκαν από την παρελθοντολογία και τη μιζέρια. Οι πολίτες αναζητούν λύσεις και πραγματική επαφή με όσους πολιτειακούς παράγοντες έχουν όρεξη να προσφέρουν. Όχι με όσους έχουν κάνει επάγγελμα την πολιτική καριέρα, όχι με όσους ευκαιριακά ζητούν την ψήφο για να υπηρετήσουν το σχέδιο μικρών ή μεγάλων συμφερόντων.

Στόχος λοιπόν στις επόμενες εκλογικές διαδικασίες είναι να αναδειχθούν άνθρωποι της «πιάτσας» όπως θέλουμε να λέμε. Άνθρωποι που θεωρούν την πολιτική λειτούργημα και όχι ευκαιρία, να ικανοποιήσουν τη ματαιοδοξία τους.

Ας ελπίσουμε το νέο αυτό μοντέλο να μην αργήσει να έρθει. Σε άλλη περίπτωση, θα το υποκαταστήσει ένα άλλο μοντέλο με συγκεκριμένα κέντρα συμφερόντων που θα εισβάλει βίαια στην πολιτική ζωή του τόπου. Ή μήπως έχει εισβάλει ήδη;