Γιάννης Παρασκευάς: Άλλος για Χίο τράβηξε και άλλος για Μυτιλήνη

Rodiaki NewsRoom

Γράφει ο Γιάννης Παρασκευάς

Α. Μετεγκατάσταση Πυροσβεστικής Υπηρεσίας

Διαφορετικές μεθοδεύσεις, διαφορετικές προτάσεις.

Πριν από ένα χρόνο, ίσως και περισσότερο, ανακοινώθηκε επίσημα από τον δήμο Ρόδου, σε μια συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου, από τον ίδιο τον δήμαρχο.

Δήλωσε ότι παρέδωσαν πλήρη φάκελο για τη μετεγκατάσταση της Πυροσβεστικής στο στρατόπεδο του Μόντε Σμιθ και ότι υπήρχε συμφωνία Στρατού και Πυροσβεστικής.

Έκτοτε, από την πλευρά του δήμου, ούτε φωνή ούτε ακρόαση.

Προ δέκα ημερών περίπου, σε μια σχετικά πανηγυρική συνάντηση, ο κ. περιφερειάρχης ανακοινώνει: «Επί τέλους βρισκόμαστε στην ευχάριστη θέση να σας ανακοινώσουμε ότι βρέθηκε η λύση για τη μετεγκατάσταση της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας.

Η οικογένεια Καζούλη προσφέρει το ακίνητό της επί της Ρόδου – Καλλιθέας (δίπλα στον σταθμό της ΕΡΑ) για την εγκατάσταση εκεί της Πυροσβεστικής».

Πληροφορίες φέρουν ότι αυτό το ακίνητο είχε χαρακτηριστεί σαν χώρος σχολείου (αντί σχολείο – πυροσβεστική).

Τα δύο κτίρια Α' και Β' βαθμού Αυτοδιοίκησης απέχουν μεταξύ τους 200 μέτρα. Δεν θα όφειλαν να έχουν κοινή άποψη για το πού θα πάει η Πυροσβεστική;

Ποιος έχει την ευθύνη χωροθέτησης δραστηριοτήτων και υπηρεσιών;

Στα πέντε τουλάχιστον χρόνια, μέχρι να γίνει η Ευρώπης δρόμος, από πού θα φεύγει η Πυροσβεστική; Από το Φαληράκι ή από τα Κοσκινού;

Β. Μετεγκατάσταση Δικαστικών Υπηρεσιών

Ιστορία μου, αμαρτία μου, φαίνεται ότι οι Ιταλοί, όταν θεμελίωναν το κτίριο, δεν έσφαξαν κάποιον κόκορα και γι' αυτό έχει αμαρτωλή πορεία.

Δεν θα αναφερθώ στο πολύ παλιό παρελθόν. Το κτιριακό συγκρότημα, κάποια στιγμή, δόθηκε στον δήμο για συντήρηση και αξιοποίηση. Χρόνια τώρα δεν έγινε τίποτα.

Στεγάστηκαν κάποιοι, που κάποιοι για δικούς τους λόγους πρόσφεραν δωρεάν στέγη, βρήκαν στέγη οι ναρκομανείς και διάφοροι άστεγοι και το μνημείο αφέθηκε να το φθείρει ο χρόνος.

Στην τελευταία επίσκεψη του υπουργού Δικαιοσύνης, όπως λένε, έγινε συμφωνία να μεταφερθεί η ιδιοκτησία από τον δήμο στην περιφέρεια και να αξιοποιηθεί το ακίνητο.

Η πιο κοινά αποδεκτή πρόταση ήταν η στέγαση των δικαστηρίων, αντί αυτού όμως κυκλοφορεί η φήμη ότι προτείνεται η κατασκευή κάποιου κτιρίου στον ελεύθερο χώρο που υπάρχει (απέναντι από τον παλιό νεκροθάλαμο, πίσω από το σχολείο).

