Tα παγκάκια, τα φανάρια και οι λακκούβες στη Ρόδο

Tα παγκάκια, τα φανάρια και οι λακκούβες στη Ρόδο

Tα παγκάκια, τα φανάρια και οι λακκούβες στη Ρόδο

Rodiaki NewsRoom

ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΚΕ 969 ΦΟΡΕΣ

Γράφει ο Θανάσης Καραναστάσης

ΤΑ ΠΑΓΚΑΚΙΑ
Τα παγκάκια στους πεζόδρομους της πόλης μας για ποιον λόγο τοποθετήθηκαν;
Υποθέτω για να κάθονται οι άνθρωποι, κυρίως ηλικιωμένοι, άτομα με κινητικά προβλήματα και μητέρες με μωρά.
Λάθος μου. Τα παγκάκια τοποθετήθηκαν για να αυξήσουν το δυναμικό τους σε τραπεζοκαθίσματα οι παρακείμενες καφετέριες και τα μπαρ. Τα περικύκλωσαν με καρέκλες και τραπέζια και ουσιαστικά τα «απαλλοτρίωσαν». Ξοδεύτηκε δημοτικό χρήμα για να κατασκευαστούν τα παγκάκια αυτά, αλλά κάποιοι αυθαίρετα άλλαξαν τη χρήση τους. Και η δημοτική αρχή τι κάνει; Ποια δημοτική αρχή; Αυτή είναι απασχολημένη με τη σύλληψη υψηλών οραμάτων.

ΤΑ ΦΑΝΑΡΙΑ
Είναι μια μεγάλη ντροπή για τη Ρόδο. Υποθέτει κανείς ότι οι φωτεινοί σηματοδότες υπάρχουν για να ρυθμίζεται η κυκλοφορία και να παρέχεται ασφάλεια σε οδηγούς και πεζούς. Πάλι λάθος. Σκοπός των φαναριών στο νησί μας είναι να διακοσμούν τις διασταυρώσεις. Γι’ αυτό δεν είναι απαραίτητο να λειτουργούν κανονικά. Έχουν ρυθμιστεί να λειτουργούν με... μπονάτσα. Άμα βρέχει, άμα φυσά σοροκάδα ή δραμουντάνα παύουν αυτομάτως να λειτουργούν. Όταν καίγεται κάποια λάμπα, βιασύνη δεν υπάρχει. Μπορεί να περάσει ένας και ενάμιση μήνας για να αλλαχθεί. Είναι δε τόσο έξυπνη η ρύθμισή τους που κάθε 200 ή 300 μέτρα «κοκκαλώνει» η κυκλοφορία επειδή πέφτει κόκκινο...
Και η δημοτική αρχή δεν ενδιαφέρεται να λύσει το πρόβλημα; Άλλη ερώτηση παρακαλώ.

ΟΙ ΛΑΚΚΟΥΒΕΣ
Κάθε φορά που βρέχει δημιουργούνται λακκούβες στους δρόμους. Περνά κάποιο συνεργείο, ρίχνει δυο φτιαριές άσφαλτο και φεύγει. Ξαναβρέχει, φεύγει η άσφαλτος, ακολουθείται η ίδια διαδικασία. Και όταν ρίχνουν την άσφαλτο ποτέ δεν φροντίζουν να την φέρνουν στο ίδιο επίπεδο με το οδόστρωμα. Έτσι οι δρόμοι είναι γεμάτοι με «καμπούρες» που κάνουν τα τροχοφόρα να χοροπηδούν με χάρη... Και η δημοτική αρχή δεν έχει τρόπο να λύσει το πρόβλημα; Άντε πάλι, τα ίδια θα λέμε;

Διαβάστε ακόμη

Δημήτρης Γάκης : Διακόσια δύο χρόνια από το ολοκαύτωμα, από την μεγάλη θυσία-Να κρατήσουμε ανοιχτό το όστρακο της Ηρωικής νήσου Κάσου.

Μαρία Καρίκη: Άνθρωποι που καταπατούν τα όρια σου…

Αγαπητός Ξάνθης: Το νόημα μιας μεγάλης αγκαλιάς την εποχή της απόστασης και της ατομικότητας

Νικήτας Γρύλλης: Η Δημόσια Διοίκηση στην Υπηρεσία του Πολίτη – Όχι Απέναντί του

Θάνος Ζέλκας: Η Ελλάδα που περιμένει τον καιρό

Απέναντι στα νησιά το κράτος: μια επικίνδυνη πολιτική για την ακριτική Ελλάδα

Κοσμάς Σφυρίου: Η καμπάνα για φτωχοποίηση πλήθους Ελλήνων ήχησε πάλι!

Γιάννης Σαμαρτζής: Ο επίμονος πληθωρισμός στην Ελληνική Οικονομία και Παγκοσμίως