Αναρωτιέμαι μερικές φορές, ποιά και πώς θα ήταν η Ρόδος μας στον χώρο του τουρισμού αν κι εφόσον δεν υπήρχαν τα θεμέλια του στην ΛΙΝΔΟ πρωτ’ απ’ όλα και στην Παλιά Πόλη και το Castello της αφ’ ετέρου. Οι δύο, αυτοί πυλώνες όπου στηρίζεται το τουριστικό οικοδόμημα του τόπου, πρέπει να τυγχάνουν του απόλυτου σεβασμού από εμάς τους ίδιους, τους Ροδίτες και Λινδίους. Καμμιά ανοχή, καμμιά παραχώρηση, κανένα χατήρι, καμμιά υποχώρηση και ρουσφετολόι, μπροστά στο μέλλον του τόπου. Να γιατί γράφω αυτήν την εισαγωγή, σαν αντίκρυσμα στα όσα ο νέος Δήμαρχος Λινδίων κ. Μανώλης Στ. Πάλλας υπόσχεται και δηλώνει ότι θα πράξει για να σώσει την ΛΙΝΔΟ από την κατηφόρα που μερικοί την οδηγούν. Τώρα που είναι ενωρίς ακόμη, τώρα πρέπει να μπει βαθειά το νυστέρι μέχρι και το κόκκαλο για να σωθεί ο “ασθενής”. Η ιστορία του τόπου, δεν είναι σεντόνι που τ’ απλώνουμε στα βράχια που στολίζουν τον δρόμο για την ΑΚΡΟΠΟΛΗ. Σεβασμός λοιπόν κ. Δήμαρχε Λινδίωνμεταφράζεται σε σωτηρία. Για σκεφτείτε πώς ήταν η Παλιά Πόλη λίγα μόλις χρόνια νωρίτερα; ΑΙΣΧΟΣ. Το κατάλαβαν όμως οι επιχειρηματίες της περιοχής και συμμορφώθηκαν με τους κανονισμούς λειτουργίας του χώρου, κι έτσι ξαναβρήκαμε τον χαμένο εαυτό μας. Το ίδιο οφείλουν να σκεφθούν και να πράξουν όλοι όσοι ζουν από το τουρισμό φίλοι Λίνδιοι και Λίνδιες. Το αύριο είναι των παιδιών μας. Ας τους το εξασφαλίσουμε όπως αρμόζει στην αγάπη που νοιώθουμε γι’ αυτά. Χαίρομαι ιδιαίτερα ότι ο νέος δήμαρχος με την δήλωσή του (ΡΟΔΙΑΚΗ 19 Ιαν. 2007 σελ. 14) δίνει δείγματα σώφρονος διοίκησης και έκδηλης αγάπης του για τον τόπο όπου ετάχθη από τον λαό να υπηρετήσει. Δεν είμαι ο μόνος που με παθολογική αγάπη απαιτούμε την εφαρμογή των κειμένων διατάξεων αναφορικά με την πολιτιστική μας κληρονομιάς. Γράφω, γιατί αφουγκράζομαι τις σκέψεις των συνετών πολιτών κατοίκων του νησιού, κάτι που ίσως όλοι δεν μπορούν να κάμουν. Έχουμε το θάρρος της γνώμης και μ’ αυτό πολεμάμε το κάθε κακό. Χαίρομαι γιατί κάποιο φως άναψε στον ορίζοντα που θα καθοδηγεί τον καθένα μας στην ελεύθερη έκφραση των απόψεών του.Γιώργος Μ. Βούης