Διώκεται πειθαρχικά ο διευθυντής του Κτηματολογίου

Rodiaki NewsRoom

Παραπέμφθηκε στο συμβούλιο με πρόταση να τεθεί σε οριστική αργία

Παρουσία δεκάδων δικηγόρων του Δικηγορικού Συλλόγου Ρόδου και υπαλλήλων (πρώην και νυν) του Κτηματολογίου Ρόδου, συνεδρίασε χθες το Πενταμελές Πειθαρχικό Συμβούλιο του Εφετείου Δωδεκανήσου προκειμένου να εξετάσει την υπόθεση του προϊσταμένου του Κτηματολογίου ο οποίος διώκεται πειθαρχικά με την πρόταση της οριστικής αργίας.

Η υπόθεση αποτελεί την εξέλιξη της έρευνας που διενεργεί εδώ και αρκετούς μήνες ο Κτηματολογικός Δικαστής και φαίνεται να αντιστοιχεί σε παλαιότερα προβλήματα και παραλείψεις που είχαν καταγραφεί στην λειτουργία της άκρως νευραλγικής υπηρεσίας.
Η συνεδρίαση είχε προσδιοριστεί για τις 12 το μεσημέρι και από νωρίς στο χώρο του Εφετείου είχαν συγκεντρωθεί δεκάδες δικηγόροι αλλά και υπάλληλοι του Κτηματολογίου προκειμένου να συμπαρασταθούν ηθικά στον Νίκο Ματσάκη αλλά και να δηλώσουν την αντίθεση τους, για την πειθαρχική του δίωξη.
Τελικά το συμβούλιο διέκοψε χθες και θα συνεχίσει σήμερα προκειμένου να προσκομιστούν ενώπιον του, συγκεκριμένα έγγραφα από τον προϊστάμενο του Κτηματολογίου.

Την υπεράσπιση του κ. Ματσάκη έχουν αναλάβει ο πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Ρόδου κ. Κώστας Σαρρής και ο δικηγόρος κ. Βασίλης Καβουριού, ενώ ενώπιον του Πενταμελούς Πειθαρχικού Συμβουλίου του Εφετείου Δωδεκανήσου βρέθηκαν προκειμένου να καταθέσουν για την υπόθεση ο προϊστάμενος της Κτηματικής Υπηρεσίας Δημήτρης Μπελντέκος αλλά και ο δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω Θεόδωρος Παπαγεωργίου.
Μάλιστα σύμφωνα με πληροφορίες, τα όσα κατέθεσε ο κ. Παπαγεωργίου, δημιουργούν νέα δεδομένα ως προς τη νομιμότητα της πειθαρχικής δίωξης του Διευθυντή του Κτηματολογίου, αλλά και την νομιμότητα όλων των πράξεων που έχουν καταχωρηθεί και υπογραφεί από τους αντίστοιχους δικαστικούς λειτουργούς τα τελευταία χρόνια.

Τα νομικά «επιχειρήματα»
Πιο συγκεκριμένα, όπως αναφέρει μεταξύ άλλων ο κ. Παπαγεωργίου «Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 8 του Ν. 510/1947 περί διατήρησης των Κτηματολογίων Ρόδου και Κω και του άρθρου 12 του (ιταλικού) κυβερνητικού διατάγματος 132/1929 περί Κτηματολογικού Κανονισμού Ρόδου, όπως αυτό τροποποιήθηκε με το άρθρο 2 του επίσης (ιταλικού) κυβερνητικού διατάγματος 89/1933, ορίζεται ότι Προϊστάμενος του Κτηματολογίου Ρόδου είναι ο Κτηματολογικός Δικαστής.
Ειδικότερα μάλιστα η αρχική διάταξη του άρθρου 12 του κυβερνητικού διατάγματος 132/1929 , όριζε ως Προϊστάμενο του Κτηματολογίου Ρόδου ανώτερο διοικητικό όργανο και συγκεκριμένα τον ίδιο τον Γενικό Γραμματέα της τότε Ιταλικής Διοίκησης Δωδεκανήσου και αναπληρωτή αυτού Δικαστή, πλην όμως με τη τροποποίηση του άρθρου 2 του κυβερνητικού διατάγματος 89/1933, αντικαταστάθηκε ο Γ. Γραμματέας της Ιταλ. Διοίκησης Δωδεκανήσου και Προϊστάμενος του Κτηματολογίου Ρόδου ορίσθηκε ο Πρόεδρος του κατά τόπο αρμόδιου Πρωτοδικείου.

