Ο νεαρός πιανίστας από τη Ρόδο που κερδίζει διακρίσεις!

Pοδούλα Λουλουδάκη

Ο Αποστόλης Κωνσταντάκης, 16 ετών ξεκίνησε τη σταθερή του πορεία προς την επιτυχία

Είναι μόλις 16 ετών και πιανίστας με διακρίσεις και προοπτικές. Δίνει συναυλίες, είναι πρώτος μαθητής στο Μουσικό Σχολείο όπου τελείωσε μόλις την Α΄ Λυκείου, παίζει λύρα και λαούτο, και έχει μαύρη ζώνη στο ταε κβο ντο!

Ο Αποστόλης Κωνσταντάκης, είναι πολλά υποσχόμενος κυρίως γιατί πέρα από ταλαντούχος είναι πειθαρχημένος και αφοσιωμένος κάθε φορά στο στόχο του. Κι αυτό χωρίς να χάνει παρέες, και βόλτες και ό,τι κάνει ένας έφηβος στην ηλικία του.

Λίγο πριν ξεκινήσει να βγει στη σκηνή του Δημοτικού Θεάτρου Ρόδου, ενώπιον της καθηγήτριάς του Εύας Σπύρου και των γονιών του που επίσης είναι αφοσιωμένοι στο να διευκολύνουν το βαρύ πρόγραμμά του, μιλάει για το ξεκίνημα και για τα όνειρά του.

Πότε ξεκίνησες να παίζεις πιάνο;
Ξεκίνησα στα 5 μου, αλλά στην Α΄ Γυμνασίου κατάλαβα ότι είναι η μουσική αυτό που θέλω να κάνω. Ξεκίνησα να μαθαίνω πιάνο. Θυμάμαι την πρώτη φορά που πήγα σε ωδείο και πίσω από το τζάμι είδα ένα κοριτσάκι να κάθεται μπροστά στο πιάνο. Μου άρεσε αυτή η εικόνα. Στην αρχή μου φάνηκε εύκολο να παίζω και ενδιαφέρον. Δεν έφταναν τα πόδια μου κάτω. Στους τρεις μήνες η δασκάλα είπε στους γονείς μου ότι πρέπει να μου πάρουνε πιάνο. Στα 6 μου, μία δασκάλα πιάνου άκουσε από μακριά να παίζω, δεν φαινόταν καν ποιος ήταν από πίσω, αλλά είπε «όποιο είναι αυτό το παιδί να το προσέξετε»… Είδα ότι μπορώ να ανταπεξέλθω. Στα 9 μου χρόνια ξεκίνησα να παίζω λύρα και στο Μουσικό Σχολείο επέλεξα και το λαούτο. Ωστόσο τώρα έχω περιορίσει τη μελέτη των παραδοσιακών οργάνων, κι έχω αφιερωθεί στο πιάνο και στα μαθήματά μου.

Είσαι πολύ καλός μαθητής, είσαι 10 χρόνια πρόσκοπος-ανιχνευτής, κάνεις 10 χρόνια παραδοσιακούς χορούς, έχεις μαύρη ζώνη στο ταε κβο ντο! Πώς τα καταφέρνεις και τα προλαβαίνεις όλα;
Με πρόγραμμα και πειθαρχία. Όταν έχω πολύ βαρύ πρόγραμμα στο σχολείο ξυπνάω στις 5 το πρωί για να τα προλάβω ή τέλος πάντων νωρίς. Δύο μήνες πριν τον Πανελλήνιο Διαγωνισμό πιάνου στην Αθήνα όπου σταμάτησα τις προπονήσεις γιατί έπρεπε να προσέχω τα χέρια μου. Μετά το διαγωνισμό αυτό κατάλαβα ότι πρέπει να αφοσιωθώ στη μουσική.

