Αγαπητός Ξάνθης: Λίγα μαθήματα για τη δημοσιογραφία
ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΚΕ 712 ΦΟΡΕΣ
Γράφει ο Αγαπητός Ξάνθης
Αρχιτέκτονας
Η απόφαση παρακολούθησης μαθημάτων δημοσιογραφίας του χειμερινού κύκλου του 2021 σε μορφή σεναρίου του “Citycampus”, με online τρόπο ήταν μια ευχάριστη έκπληξη. Με συντονιστή τον άξιο καθηγητή Μ.Ε., κ. Πολέμη Κωνσταντίνο, ταξιδέψαμε στον κόσμο της δημοσιογραφίας σε μια πολυποίκιλη εκπαιδευτική διαδρομή, γεμάτη ενδιαφέροντα σχετικά θέματα.
Αρχίσαμε με το νόημα της είδησης για να περάσουμε στη δομή ενός άρθρου, να σταματήσουμε επίμονα στον τρόπο σύνταξης του αλλά και στην παρουσία του προλόγου-κυρίου μέρους- επιλόγου, για φτάσουμε στην παρουσία των διακριτικών τίτλων, να ενημερωθούμε πως μπορούμε να κτίσουμε το δικό μας site, ως σύγχρονο μέσο επικοινωνίας. Στα επόμενα μαθήματα μάθαμε για την αντικειμενικότατα και την αλήθεια ενός άρθρου, όπως επίσης για την δεοντολογία και την αντικειμενικότητα του εκπεφρασμένου λόγου στο χώρο της δημοσιογραφίας.
Γιατί όπως έλεγε και ο δημοσιογράφος, Λυκούργος Κομίνης: «Η αποστολή του δημοσιογράφου όπως είναι γνωστό είναι διπλή: η μια αφορά στην καταγραφή των στοιχείων κάθε γεγονότος και η άλλη στη μετάδοση της αλήθειας».1
Τα τελευταία μαθήματα περιστρεφόντουσαν γύρω από τη δεοντολογία και την αντικειμενικότητα και τον ρόλο των Μ.Μ.Ε μέσα από τον αξιολογικό λόγο.
Γιατί, όπως έλεγε και πάλι ο Λυκούργος Κομίνης: «Ο βαθμός ελευθερίας στα Μ.Μ.Ε αντικατοπτρίζει και το βαθμό του δημοκρατικού επιπέδου. Δυσδιάκριτα πολλές φορές τα όρια της ελευθερίας και ασυδοσίας, αλλά υπαρκτά».2
Για να ολοκληρώσουμε τον κύκλο του στοχασμού και της εμβάθυνσης της ουσίας της δημοσιογραφίας μέσα από την έρευνα της προπαγάνδας και τον επηρεασμό της στη δημοσιογραφία.
Αναφέρει ενδεικτικά ο καθηγητής Κοινωνικής Θεωρίας, Κύρκος Δοξιάδης: «Η προπαγάνδα είναι η χρήση του δημόσιου λόγου, που αποσκοπεί στη δημιουργία ηθικού πανικού και συγχρόνως η ίδια βιάζει και παραποιεί την αλήθεια».3
Και μάλιστα σε άρθρο της Σίσσυς Αλωνιστιώτου στην εφημερίδα «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ-Τέχνες και Γράμματα», με τίτλο «Η σοκαριστική προπαγάνδα του Brexit», στις 10.7.2016, σ.3 διαπιστώνεται παράδοξα, σύμφωνα με το βιβλίο του Eduard L. Bernays «Προπαγάνδα», εκδόσεις: Νεφέλη ότι «η Προπαγάνδα ήρθε για να μείνει. Δεν θα πεθάνει ποτέ!».
Πράγματι, ο δημοσιογράφος όπως έλεγε και ο πατέρας της δημογραφίας, Χρήστος Πασαλάρης, είναι «είδηση-έρευνα-ερμηνεία-αποκάλυψη-απλότητα-συντομία-ζωντάνια».4
Αυτή τη γοητεία που κατέχει ο δημοσιογράφος, προσπάθησα να πλησιάσω νοιώθοντας ότι «μια εφημερίδα είναι μια μορφή ερωμένης για τον αναγνώστη».5
Αυτή τη μυσταγωγία των απόκρυφων αλλά και φανερών μέσα από τον λόγο της γραφής ενστερνίστηκα την ανάγκη να «ξετρυπώσω», έχοντας σαν συνταξιδιώτη τη δημοσιογραφία, για να φτάσω στη δική μου Ιθάκη των επιδιωκόμενων γνώσεων.