Είναι σαφές δηλαδή και απόλυτα δεκτό και από τη πάγια νομολογία του Άρειου Πάγου (ενδεικτικά Α.Π. 257/1973 ) ότι κατά τις μέχρι σήμερα ειδικές ισχύουσες διατάξεις περί του Κτηματολογίου Ρόδου Προϊστάμενος του Κτηματολογίου Ρόδου είναι αποκλειστικά και μόνο ο ίδιος ο Πρόεδρος του Πρωτοδικείου Ρόδου. Από τις παραπάνω μάλιστα διατάξεις δεν υπάρχει πρόβλεψη αναπλήρωσης του Προέδρου Πρωτοδικών Ρόδου σε περίπτωση απουσίας , κωλύματος ή έλλειψης αυτού, ώστε λαμβάνοντας υπόψη την ειδικότητα των διατάξεων του Κτηματολογικού Κανονισμού , καμιά άλλη ερμηνεία ή αναλογική παραπομπή τούτο επιδέχεται ως προς την αναπλήρωση αυτού με άλλο Δικαστή ή με οποιοδήποτε άλλο όργανο.

2) Ο Κτηματολογικός Δικαστής μπορεί κατ΄αρχήν και από τη θεωρία και από τη πάγια νομολογία να χαρακτηρίζεται δικαιοδοτικό όργανο, αλλά εντέλει η ίδια θεωρία και η ίδια πάγια νομολογία ενώ αρχικά τον χαρακτηρίζουν έτσι, καταλήγουν κατά την περαιτέρω αιτιολόγηση και τη τελική άποψη και κρίση τους σε αντίθετο απόλυτο συμπέρασμα , ότι δηλαδή τα καθήκοντα του Κτηματολογικού Δικαστή είναι σαφώς διοικητικά και μόνο (Π.Θεοδωρόπουλου «Το ισχύον εν Δωδεκανήσω Δίκαιον» εκδ. 1981 σελ. 121, 122,123,124, ΄Αρειος Πάγος ενδεικτ. 2143/2013, Εφετείο Δωδεκανήσου ενδεικτ. 105/2012).

Και αυτό διότι η παροχή δικαιοδοτικού έργου από Δικαστή της τακτικής Δικαιοσύνης στα πλαίσια λειτουργίας της εκτελεστικής /διοικητικής εξουσίας, δηλαδή εκτός των τακτικών δικαστηρίων , είναι πράξη που πρόδηλα αντιστρατεύεται συνταγματική αρχή, καθότι συγκεκριμένα αντιβαίνει στην κατά το άρθρο 26 του Συντάγματος επιβαλλόμενη διάκριση των εξουσιών, στη προκειμένη περίπτωση της εκτελεστικής/διοικητικής και της δικαστικής, καθώς επίσης αντιβαίνει στις κατά τα άρθρα 8 και 93 του Συντάγματος αρχές του νόμιμου Δικαστή και της φύσης της ιδιότητας του Δικαστή να ασκεί δικαιοδοτικό έργο μόνο μέσω των προβλεπόμενων διοικητικών, πολιτικών και ποινικών δικαστηρίων

Εξ άλλου και σε κάθε περίπτωση ως επιβεβαίωση ότι οι πράξεις του Κτηματολογικού Δικαστή δεν είναι δικαιοδοτικές και ουδέν δεδικασμένο ή ισχύ δικαστικής απόφασης παράγουν, είναι το γεγονός ότι ως απλές διοικητικές πράξεις , οι εκδιδόμενες από τον Κ.Δ. κτηματολογικές πράξεις υπόκεινται σε προσφυγές στα αρμόδια Πολιτικά Δικαστήρια (άρθρα 54 και 57 Κτηματολ. Κανονισμού), όπως μάλιστα ακριβώς υπόκεινται σε αγωγές και αιτήσεις επίσης στα αρμόδια Πολιτικά Δικαστήρια και οι αυτές ακριβώς κτηματολογικές πράξεις των μη Δικαστών Προϊσταμένων των Κτηματολογικών Γραφείων του Εθνικού Κτηματολογίου (άρθρα 6, 13, 17 και 19 του Ν. 2694/1998 , όπως στη συνέχεια τροποποιήθηκαν με τις διατάξεις του άρθρου 2 του Ν. 4164/2013) .

