Μαλαισία - Βόρνεο 2, Φιλοξενούμενοι των Ιμπάν

Είναι οι "Πάμε γι’ άλλα", ή αλλιώς, η Ισαβέλλα Μπερτράν και ο Κώστας Ζυρίνης. Όλο πάνε γι’ άλλα, κι όμως όλο εδώ γυρίζουν, στο ορμητήριό τους, πλημμυρισμένοι από εικόνες κι αισθήσεις απ' αυτόν τον κόσμο "τον μικρό, τον μέγα" του οποίου αποτελούμε μια ελάχ

Είναι οι "Πάμε γι’ άλλα", ή αλλιώς, η Ισαβέλλα Μπερτράν και ο Κώστας Ζυρίνης. Όλο πάνε γι’ άλλα, κι όμως όλο εδώ γυρίζουν, στο ορμητήριό τους, πλημμυρισμένοι από εικόνες κι αισθήσεις απ' αυτόν τον κόσμο "τον μικρό, τον μέγα" του οποίου αποτελούμε μια ελάχιστη λεπτομέρεια.

Η Ισαβέλλα Μπερτράν και ο Κώστας Ζυρίνης μοιράζονται τις εμπειρίες τους από τα δεκάδες ταξίδια τους με παλιούς και νέους φίλους μέσα από χιλιάδες φωτογραφίες απ’ όλο σχεδόν τον πλανήτη. Ανοίγουν κουβέντες αμοιβαίας πληροφόρησης στην υπηρεσία της γνώσης. Είναι κι αυτό ένα ταξίδι. Και μάλιστα με πάρα πολλούς συνταξιδιώτες.

Κάθε εβδομάδα γινόμαστε νοητά συνοδοιπόροι των "Πάμε γι’ άλλα" και περιπλανιόμαστε μέσα και έξω από τα ελληνικά σύνορα.

Μαλαισία - Βόρνεο 2, Φιλοξενούμενοι των Ιμπάν



Το πουκάμισο έχει γίνει ένα με το δέρμα. Βρεγμένο και κολλημένο πάνω μας σαν μεμβράνη. Από τον ιδρώτα; Από τη βροχή που έπεσε πριν λίγο; Και ποια εν τέλει η διαφορά; Ρούχα υγρά παντού και πάντα. Πάνω μας, αλλά και στα σακίδια μέσα. [...]



[...] Όχι, δεν πρόκειται για εκδήλωση ταξιδιωτικού ή άλλου μαζοχισμού. Είναι που αυτή η βαριά υγρή ζέστη θερμοκηπίου είναι η πεμπτουσία του τροπικού δάσους. Η γενεσιουργός αιτία του. [...] Αυτή ευθύνεται για τις μυριάδες μυρουδιές που αναδύονται σχεδόν επιθετικά από παντού. Χάρη σ’ αυτήν, το δάσος εισχωρεί πραγματικά στο πετσί μας, εισβάλλοντας από τους πόρους μας και κατακλύζοντας τα ρουθούνια μας. [...]



[...] Γι’ αυτό και κανείς μας δεν δυσανασχετεί. Ούτε τώρα που, για πολλοστή φορά, ο Τζόσουα μας κάνει σήμα ότι η πιρόγα μπαίνει σε αβαθή νερά και πρέπει να κατεβούμε για να σπρώξουμε κόντρα στο ρεύμα. [...] Έχουμε χάσει το λογαριασμό από τους παραπόταμους που έχουμε αλλάξει από τότε που αφήσαμε τον Ρατζάνγκ, τον μεγαλύτερο ποταμό του Σαραγουάκ. [...] Αρχέγονη ζούγκλα! [...]



[...] Είναι στιγμές που οι όχθες είναι τόσο κοντά που σχεδόν τις ακουμπάμε με τα χέρια, και τα δέντρα μοιάζουν να φράζουν ξανά πίσω μας το ποταμίσιο πέρασμα καθώς προχωράμε. Κι άλλες πάλι φορές όπου η κοίτη φαρδαίνει όπως τώρα ώσπου… [...]