Η μεταβίβαση της ιδιοκτησίας δεν έγινε, η νέα πρόταση βγήκε στο φως, ο Θεός να την πει πρόταση, και φήμες φέρουν ότι ο Δήμος δεν συμφωνεί και επιμένει στη στέγαση των δικαστηρίων στα υφιστάμενα νεοκλασικά κτίρια.

Έχουν περάσει 27 χρόνια από τη μεταφορά του Νοσοκομείου. Οι δήθεν προτάσεις για το τι θα γίνει με το παλαιό Νοσοκομείο πάνε και έρχονται και το πρόβλημα παραμένει. Κάποια στιγμή τα ντουβάρια δεν θα αντέχουν τη φθορά του χρόνου.

Στα κτίρια του νοσοκομείου τα δικαστήρια, ενοποίηση του χώρου με το πάρκο της έπαυλης, θα είναι ίσως η πρώτη ουσιαστική παρέμβαση για τη λειτουργία του κέντρου της πόλης.

Γ. Παρακαμπτήριος Ρόδου - Καλλιθέας προς Ρόδου - Λίνδου

Η περιμετρική οδός από Ρόδου - Καλλιθέας με κατάληξη το νέο νοσοκομείο είναι σχεδιασμένη από το 1994 και ήταν ενταγμένη στο Β' Κοινοτικό Πλαίσιο.

Η προοπτική ήταν να ενωθεί με τη νέα είσοδο της πόλης και να δημιουργηθεί έτσι ο νέος περιμετρικός δακτύλιος.

Έγινε, λένε οι πληροφορίες, μια συνάντηση περιφέρειας - δήμου για το συγκεκριμένο πρόβλημα. Συμφωνήθηκε, λένε, «να συνεργαστούν οι τεχνικές υπηρεσίες και των δύο βαθμών και από κοινού να προβούν στη μελέτη και εκτέλεση του έργου».

Καταργήθηκε η παλαιά χάραξη της περιμετρικής και αποφασίστηκε η διαπλάτυνση της οδού Ευρώπης και ο δρόμος θα έχει κατάληξη τη Ρόδου - Λίνδου.

Με αυτή την απόφαση τελειώνει η ιστορία της περιμετρικής λεωφόρου και η κατασκευή της νέας εισόδου της πόλης.

Ένα είναι γεγονός. Δυστυχώς κανένας βαθμός δεν έχει τεχνικές υπηρεσίες ικανές για τη σύνταξη μελετών. Οι ευθύνες τους είναι διαπιστωτικές.

Δ. Διαχείριση υδάτινων πόρων

Βήμα-βήμα η κυβέρνηση υλοποιεί το σχέδιό της, τη μετατροπή του νερού από αγαθό σε εμπόρευμα.

Η στόχευση είναι μία: ένας διαχειριστής των υδάτινων πόρων για όλη τη χώρα, ιδιωτικοποίηση και του νερού.

Καταργούνται ή, κατά την κυβερνητική έκφραση, ενοποιούνται οι ΔΕΥΑ σε έναν κοινό φορέα, ο οποίος θα έχει την ευθύνη για όλα. Ήδη υπάρχει και η εταιρεία που θα αναλάβει αυτόν τον ρόλο.

Το νερό γίνεται προϊόν, ιδιωτικοποιείται και οι αρμόδιοι σφυρίζουν αδιάφορα.

Η διαχείριση των υδάτινων πόρων πρέπει να μείνει στη ΔΕΥΑΡ, όπως και η μελέτη και αξιοποίηση των τριών φραγμάτων του νησιού, Γαδουρά, Απολακκιάς και Μανδρικού.

Η συνεργασία των δύο βαθμών Αυτοδιοίκησης μπορεί να φέρει θετικά αποτελέσματα. Η κατάθεση για τα ίδια θέματα διαφορετικών προτάσεων και η έλλειψη συνεργασίας οδηγούν στην υποβάθμιση των ήδη υποβαθμισμένων υποδομών.