«Η γιορτή της μητέρας»

Γράφει η νηπιαγωγός Βαρδέλλη Βαλασία ιδιοκτήτρια του νηπιαγωγείου «Το Παλατάκι» Η ημέρα της Μητέρας είναι μια παγκόσμια γιορτή που αφιερώνεται στις μητέρες όλου του κόσμου την δεύτερη Κυριακή του Μαΐου. Η Μητέρα η οποία γεννά την ζωή και την οδηγεί στην τελειότητα με αγάπη, στοργή, αυτοθυσία, αυταπάρνηση και αφοσίωση. Η Μάνα που φέρνει στον κόσμο τα παιδιά, τα θρέφει με το γάλα της και τους μεταδίδει τις ηθικές αρχές και τους κοινωνικούς κανόνες της κοινωνίας που ανήκει. Η Μάνα που γίνεται ασπίδα για να αντιμετωπίσει κάθε κίνδυνο και να γίνει θυσία για την ευτυχία των παιδιών της. Η Μαμά που πάντα χαρίζει γαλήνη, στήριγμα και ελπίδα. Η γιορτή της μητέρας γιορτάζεται από όλους τους λαούς σε διάφορες μορφές από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Οι αρχαίοι έλληνες είχαν την γιορτή της ʼνοιξης κατά την οποία λατρευόταν η Γαία, ή μητέρα των θεών και των ανθρώπων. Η ημέρα της Μητέρας καθιερώθηκε σαν παγκόσμια ημέρα το 1912 στις Ηνωμένες πολιτείες της Αμερικής, όπου και δημιουργήθηκε και o διεθνής σύλλογος για την ημέρα της μητέρας και οφείλεται στην έμπνευση μιας γυναίκας από την Φιλαδέλφεια της Ana Jarvis. Η Ana Jarvis θέλοντας να τιμήσει τη μνήμη της μητέρας της ξεκίνησε το 1907 μια εκστρατεία για να καθιερωθεί μια επίσημη γιορτή της μητέρας. Η προσπάθειά της είχε απήχηση και η γιορτή της μητέρας έγινε επίσημα εθνική γιορτή των ΗΠΑ το 1914 με προεδρικό διάταγμα που όριζε την δεύτερη Κυριακή του Μάη σαν Ημέρα της Μητέρας. H Μάνα δεν γνωρίζει σύνορα, χρώμα, φυλή, αλλά δημιουργεί τη ζωή, τη διακινεί και τη διαιωνίζει. Για αυτό και εμείς αυτή την Κυριακή 13 Μαΐου 2012 θα γιορτάσουμε ένα από τα πιο σημαντικά πρόσωπα της ζωής κάθε ανθρώπου, τη μητέρα. Μάνα, μητέρα, μαμά. Τρεις λέξεις , ένα μεγάλο νόημα! Αγάπη, φροντίδα, ενδιαφέρον, αγωνία, χαρά, είναι λίγες από τις λέξεις που μπορούμε να αναφέρουμε για να περιγράψουμε τα συναισθήματα που νιώθει κάθε μητέρα για τα παιδιά της και γενικά για την οικογένειά της αλλά και τα συναισθήματα που νιώθει το παιδί για την αγκαλιά της Η αγκαλιά της μητέρας αποτελεί το αιώνιο σύμβολο αγάπης, φροντίδας, ελπίδας, καταφυγής του κάθε πονεμένου και σύμβολο θυσίας από καταβολής κόσμου. Η μητέρα αποτελεί το στήριγμα κάθε οικογένειας καταβάλλοντας καθημερινά υπεράνθρωπες προσπάθειες αφού είναι υποχρεωμένη να μοιράζεται ανάμεσα στην οικογένεια, την καριέρα, το σπίτι και να είναι πανταχού παρούσα όποτε της ζητηθεί. Η μάνα φέρνει στον κόσμο τα παιδιά, τα θρέφει με το γάλα της και τους μεταδίδει τις ηθικές αρχές και τους κοινωνικούς κανόνες της κοινωνίας που ανήκει. Ύμνοι έχουν γραφεί για την λατρεία που τρέφει στα παιδιά της. Μύθοι, θρύλοι, παραδόσεις, παραμύθια, τραγούδια, ρητά και σοφά λόγια αναφέρονται στο όνομά της και τις θυσίες της. Η προσφορά της στην οικογένειά της και