[...] Στη στροφή ξεπροβάλει. Επιτέλους φτάσαμε! Το long house στέκει στην καμπύλη του ποταμού, σ’ ένα ανηφορικό ξέφωτο κατά μήκος της όχθης. Πέντε-έξι πιρόγες, προφανώς ιδιοκτησία των κατοίκων της κοινότητας, είναι φωλιασμένες σε μια εσοχή που δημιουργεί ένα είδος φυσικού λιμανιού. Εκεί δένει κι ο Ντάνα τη δικιά μας. [...]



[...] Ο Τζόσουα πηδάει σβέλτα και προπορεύεται για να ειδοποιήσει την οικογένειά του αλλά και το υπόλοιπο χωριό για την άφιξή μας. Είμαστε καλεσμένοι του, κι αυτό πρέπει να γίνει γνωστό ώστε να τύχουμε της ανάλογης φιλικής υποδοχής. Το λεγόμενο "μακρύ σπίτι" είναι η βορνεάτικη εκδοχή της έννοιας "κοινότητας" ή "χωριό". [...]



[...] Το τυπικό long house απαρτίζεται από τρία παράλληλα επιμήκη τμήματα. Κατ’ αρχάς, ένα είδος κοινόχρηστης ανοιχτής βεράντας-αίθριο, που βλέπει πάνω στο ποτάμι και όπου διεκπεραιώνονται διάφορες εργασίες όπως η αποξήρανση καρπών και ρυζιού ή το άπλωμα των ρούχων. [...]



[...] Ακριβώς από πίσω, εκτείνεται μια δεύτερη μακρόστενη αλλά στεγασμένη αυτή τη φορά βεράντα-στοά, που κάνει χρέη κοινού τόπου συγκέντρωσης των οικογενειών, για φαγητό, κουβέντα και γλέντι. [...] Η παράδοση της κοινοβιακής ζωής των long houses είναι τόσο βαθιά ριζωμένη που πολλοί κάτοικοι του Βόρνεο εξακολουθούν και σήμερα να ζουν σε παρόμοια κτίσματα, ακόμα και σε περιοχές αισθητά αποψιλωμένες και "ανεπτυγμένες", όπως κατά μήκος του Ρατζάνγκ. [...]



[...] Πρόκειται όμως στην πραγματικότητα για σύγχρονες, δήθεν αναβαθμισμένες κατασκευές από μπετόν, τσιμεντότουβλα, λαμαρίνα, αλουμίνιο κι όποιο άλλο διαθέσιμο σύγχρονο οικοδομικό υλικό. Μόνο στο μακροσκελές σχήμα θυμίζουν τα παλιά ξύλινα κομψοτεχνήματα, που απαντώνται μονάχα αν προχωρήσει κανείς βαθιά στην ενδοχώρα και που εξαφανίζονται κι αυτά μαζί με το ακατάσχετα υλοτομούμενο τροπικό δάσος. [...]



[...] Όπως λένε οι Ιμπάν, στο Βόρνεο υπάρχουν δύο εποχές: η εποχή των βροχών και η εποχή όπου βρέχει. Έτσι, εξαιτίας της βροχής έγινε πριν δύο χρόνια και η πρώτη παραχώρηση προς τον εκσυγχρονισμό, κι ένα μέρος της παλιάς χόρτινης στέγης αντικαταστάθηκε με λαμαρίνα. Απειροελάχιστα "μακρυά σπίτια" με χόρτινη στέγη έχουν απομείνει στο Σαραγουάκ. [...]



[...] Στο βραδινό γλέντι που ετοιμάζεται προς τιμήν μας, ο συνδυασμός του ελληνικού ούζου και του τοπικού τουάκ (είδος αλκοολούχου ποτού με βάση το ρύζι) κάνει το θαύμα του. Μετά από τρεις-τέσσερις ώρες φαγητό, χορό και τραγούδι, οι ελληνο-ιμπανικές σχέσεις φτάνουν στο καλύτερο σημείο της… ανύπαρκτης ιστορίας τους. [...]

Διαβάστε περισσότερα στο www.zyrinis.gr.
var switchTo5x=true; stLight.options({publisher: "a62b7025-1c15-422d-b317-4315738b6bb8"});