Tα παγκάκια, τα φανάρια και οι λακκούβες στη Ρόδο

Tα παγκάκια, τα φανάρια και οι λακκούβες στη Ρόδο

Tα παγκάκια, τα φανάρια και οι λακκούβες στη Ρόδο

Rodiaki NewsRoom

ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΚΕ 1130 ΦΟΡΕΣ

Γράφει ο Θανάσης Καραναστάσης

ΤΑ ΠΑΓΚΑΚΙΑ
Τα παγκάκια στους πεζόδρομους της πόλης μας για ποιον λόγο τοποθετήθηκαν;
Υποθέτω για να κάθονται οι άνθρωποι, κυρίως ηλικιωμένοι, άτομα με κινητικά προβλήματα και μητέρες με μωρά.
Λάθος μου. Τα παγκάκια τοποθετήθηκαν για να αυξήσουν το δυναμικό τους σε τραπεζοκαθίσματα οι παρακείμενες καφετέριες και τα μπαρ. Τα περικύκλωσαν με καρέκλες και τραπέζια και ουσιαστικά τα «απαλλοτρίωσαν». Ξοδεύτηκε δημοτικό χρήμα για να κατασκευαστούν τα παγκάκια αυτά, αλλά κάποιοι αυθαίρετα άλλαξαν τη χρήση τους. Και η δημοτική αρχή τι κάνει; Ποια δημοτική αρχή; Αυτή είναι απασχολημένη με τη σύλληψη υψηλών οραμάτων.

ΤΑ ΦΑΝΑΡΙΑ
Είναι μια μεγάλη ντροπή για τη Ρόδο. Υποθέτει κανείς ότι οι φωτεινοί σηματοδότες υπάρχουν για να ρυθμίζεται η κυκλοφορία και να παρέχεται ασφάλεια σε οδηγούς και πεζούς. Πάλι λάθος. Σκοπός των φαναριών στο νησί μας είναι να διακοσμούν τις διασταυρώσεις. Γι’ αυτό δεν είναι απαραίτητο να λειτουργούν κανονικά. Έχουν ρυθμιστεί να λειτουργούν με... μπονάτσα. Άμα βρέχει, άμα φυσά σοροκάδα ή δραμουντάνα παύουν αυτομάτως να λειτουργούν. Όταν καίγεται κάποια λάμπα, βιασύνη δεν υπάρχει. Μπορεί να περάσει ένας και ενάμιση μήνας για να αλλαχθεί. Είναι δε τόσο έξυπνη η ρύθμισή τους που κάθε 200 ή 300 μέτρα «κοκκαλώνει» η κυκλοφορία επειδή πέφτει κόκκινο...
Και η δημοτική αρχή δεν ενδιαφέρεται να λύσει το πρόβλημα; Άλλη ερώτηση παρακαλώ.

ΟΙ ΛΑΚΚΟΥΒΕΣ
Κάθε φορά που βρέχει δημιουργούνται λακκούβες στους δρόμους. Περνά κάποιο συνεργείο, ρίχνει δυο φτιαριές άσφαλτο και φεύγει. Ξαναβρέχει, φεύγει η άσφαλτος, ακολουθείται η ίδια διαδικασία. Και όταν ρίχνουν την άσφαλτο ποτέ δεν φροντίζουν να την φέρνουν στο ίδιο επίπεδο με το οδόστρωμα. Έτσι οι δρόμοι είναι γεμάτοι με «καμπούρες» που κάνουν τα τροχοφόρα να χοροπηδούν με χάρη... Και η δημοτική αρχή δεν έχει τρόπο να λύσει το πρόβλημα; Άντε πάλι, τα ίδια θα λέμε;

Διαβάστε ακόμη

Γιάννης Σαμαρτζής: Γιατί η Ελλάδα υστερεί σε Επενδύσεις: Η θέση της στην ΕΕ και οι διαχρονικές φάσεις της Οικονομίας

Ηλίας Καραβόλιας: Η βολική μηχανική της ανεστραμμένης πραγματικότητας

Γιάννης Παρασκευάς: Κληρονομιά και κληρονόμοι

Θάνος Ζέλκας: Η διαφθορά δεν έχει πατρίδα

Αγαπητός Ξάνθης: Η Ρόδος στα «δόντια» της κλιματικής αλλαγής!

Κοσμάς Σφυρίου: 45 χρόνια μετά την πολιτική αλλαγή

Φίλιππος Τσαλαχούρης: Το Εθνικό Θέατρο ως ενεργός ελπίδα

Αργύρης Αργυριάδης: «Ή εμείς ή κανείς»: ο βοναπαρτισμός πίσω από ένα σύνθημα