Αίγυπτος 1 - Κάιρο, Εξάπλωση δίχως τέλος
ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΚΕ 287 ΦΟΡΕΣ
Είναι οι Πάμε γι άλλα, ή αλλιώς, η Ισαβέλλα Μπερτράν και ο Κώστας Ζυρίνης. Όλο πάνε γι άλλα, κι όλο εδώ γυρίζουν, στο ορμητήριό τους, πλημμυρισμένοι από εικόνες κι αισθήσεις απ' αυτό τον κόσμο "τον μικρό, τον μέγα" του οποίου αποτελούμε μια ελάχιστη λ
Είναι οι Πάμε γι άλλα, ή αλλιώς, η Ισαβέλλα Μπερτράν και ο Κώστας Ζυρίνης. Όλο πάνε γι άλλα, κι όμως όλο εδώ γυρίζουν, στο ορμητήριό τους, πλημμυρισμένοι από εικόνες κι αισθήσεις απ' αυτό τον κόσμο "τον μικρό, τον μέγα" του οποίου αποτελούμε μια ελάχιστη λεπτομέρεια.Η Ισαβέλλα Μπερτράν και ο Κώστας Ζυρίνης μοιράζονται τις εμπειρίες τους από τα δεκάδες ταξίδια τους με παλιούς και νέους φίλους μέσα από χιλιάδες φωτογραφίες απ όλο σχεδόν τον πλανήτη. Ανοίγουν κουβέντες αμοιβαίας πληροφόρησης στην υπηρεσία της γνώσης. Είναι κι αυτό ένα ταξίδι. Και μάλιστα με πάρα πολλούς συνταξιδιώτες.
Κάθε εβδομάδα γινόμαστε νοητά συνοδοιπόροι των Πάμε γι άλλα και περιπλανιόμαστε μέσα και έξω από τα ελληνικά σύνορα.
Αίγυπτος 1 - Κάιρο, Εξάπλωση δίχως τέλος
[ ] Όπου κι αν πλανηθεί το βλέμμα πέρα από τα κανόνια της παλιάς ακρόπολης, στην ίδια γριζοκίτρινη πλημμυρίδα από ταράτσες θα προσκρούσει, σποραδικά σπαρμένη με ψηλόλιγνους μιναρέδες, σαν ιστοί καραβιών ακινητοποιημένων από την άπνοια. [ ]
[ ] Τελικά τα συναισθήματα που σου γεννάνε ορισμένοι τόποι είναι όπως οι μεγάλοι έρωτες. [ ] Στην περίπτωση του Καΐρου είναι ικανό να σε τρέψει σε φυγή από την πρώτη κι όλας επαφή. Τόσο έντονη και ακραία είναι η αντίφαση της έλξης και της απώθησης που δοκιμάζεις ταυτόχρονα μπροστά σ αυτό το εκρηκτικό κοκτέιλ μιας υπερχιλιόχρονης ιστορίας, ορατής σε κάθε σου βήμα, μαζί με τις σύγχρονες σκηνές της πιο απόλυτης ανθρώπινης ανέχειας με ό,τι αυτό συνεπάγεται. [ ]
[...] Μια κάψα πυκνή, σχεδόν χειροπιαστή, σκεπάζει τα πάντα. Δεν τη νιώθεις μόνο στο φλογισμένο σου πρόσωπο ή στα κολλημένα από τον ιδρώτα ρούχα, μα σαν να τη βλέπεις κιόλας να ξεπηδάει από κάτω κατά κύματα, βγαλμένη κατ ευθείαν από τα πυρακτωμένα σωθικά της ασφάλτου, μέσα από τους ξεκοιλιασμένους δρόμους των φτωχογειτονιών και το ξεραμένο χώμα των στενοσόκακων, όπου αντηχούν το γέλιο και τα ξεφωνητά των παιδιών. [ ]

[ ] Και μένεις ακίνητος να την παρακολουθείς καθώς ανηφορίζει αργά προς το μέρος σου, συμπαρασύροντας μαζί της τη σάπια μυρουδιά από χυμένα μπουγαδόνερα, την τσίκνα των αρνίσιων κεμπάμπ που ψήνονται υπαίθρια κι ένα διάχυτο βαρύ άρωμα από κάρδαμο και σαφράν. Και στο τέλος μέχρι που νομίζεις πως την ακούς. [ ]
[ ] Δεκαεφτά με είκοσι εκατομμύρια άνθρωποι συνωστίζονται πλέον στην ευρύτερη περιοχή της αιγυπτιακής πρωτεύουσας, συγκροτώντας τη μεγαλύτερη συγκέντρωση πληθυσμού της αφρικανικής ηπείρου και τη πολυπληθέστερη πόλη ολόκληρου του ισλαμικού κόσμου. [ ]
[ ] Κανείς δεν μπορεί πια να μετρήσει τους κατοίκους της, καθώς εξακολουθούν να συρρέουν καθημερινά κι άλλοι νεοφερμένοι από κάθε γωνιά της χώρας για να στοιβαχτούν όπως-όπως σε κάθε λογής πρόχειρες κατασκευές. [ ]
[ ] Μια αναδρομή στην προϊστορία του Καΐρου γυρίζει το χρόνο πίσω στον πρώτο μ.Χ. αιώνα, όταν η υπερδύναμη της εποχής, δηλαδή οι Ρωμαίοι, έχτισαν πάνω στην ανατολική όχθη του Νείλου την αποκαλούμενη Βαβυλώνα της Αιγύπτου, έναν αξιοσημείωτο οχυρωμένο οικισμό όπου στους επόμενους πέντε αιώνες άνθισε μια σημαντική χριστιανική κοινότητα κοπτών. [ ]
[ ] Η σημερινή κοπτική συνοικία του Καΐρου αντιστοιχεί στην ουσία σ αυτήν την πρώιμη ρωμαϊκή πολιτεία και είναι κατά συνέπεια η παλαιότερη της πόλης. [ ] Αυτά μέχρι το 870, οπότε ο κυβερνήτης της Αιγύπτου Ιμπν Τουλούν σήκωσε το μπαϊράκι της ανεξαρτησίας από το χαλιφάτο της Βαγδάτης, πετυχαίνοντας την αυτονόμηση της χώρας και υπογραμμίζοντας τη δική του προσωπική εξουσία με την ανέγερση μιας νέας πόλης ένα χιλιόμετρο περίπου βόρεια του Φουστάτ. [ ]
[ ] Έναν αιώνα αργότερα, η σιίτικη δυναστεία των Φατιμίδων, εκ Τυνησίας προερχόμενη, έμελλε να κυριεύσει την αρχαία χώρα των Φαραώ, εγκαινιάζοντας την εξουσία της όπως αρμόζει σε κάθε κατακτητή που σέβεται τον εαυτό του: με την ανέγερση μιας νέας πρωτεύουσας, λίγο πιο βόρεια τόσο του Φουστάτ όσο και της πόλης που έχτισε ο Ιμπν Τουλούν. [ ]
[ ] Αυτή είναι και η ληξιαρχική πράξη γέννησης του Καϊρου που εισβάλει επίσημα πια στην σκηνή της Ιστορίας με το όνομα Αλ Καχίρα, δηλαδή «Η Νικηφόρος», με έτος ίδρυσης το 969 μ.Χ. ή αλλιώς 347 χρόνια μετά το έτος της Εγίρας. [ ]
Διαβάστε περισσότερα στο www.zyrinis.gr.

Ακολουθήστε τη Ροδιακή στο Google News