Η μαγική τρέλα της δημιουργίας μέσα από την απόδοση ενός άρθρου με τη σύνταξη αλλά και την ελκυστικότητα ήταν ένα κίνητρο να ανακαλύψω τη σύλληψη αλλά και εκτέλεση ενός θέματος –άρθρου που αγγίζει την πραγματικότητα αλλά και τα απόκρυφα της παρουσίας.
Το γράψιμο είναι σοβαρό ζήτημα και υπάρχει η απαίτηση της αληθινής προσήλωσης και ουσίας. Επιτάσσει στον αρθρογράφο να είναι ειλικρινής και με πλούσιο λεξιλόγιο, ώστε να μπορεί να ευαισθητοποιήσει τον αναγνώστη και να του διεγείρει όσες περισσότερες συγκινήσεις από τις πέντε αισθήσεις.
Ο δημοσιογράφος είναι τα μάτια, η φωνή και τα αυτιά της κοινωνίας, καθόσον εκφράζει τις ανησυχίες, τις αγωνίες για το μέλλον. Και το επάγγελμα του πλησιάζει το λειτούργημα, εκφράζοντας ηθικές αρετές που τον καθιστούν παράδειγμα αλήθειας για τους άλλους.
Έρχεται εδώ ο Μιχάλης Μαστής δημοσιογράφος και καταγράφει: «Ο δημοσιογράφος-ρεπόρτερ πρέπει να έχει μπέσα, να διαθέτει ήθος δημοσιογραφικό. Να είναι έντιμος και πεντακάθαρος με αυτά που γραφεί και με εκείνα που εννοεί».6
Το αναφερόμενο σεμινάριο του «Citycampus» είχε την ευγενή πολυτέλεια να προσφέρει μέσα σε ένα ικανοποιητικό κύκλο γεμάτο από τεκμηριωμένες πηγές, μεταδοτικότητα, ασκήσεις και πλήθος αρχειακού υλικού ένα σύγχρονο εκπαιδευτικό αντικείμενο, με τη χρήση πλατφόρμας σύγχρονης και ασύγχρονης τηλεκπαίδευσης.
Το σεμινάριο ξεπέρασε τα όρια ενός δημοσιογραφικού κύκλου και προσέθεσε στοιχεία και θέσεις κρίσης για έναν ενεργό και δραστήριο πολίτη.
Ήταν και είναι ένα «εργαλείο» δημοκρατίας και πολυμαθείας.
Γιατί δημοκρατία σημαίνει πλουραλισμός και συμμετοχή.
Υ.Σ. Όλοι εμείς που παρακολουθήσαμε το σεμινάριο νοιώθουμε τυχεροί, γεμίζοντας τις μπαταρίες της δημοσιογραφικής γνώσης στο χρόνο που μας δόθηκε.
1 Βλ. σχετ. Κομίνης, Λ., (1993).Τα μυστικά της δημοσιογραφίας. Αθήνα: Καστανιώτη, σ.51
2 Βλ. σχετ. Κομίνης, Λ., (2002). Από την πένα στην οθόνη. Αθήνα: Πατάκη, σ. 155
3 Βλ. σχετ. Δοξιάδης, Κ., (2016). Προπαγάνδα. Αθήνα: νήσος, σ. 37
4 Βλ. σχετ. Πασαλάρης, Χ., (1970). Πώς να γίνετε δημοσιογράφος. Αθήνα: Εστία, σ. 5.
5 Βλ. σχετ. Charney, V.M., & Charney, B., (1992). Η τέχνη του ρεπορτάζ. Μτφρ. Α. Χριστοδουλίδης.. Αθήνα: Γνώση, σ. 19.
6 Βλ. σχετ. Μαστής, Μ., 2013). Το ρεπορτάζ που δεν έκανα. Ρόδος: Ένωση Σ.Η.Ε.Π.-Η. σ, 11
Ακολουθήστε τη Ροδιακή στο Google News