Ο Αποστόλης ξεκίνησε το πιάνο 5 ετών

Πήρες το 1ο βραβείο και Χρυσό μετάλλιο στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό «Χορωδία Ορχήστρα Νέων». Πότε έγινε αυτό;
Τον Απρίλιο του 2015 στην Αθήνα στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό ΧΟΝ στο πιάνο στην ηλικιακή κατηγορία 13 έως 17 ετών. Εγώ ήμουν τότε 15 ετών. Δεύτερος νικητής δεν υπήρξε, θα μπορούσε να μην είχε δοθεί ούτε πρώτο βραβείο στο Διαγωνισμό αυτό.

Και φέτος όμως είχες σημαντική διάκριση!
Φέτος έλαβα μέρος στο Διεθνή Διαγωνισμό Πιάνου «e muse» που έγινε στο You Tube, online και πήρα το τρίτο βραβείο. Ήμουν ο μόνος Έλληνας που έλαβε μέρος. Το πρώτο βραβείο πήρε μία Αμερικανίδα ενώ δεύτερο βραβείο δεν δόθηκε.

Πού στοχεύεις, πού θέλεις να φτάσεις;
Θέλω να συνεχίσω τις σπουδές μου στη μουσική σε πανεπιστημιακό επίπεδο στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και να συνεχίσω δίνοντας ρεσιτάλ ή και ακολουθώντας πανεπιστημιακή πορεία.

Τι σου αρέσει περισσότερο να παίζεις, ποιες είναι οι μουσικές σου προτιμήσεις;
Οι ρομαντικοί συνθέτες όπως ο Σοπέν και τα γρήγορα δεξιοτεχνικά έργα.

Κι εκτός από αυτά παρουσιάζεις συναυλίες και στη Ρόδο όπου έχεις εμφανιστεί πολλές φορές με επιτυχία!
Είμαι ο πιανίστας της Ορχήστρας του Μουσικού Γυμνασίου. Στο πλαίσιο των 7 χρόνων του Διεθνούς Διαγωνισμού Πιάνου του Σέργιου Αιβάζη, έδωσα συναυλία στο Καστέλο στις 6 Μαΐου όπου έχω εμφανιστεί κι άλλες φορές, αλλά και στο Μέγαρο Μουσικής σε αφιέρωμα για Έλληνες Συνθέτες. Πέρυσι στην Πινακοθήκη της Ρόδου σε αφιέρωμα σε Γάλλους Συνθέτες, ενώ αύριο Παρασκευή 17 Ιουνίου και ώρα 20:00 στο Κέντρο Λογοτεχνών και Μεταφραστών θα εμφανιστώ σε έργα μουσικής και ποίησης Ελλήνων συνθετών και ποιητών και στις 22 Ιουνίου στο αφιέρωμα στο Καστέλο στην Ισπανική μουσική.

Δηλαδή στα 16 σου χρόνια αντί να βγαίνεις με τους φίλους σου…
Τα προλαβαίνω όλα, αλλά τα ξεχωρίζω τα πράγματα. Όταν έχω εξετάσεις, όταν έχω συναυλίες, είμαι αφιερωμένος κάθε φορά στο στόχο μου. Τις άλλες μέρες χαλαρά… Θέλω εδώ να ευχαριστήσω την κ. Εύα Σπύρου, την καθηγήτριά μου για τη συνεχή στήριξη, να ευχαριστήσω τους γονείς μου και να ευχαριστήσω και τους στενούς μου φίλους. Χωρίς όλους αυτούς που ανέφερα τίποτα δεν θα είχα καταφέρει.

Με την καθηγήτριά του Εύα Σπύρου και τον πανίστα και πρόεδρο του ΔΟΠΑΡ Σέργιο Αϊβάζη

Έχεις κάποιο πρότυπο, κάποιον στον οποίο θα ήθελες να μοιάσεις;
Πιο παλιά παρακολουθούσα τους κλασικούς πιανίστες όπως τη Μάρθα Άργκεριχ, και τον Ντάνιελ Μπάρενμποιμ, αλλά όταν στις εκδηλώσεις του κ. Αιβάζη παρακολούθησα έναν νέο πιανίστα 24 ετών από τη Ρουμανία τον Ντανιέλ Πέτρικα Τσιομπάνου, εντυπωσιάστηκα από τη δεξιοτεχνία του, την ερμηνεία και το ξεχωριστό ταλέντο του.