Κατερίνα Παπαχατζή: Όλοι μαζί σαν γροθιά μπορούμε να καταφέρουμε τα πάντα!

Ελευθερία Πελλού

Η Κατερίνα Παπαχατζή αναφέρεται στους στόχους και τις προσπάθειες της «Ροδαυγής

Έχουν κιόλας περάσει έξι χρόνια από την πρώτη εκείνη ημέρα της ίδρυσης του συλλόγου «Ροδαυγή».
Του Δωδεκανησιακού Συλλόγου Γονέων και Φίλων Παιδιών που χρήζουν μεταμόσχευσης μυελού των οστών. Με αφορμή την «επέτειο» αυτή αλλά και την πρόσφατη γιορτή της Μητέρας, η Κατερίνα Παπαχατζή, πρόεδρος του συλλόγου, μίλησε στη «Ροδιακή» για τους στόχους που έχουν επιτευχθεί και για τις προσπάθειες που συνεχίζουν να γίνονται αλλά κυρίως για εκείνες τις ηρωίδες, τις μανούλες που δίνουν «μάχες» για τα παιδιά τους!

Κατερίνα, έξι χρόνια έχουν περάσει από την ίδρυση του Συλλόγου Ροδαυγή, πως νιώθεις σήμερα;
Σήμερα καταλαβαίνω πολλά πράγματα. Όταν μπήκα στη διαδικασία του να πρέπει να κάνει μεταμόσχεση μυελού των οστών το παιδί μου, σκεφτόμουν το Γολγοθά που είχαμε μπροστά μας, τρόμος- πόνος – θλίψη στα μάτια μου.
Κάποιες φορές έλεγα: «γιατί»;! Αυτό που αισθανόμαστε όλες οι μανούλες όταν μπαίνουμε σε διαδικασίες του να πρέπει να σταθούμε στο πολυτιμότερο πράγμα που υπάρχει στη ζωή μας, στο παιδί μας …

Σήμερα αισθάνομαι ότι για κάποιον λόγο τελικά γίνονται όλα! Αν δεν περνούσα αυτό το Γολγοθά να διαβώ την πόρτα του «Ογκολογικού Ελπίδα» με το παιδί μου δεν θα «γεννιόταν» και η ιδέα της ίδρυσης αυτού του συλλόγου να μπορών να στηρίξω και να αισθανθώ τις επόμενες μανούλες που πέρασαν και περνάντε τα ίδια. Οι εικόνες ποτέ δεν φεύγουν από τη μνήμη μας, είναι και θα είναι ριζομένες πάντα στο μυαλό μας!

Τι είναι αυτό που σε βοηθά περισσότερο μετά από τη διαδικασία που πέρασες ώστε να συνεχίσεις πάλι τη ζωή σου;
Αυτό που σε βοηθάει περισσότερο είναι να μπεις στο αεροπλάνο, αφού τελειώσει η διαδικασία των χημειοθεραπειών, και να κρατάς το παιδί σου από το χέρι! Να μπεις στο σπίτι σου και να γεμίσει από χαρά!
Αλλά υπάρχει και το εντελώς αντίθετο κομμάτι, δυστυχώς, που δε σε κρατά το παιδί σου από το χέρι γιατί δεν γίνεται και επιστρέφεις στο σπίτι σου άδεια, κενή χωρίς να μπορείς να συνειδητοποιήσεις ότι δεν θα μπορέσεις να το ξαναγκαλιάσεις, να το μυρίσεις, να ακούσεις τη λέξη μανούλα από τα χείλη του…

Σίγουρα πρέπει να είναι πολύ δύσκολο
Όχι μόνο δύσκολο αλλά και οδυνηρό! Προπάντων όταν είναι Χριστούγεννα, Πάσχα, τα γενέθλιά τους, οι γιορτές τους και πόσω μάλλον όταν είναι η γιορτή της μητέρας. Βουβό το κλάμα και ο πόνος γιατί έχουν εξαντληθεί….
Αυτές όμως οι μητέρες πρέπει να είναι τα πρότυπά μας, γιατί αυτές ΔΕΝ το βάζουν ποτέ κάτω! Αντίθετα προσφέρουν μετά με τη σειρά τους σε όλα τα υπόλοιπα παιδιά! Είναι Μητέρες με αξία!

Ο Σύλλογος Ροδαυγή πάντως προσφέρει σημαντική βοήθεια…
Βοηθάμε όσο περισσότερο μπορούμε με όλη μας την ψυχή, ηθικά, οικονομικά, αλλά κυρίως καταγράφοντας δότες μυελού των οστών.
Πολλά παιδιά αν βρίσκονταν ο κατάλληλος δότης πιθανότατα αυτή τη στιγμή να ήταν κοντά μας. Δεν θα πρέπει να αμελούμε τα βασικά, να μην περιμένουμε να χτυπήσει ο κίνδυνος τη δική μας πόρτα για να ξυπνήσει η αφύπνιση!

Ποιες είναι οι μέχρι τώρα δράσεις σας;
Οι δράσεις μας είναι πολλές! Στηρίζουμε τις οικογένειες, ενημερώνουμε τον κόσμο για τις εγγραφές και τις καταχωρήσεις δοτών μυελού των οστών.
Εδώ θα πρέπει να τονίσω ότι μέχρι τώρα ο αριθμός των δοτών φθάνει τους 10.000 και είμαστε πρώτοι στην Ελλάδα!

Επίσης πριν από δύο μήνες ιδρύθηκε και η τράπεζα αίματος «Ροδαυγή», όπου οι αιμοδοσίες που γίνονται βοηθούν τα παιδιά με καρκίνο, τα οποία το έχουν τόσο ανάγκη.
Μέχρι τώρα τα αποτελέσματα είναι αρκετά ικανοποιητικά γιατί με τον τρόπο αυτό καλύπτεται ένα μεγάλος μέρος των αναγκών σε μονάδες αίματος που έχουν τα παιδιά μας.
Από τη δική μας πλευρά ως Ροδαυγή θα συνεχίσουμε με χαμόγελο και αγάπη αυτό το οποίο κάνουμε γιατί το οφείλουμε στα παιδιά, στα αγγελούδια μας!
Όλοι μαζί σαν γροθιά, μπορούμε να καταφέρουμε τα πάντα!