κυρίως στα παιδιά της είναι συνεχής και αδιάλειπτη. Η μητέρα ωστόσο από την εγκυμοσύνη της ήδη και από τις πρώτες εβδομάδες της ζωής των παιδιών της παίζει έναν ιδιαίτερο ρόλο που καθορίζει σε μεγάλο βαθμό την κατοπινή τους εξέλιξη. Η απουσία της μητέρας από το σπίτι μόνο προβλήματα μπορεί να επιφέρει στην ψυχολογία των παιδιών. Η ζωή δείχνει πως αρκετά από τα παιδιά που δεν είχαν την τύχη να νιώσουν τη ζεστασιά της μάνας ή τη δυνατότητα να υποστηριχτούν σωστά στη βρεφική τους ηλικία, όχι μόνο δυσκολεύτηκαν να προσαρμοστούν στην κοινωνία αλλά συχνά στράφηκαν και εναντίον της. Χωρίς τη μητρική στοργή και προστασία δεν εξελίσσονται φυσιολογικά τα παιδιά. Παιδιά στερημένα της φροντίδας της μάνας τους παρουσίασαν όχι μόνο καθυστέρηση στην πνευματική τους ανάπτυξη αλλά και πολλά ψυχολογικά προβλήματα. Παιδιά επίσης που μεγαλώνουν με μάνες που δεν έχουν συνείδηση του τι σημαίνει να είσαι μάνα κι αυτά μπορεί να έχουν τη διαδρομή των προηγούμενων. Η μητέρα λοιπόν αναλαμβάνει το σοβαρό και δύσκολο έργο της αρχικής και πολύπλευρης αγωγής του ανθρώπου. Το μητρικό της ένστικτο, οι εμπειρίες της από τη ζωή, οι γνώσεις της , αλλά κυρίως η αγάπη της και η υπομονή είναι τα κύρια μέσα με τα οποία ανατρέφει τα παιδιά της. Από τη στιγμή που θα γεννηθεί το παιδί της δαπανά όλον τον ανθρώπινο πλούτο της, δίνει όλη την ενέργειά της και τις δυνάμεις της για να βοηθήσει το παιδί της. Από τις πρώτες κιόλας ώρες της ζωής του παιδιού της αναλαμβάνει τα παιδαγωγικά της καθήκοντα. ʼλλοτε σκυμμένη πάνω από την κούνια του και άλλοτε κρατώντας το στην αγκαλιά της, θα του ψιθυρίσει λόγια τρυφερά, θα του τραγουδήσει, θα του παίξει και θα το χαϊδολογήσει μέχρις ότου σβήσει το κλάμα του και καθησυχάσει την ανησυχία του. Η σίγουρη αγκαλιά της μάνας θα του προσφέρει μαζί με το γάλα, τη στοργή και την τρυφερότητα, τις πρώτες αυτές και κύριες δυνάμεις που θα το βοηθήσουν να αναπτυχθεί σωστά. Η μητέρα θα το στηρίξει για να πάρει τα πρώτα του βήματα. Αυτή θα του διδάξει τις πρώτες λέξεις και θα το εισάγει στα πρωταρχικά νοήματα των πραγμάτων που τον περιβάλλουν. Μέσα από τα μάτια της θα γνωρίσει το παιδί τον κόσμο. Στα 13 Μαΐου παράλληλα θυμόμαστε τις μάνες που θυσιάστηκαν και θυσιάζονται για τη ζωή των παιδιών τους, για την ελευθερία, την αξιοπρέπεια και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Που θρήνησαν και θρηνούν για την άδικο χαμό των παιδιών τους στους πολέμους όπου γης. Που πόνεσαν και πονάνε στις δύσκολες στιγμές των παιδιών τους αγρυπνώντας πλάι στο προσκεφάλι τους. Που ανάθρεψαν και αναθρέφουν τα παιδιά τους με στερήσεις και δυσκολίες. Θυμόμαστε τις μητέρες του κόσμου που την ώρα που μιλάμε δεν έχουν ένα ποτήρι γάλα να δώσουν στο παιδί τους και υποσιτίζονται μαζί του λιμοκτονώντας. Που πεθαίνει το παιδί τους στην αγκαλιά τους για ένα εμβόλιο. Τις