Διάλογος Ελλήνων πανεπιστημιακών για το μέλλον της Ευρώπης
ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΚΕ 387 ΦΟΡΕΣ
Η Ενωμένη Ευρώπη πάσχει και δεν κρύβει την κόπωσή της. Το όραμα που τη δημιούργησε και την τροφοδότησε για μισό αιώνα έχει "ξεθωριάσει" και έχει προκαλέσει ανησυχία, προβληματισμό, γκρίνια και αντιπαραθέσεις. Πολιτικοί, πολίτες,, γραφειοκράτες, επιχειρημα
Οι απαντήσεις δεν είναι εύκολες και οι απόψεις ποικίλλουν ή και συγκρούονται. Μια απόπειρα διαλόγου-αντιπαράθεσης (debate) για τον ορίζοντα και τις προοπτικές της Ευρώπης ήταν η συζήτηση με θέμα: "Το ευρωπαϊκό όραμα έχει χρεοκοπήσει", που διεξήχθη χθες βράδυ στο Μέγαρο Μουσικής ανάμεσα σε δύο ομάδες Ελλήνων πανεπιστημιακών οι οποίοι εκπροσωπούσαν αντίστοιχα τις δύο τάσεις: την ευρωσκεπτικιστική και την ευρωρεφορμιστική.
Οι ευρωσκεπτικιστές, τους οποίους εκπροσώπησαν στη συζήτηση οι καθηγητές Αντώνης Μανιτάκης (Νομική Αριστοτελείου Πανεπιστημίου) Γεράσιμος Μοσχονάς (επίκουρος καθηγητής του Παντείου) και Γιώργος Σταθάκης (καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Κρήτης) υποστηρίζουν ότι η "πάθηση" της Ενωμένης Ευρώπης δεν είναι δημοσιονομικού και ρυθμιστικού χαρακτήρα, αλλά δομική και έχει να κάνει με την αρχική σύλληψη του εγχειρήματος της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, το οποίο "πρέπει να επινοήσουμε ξανά από την αρχή". Οι ευρωρεφορμιστές, εκ μέρους των οποίων μίλησαν ο Ξενοφών Γιαταγάνας (διευθυντής του Ελληνικού Κέντρου Ευρωπαϊκών Μελετών, μέλος του Γραφείου του πρώην προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζακ Σαντέρ), η Μαρία Μενδρινού (αναπληρώτρια καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Κρήτης) και ο Μάνθος Ντελής (λέκτορας του πανεπιστημίου Ιωαννίνων) δεν διαφωνούν στην αποτυχία του Ευρωσυντάγματος και της ΕΕ, αλλά θεωρούν ότι αρκούν μερικές διορθωτικές ρυθμίσεις και κάποιες τεχνικές προσαρμογές για να επιστρέψει η Ευρώπη στον καλό της εαυτό και να ανασυνταχθεί.
Η αντιπαράθεση ανάμεσα στις δύο τάσεις είναι κρίσιμη για την κατανόηση της κρίσης: Θα βγούμε από το αδιέξοδο με βαθιές αλλαγές και ριζικές αναθεωρήσεις, ή με μικρές ρυθμίσεις και βελτιώσεις; Μπορούμε να πραγματώσουμε "το χαμένο όραμα" της Ευρώπης; Θα ανασυγκροτηθούμε γύρω από αυστηρότερες δημοσιονομικές πειθαρχίες ή θα κατανοήσουμε σε μεγαλύτερο βάθος τις ιστορικές και γεωγραφικές διαφορές; Θα υιοθετήσουμε την ταυτότητα του Ευρωπαίου ή θα επιμείνουμε στις εθνικές; θα προχωρήσουμε με ρεαλισμό ή θα καθηλωθούμε στο μύθο;
Για την Ευρώπη που οραματιζόμαστε χρειάζονται δύο προϋποθέσεις, σημείωσε ο κ. Μανιτάκης. Πρώτον να υπερβούν τον εαυτό τους τα κράτη-μέλη και να παραιτηθούν από την κυριαρχία τους και δεύτερον να διαμορφωθεί ευρωπαϊκή κοινή γνώμη και ενιαία συνείδηση. "Δημιουργήσαμε την Ευρώπη των κρατών και όχι των λαών. Δώσαμε έμφαση στις αποφάσεις του Συμβουλίου και όχι της Επιτροπής. Χρεοκόπησε ίσως η ιδέα μιας ομοσπονδιακής Ευρώπης, το όραμα όμως μένει εκεί. Μήπως εμείς είμαστε ανίκανοι να το διαχειρισθούμε; Μήπως χάσαμε τη δυνατότητα να ονειρευόμαστε;"
"Η ΕΕ σαν μόρφωμα είναι αναγκαία", τόνισε ο κ. Γιαταγάνας, γιατί "κανένα κράτος δεν μπορεί να επιβιώσει μόνο του σήμερα σ΄ένα παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον". Πρόσθεσε ότι το ευρωπαϊκό όραμα ζει ακόμη σε επιμέρους πολιτικές της ΕΕ, ενώ παρατήρησε ότι η Ελλάδα επωφελήθηκε οικονομικά από την ΕΕ, ασχέτως πώς αξιοποιήθηκαν τα χρήματα. Είπε επίσης ότι ακόμη και οι "κακοφωνίες" της ΕΕ -όπως για παράδειγμα στον πόλεμο του Ιράκ που δεν συμφώνησαν πολλές χώρες με τη Βρετανία -"ήταν για καλό", αφού "κάποιες χώρες μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα κράτησαν τις αποστάσεις τους στον πόλεμο". Ανέφερε, τέλος, ότι η ΕΕ κατόρθωσε να ενσωματώσει σε ελάχιστο χρόνο 12 κράτη-μέλη με τη διεύρυνση μέσα από τη συνεργασία και χωρίς επεκτατική πολιτική και κατέληξε ότι "οι κρίσεις είναι ευκαιρίες".
Τη συζήτηση, που διοργανώθηκε από το Megaron Plus με τη συνεργασία της Intelligence Squared, διηύθυνε ο δημοσιογράφος της ΝΕΤ Κώστας Αργυρός.
Πηγή ΑΠΕ- ΜΠΕ, Γιούλη Ζητουνιάτη
Ακολουθήστε τη Ροδιακή στο Google News