3) Με τη προγενέστερη πρόβλεψη της παραγράφου 3 του άρθρου 89 του Συντάγματος οριζόταν ότι επιτρέπεται η ανάθεση σε δικαστικούς λειτουργούς διοικητικών καθηκόντων παράλληλα με το κύριο έργο τους ή αποκλειστικά για ορισμένο χρονικό διάστημα.
Όμως , αντίθετα πλέον, με την αναθεωρηθείσα το έτος 2001 διάταξη της παραγρ. 3 του άρθρου 89 του Συντάγματος , ορίζεται σαφέστατα και πέρα κάθε αμφιβολίας ότι « η ανάθεση διοικητικών καθηκόντων σε δικαστικούς λειτουργούς απαγορεύεται». Κατά την εισηγητική έκθεση επί της παραπάνω αναθεώρησης , η συγκεκριμένη διάταξη αναθεωρήθηκε ως ανωτέρω προκειμένου οι Δικαστές να είναι πλήρως αφοσιωμένοι στο δικαστικό έργο τους.

Συνεπώς , σύμφωνα με όλα τα παραπάνω, προκύπτει ότι μέχρι την 17-04-2001 (που ίσχυε η προγενέστερη διάταξη της παραγρ. 3 του άρθρου 89 του Συντάγματος ) Προϊστάμενος του Κτηματολογίου Ρόδου ήταν αποκλειστικά και μόνο, χωρίς δυνατότητα αναπλήρωσης, ο Πρόεδρος του Πρωτοδικείου Ρόδου , έτσι ώστε απολύτως σύννομα ασκούνταν μέχρι τότε από αυτόν διοικητικά καθήκοντα και εκδίδονταν βέβαια οι κτηματολογικές διατάξεις.
Όμως από την 17-04-2001 , που ισχύει πλέον η αναθεωρηθείσα διάταξη του άρθρου 89 παρ 3 του Συντάγματος (ΦΕΚ Α 84/17-04-2001) , μέχρι σήμερα το Κτηματολόγιο Ρόδου είναι πλέον χωρίς νόμιμο Προϊστάμενο, διότι αφέθησαν οι εκάστοτε Πρόεδροι Πρωτοδικών Ρόδου ή και ακόμη επί τα χείρω αναπληρούντες αυτούς Πρωτοδίκες Δικαστές και αναρμοδίως πλέον συνέχισαν να εκτελούν καθήκοντα Προϊσταμένου του Κτηματολογικού Γραφείου .

Και τούτο διότι τα αρμόδια όργανα της Πολιτείας , παρά τη γνώση της αναθεώρησης της παραγρ. 3 του άρθρου 89 του Συντάγματος αδρανούντες ( όπως βέβαια αδράνησαν και σε άλλες ως ανωτέρω όμοιες περιπτώσεις που επέλυσαν τα ζητήματα ο Εισαγγελέας του Α.Π., το ΣτΕ και το Ν.Σ.Κ. ) παρέλειψαν ομοίως να ασχοληθούν και να επιληφθούν του ζητήματος , ήτοι παρέλειψαν να ενεργήσουν ώστε με μια απλή νομοθετική τροπολογία να καλυφθεί το κενό διοικήσεως του Κτηματολογίου Ρόδου . Π.χ. κατά το όμοιο των διατάξεων περί Εθνικού Κτηματολογίου (Ν.2664/1998 όπως συμπληρώθηκε με τον Ν. 4164/2013 και όπως ισχύει σήμερα) , σύμφωνα με τις οποίες στα Κτηματολ. Γραφεία του Εθνικού Κτηματολογίου δεν υφίσταται ο θεσμός του Κτηματολογικού Δικαστή και δεν είναι Δικαστής βέβαια ο Προϊστάμενος τους . Με την επισήμανση μάλιστα ότι πλέον και για το Εθνικό Κτηματολόγιο ισχύει το ίδιο δικαιϊκό πλαίσιο συστήματος εγγραφών στα κτηματικά βιβλία με αυτό του Κτηματολογίου Ρόδου, δηλαδή καταχώρησης κτηματικών μονάδων-ακινήτων και όχι προσώπων που ισχύει στα υποθηκοφυλακεία.

4) Επιπλέον η Πολιτεία παραμέλησε προκλητικά να ολοκληρώσει τη ψηφιοποίηση και μηχανοργάνωση του Κτηματολογίου Ρόδου, αν και δαπάνησε κατά καιρούς σοβαρά ποσά χωρίς αντίκρισμα .

