Το στερνό αντίο στον δάσκαλο Κώστα Κουκιά

Rodiaki NewsRoom

Γράφει η Ελευθερία Μουρσελλά-Δράκου

Ξεφυλλίζοντας το άλμπουμ με τις φωτογραφίες των σπουδαστικών μας χρόνων, σταματώ βλέποντας την τότε αγνή νεανική μορφή σου. Όλα τότε τα παιδιά της σειράς μας στην Ακαδημία, αγόρια και κορίτσια, μ’ ένα στόμα αυθόρμητα λέγαμε όταν κάναμε παρέα «το καλό μας το παιδί!».

Τώρα με τον απρόσμενο μισεμό σού γράφω αυτά που νιώθουμε, Κώστα για σένα. Η γαλήνια μορφή σου σαν άσβηστη φλόγα θα φωτίζει την ψυχή μας και θα κρατά ζωντανή την ευγένειά σου και την ακλόνητη αγάπη που κρατούσες σαν άγιο φυλακτό βαθιά στην ψυχή σου για τη σύζυγό σου, τη Σταματία σου.

Την υπέροχη γυναίκα που στάθηκε πλάι σου και αξιωθήκατε να ζήσετε μια ωραία και ζηλευτή χριστιανική ζωή απολαμβάνοντας τις χαρές των παιδιών και των εγγονιών σας. Η φωνή σου που ζωντάνευε τις μελωδικές ψαλμωδίες, που ήταν η γλώσσα με την οποία συνομιλούσες με τον Θεό, τον Χριστό, την Παναγία και τους Αγίους θα δροσίζει τις ψυχές αυτών που θα συναντήσεις στο αιώνιο ουράνιο λιμάνι.

Ο Πολυέλαιος Θεός με ψάλτες τους Αγγέλους Του θα σε δεχθεί γιατί πυξίδα και πλοηγό στη ζωή σου πάντα είχες την αγάπη στον Θεό και στον συνάνθρωπό σου.

Καλό σου ταξίδι, Κώστα και καλό παράδεισο.

ΥΓ: Τα θερμά μου συλλυπητήρια στους οικείους σου.