μάνες που αγωνίστηκαν και αγωνίζονται για τα πανανθρώπινα ιδανικά της ειρήνης και της κοινωνικής δικαιοσύνης. Τις εργαζόμενες μητέρες που αγωνίζονται για ίση μεταχείριση στη δουλειά, στη ασφάλιση και στη μόρφωση. Που αγωνίζονται κάτω από αντίξοες συνθήκες για καλύτερη ζωή γι αυτές και τα παιδιά τους. Κατά συνέπειαν το να είναι η γυναίκα μητέρα δε σημαίνει μόνο την πιο μεγάλη χαρά της ζωής, σημαίνει επίσης και την πιο μεγάλη ευθύνη απέναντι στη ζωή. Καλείται να τροφοδοτήσει την κοινωνία με πρόσωπα, ανθρώπους δηλαδή με καλό χαρακτήρα και με επίγνωση των ευθυνών τους και των υποχρεώσεών τους απέναντι στον εαυτό τους και στην κοινωνία. «Το χέρι που λικνίζει το λίκνο του παιδιού, είναι το χέρι που κυβερνάει τον κόσμο», λέει κάποιος σοφός, εννοώντας πως η ανθρωπότητα κυβερνάται από ανθρώπους που οι ενέργειές τους, καλές και άσχημες, έχουν ως αφετηρία την αρχική αγωγή που πήραν από τη μητέρα τους. «Ότι είμαι ή ελπίζω να γίνω, το χρωστώ στη μητέρα μου» έχει πει ο Αβραάμ Λίνκολν. Ξέρει πολύ καλά η καλή η μάνα πως ο χαρακτήρας των παιδιών της δε διαπλάθεται τόσο με τις συμβουλές της, όσο με το παράδειγμά της. Αγαπώντας η ίδια τις αξίες και τα ιδανικά, τη ζωή, τον κόσμο, τη μόρφωση και υιοθετώντας αγωνιστική στάση ζωής, εμφυσά στο παιδί της την αγάπη για τους ανθρώπους, την πνοή και τη θέληση για πρόοδο και τα μαθαίνει να αγωνίζονται για το καλό όλου του κόσμου κι όχι μόνο στενά για το ατομικό τους συμφέρον. Τελειώνοντας δεν μπορούμε να μην αναφερθούμε και σε μια πολύ σπουδαία από κάθε άποψη παιδαγωγική λειτουργία της μητέρας, απαραίτητη σήμερα όσο ποτέ άλλοτε. Χωρίς τη μάνα δεν μπορεί να υπάρξει σπιτικό και οικογένεια. Η μητέρα ήταν, είναι και θα είναι το κέντρο της οικογενειακής εστίας. Αυτή μαζεύει τη σκορπισμένη σήμερα οικογένεια. Ήταν, είναι και θα είναι το κεντρικό σημείο αναφοράς όχι μόνο για τα παιδιά αλλά και για τα, εγγόνια ακόμα και για τα δισέγγονα. Είναι μια όμορφη κατάσταση που ευτυχώς τη ζούμε ακόμα στην πατρίδα μας και τη βιώνουμε έντονα στις μεγάλες γιορτές. Η ύπαρξη και μόνο της μάνας συγκροτεί την οικογένεια, την ενώνει και δυναμώνει τους δεσμούς ανάμεσα στα μέλη της. Αυτή η Κυριακή ας είναι μια Κυριακή λίγο διαφορετική από τις άλλες .Ας θυμηθούμε όλοι να προσφέρουμε μια μικρή καρτούλα, ένα τρυφερό σημείωμα με δυο γλυκά λογάκια, ένα μπουκέτο αγριολούλουδα, ακόμα και ένα μοναδικό τριαντάφυλλο, ένα κουτί σοκολατάκια, ένα τρυφερό χαμόγελο, ένα γλυκό φιλί και ένα απλό «ευχαριστώ» που μπορεί να είναι λίγα για να χωρέσουν την ευγνωμοσύνη μας για όλα όσα ακούραστα μας προσφέρει η μητέρα. Είναι όμως αρκετά για να την κάνουν ευτυχισμένη γιατί τα δώρα αγάπης δεν μετριούνται με την αξία τους. Ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ προς τις μάνες όλου του κόσμου για όσα μας πρόσφεραν και για όσα θα μας προσφέρουν στο μέλλον.