«Άδικη και αβάσιμη η δίωξη»
5) Κατόπιν όλων των προαναφερομένων, κατά τη γνώμη μου και την επιστημονική νομική ελεύθερη κρίση μου –καταλήγει ο κ. Παπαγεωργίου-, η πειθαρχική προκλητικώς άδικη και αβάσιμη δίωξη για πράξεις που ανάγονται σε καθήκοντα Προϊσταμένου, χωρίς να είναι αυτός ο Προϊστάμενος του Κτηματολογίου Ρόδου, κατά του Διευθυντή του Κτηματολογίου Ρόδου κ. Ν. Ματσάκη , ο οποίος ενδεχομένως μόνο για υπερβολικό ζήλο σε βάρος ακόμη και της οικογένειας και της υγείας του θα μπορούσε να κατηγορηθεί, ανοίγει κυριολεκτικά του «ασκούς του Αιόλου» διότι:
α) Συνιστά και συνεπάγεται ευθέως και εξ αντικειμένου εκ του αποτελέσματος , τη μη απόδοση και συγκάλυψη ευθυνών τρίτων κεντρικών παραγόντων της Πολιτείας για την σκανδαλώδη θεσμική άφεση του Κτηματολογίου Ρόδου επί δεκαετίες στη τύχη του.
β) Συνιστά και συνεπάγεται ευθέως και εξ αντικειμένου εκ του αποτελέσματος, τη μετάθεση ευθύνης.

Συγκεκριμένα της κατά καταστρατήγηση του Συντάγματος ευθύνης αποδοχής και διατήρησης της από 17-04-2001 ακέφαλης χωρίς νόμιμο Προϊστάμενο λειτουργίας του Κτηματολογίου Ρόδου, με έωλες ακόμη και αυτές καθ’ αυτές τις κτηματολογικές καταχωρήσεις, καθόσον από 17-04-2001 το Κτηματολόγιο Ρόδου παράγει και συνεχίζει να παράγει ανύπαρκτες/ανυπόστατες κτηματολογικές πράξεις διατασσόμενες από αναρμόδιο όργανο που ως ανυπόστατες δεν καλύπτονται από το τεκμήριο νομιμότητας ( Επ. Σπηλιωτόπουλου, Εγχειρίδιο Διοικητικού Δικαίου εκδ.2007, αρ.100, 117 , σελ 119 και 135, Α.Π. 2143/2013 τέλος σελ. 2 «Νόμος») 1, με ό,τι επιβλαβή συνέπεια και κινδύνους αυτή η κατάσταση δημιουργεί στην ασφάλεια των εμπράγματων συναλλαγών (μεταγραφές συμβολαίων, αποδοχών κληρονομιών, δικαστικών αποφάσεων, εμπράγματων βαρών κ.λ.π.).
Με διακριτές ειδικότερα τις απειλές και τους κινδύνους από τις συνέπειες της ακυρότητας όλων των παραπάνω κτηματολογικών εγγραφών, οι οποίες βέβαια αργά ή γρήγορα θα αναγνωριστούν με δικαστικές αποφάσεις κάθε βαθμού και είδους Δικαστηρίων, ακόμη και διεθνούς δικαιοδοσίας .

Απειλές και κινδύνους συγκεκριμένα αφενός μεν διάρρηξης του ίδιου του κοινωνικοοικονομικού ιστού του νησιού της Ρόδου , λόγω της φύσης των εμπράγματων συναλλαγών αλλά και της τοπικής ειδικής και μεγάλης οικονομικής τουριστικής διάρθρωσης , αφετέρου δε δυσμενέστατων παρενεργειών για την ίδια εθνική οικονομία και το δημόσιο συμφέρον. Εφόσον βέβαια η πολιτεία συνεχίζει να εθελοτυφλεί , να ασχολείται «περί όνου σκιάς» και με «αποδιοπομπαίους» και να μην αντιμετωπίζει με τις δέουσες νομοθετικές πρωτοβουλίες έγκαιρα και κατεπειγόντως θεσμικά το θέμα , μαζί βέβαια με τη επιτέλους επίσπευση των διαδικασιών ολοκλήρωσης της ψηφιοποίησης –μηχανοργάνωσης του Κτηματολογίου Ρόδου (και Κω).